ચિરકુમારસભા/૩ - Revision history

Shnehrashmi at 11:10, 11 June 2025

2025-06-11T11:10:04Z

← Older revision		Revision as of 11:10, 11 June 2025
Line 16:		Line 16:
	<poem>		<poem>
	‘જોઉં કોણ આવે તારી પાસે!’		‘જોઉં કોણ આવે તારી પાસે!’

	તું રહેવાની એકેશ્વરી,		તું રહેવાની એકેશ્વરી,

	એક હું રહેવાનો પાસે! -જોઉંo		એક હું રહેવાનો પાસે! -જોઉંo
	</poem>		</poem>

	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}
	શૈલે જરા હસીને કહ્યું: ‘એકેશ્વરી?’		શૈલે જરા હસીને કહ્યું: ‘એકેશ્વરી?’

Shnehrashmi at 11:08, 11 June 2025

2025-06-11T11:08:22Z

← Older revision		Revision as of 11:08, 11 June 2025
Line 15:		Line 15:
	{{Poem2Close}}		{{Poem2Close}}
	<poem>		<poem>

	‘જોઉં કોણ આવે તારી પાસે!’		‘જોઉં કોણ આવે તારી પાસે!’

Akashsoni at 09:55, 11 June 2025

2025-06-11T09:55:10Z

← Older revision		Revision as of 09:55, 11 June 2025
Line 136:		Line 136:

	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}

	મૃત્યુંજય મનમાં મનમાં એની વાહવાહ પોકારવા લાગ્યો.		મૃત્યુંજય મનમાં મનમાં એની વાહવાહ પોકારવા લાગ્યો.


	અક્ષયે મૃત્યુંજયને ગોદો મારી કહ્યું: ‘ગાવા લાગો, તમેય ભેગા ગાવા લાગો!’		અક્ષયે મૃત્યુંજયને ગોદો મારી કહ્યું: ‘ગાવા લાગો, તમેય ભેગા ગાવા લાગો!’
Line 404:		Line 402:

	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}

	પુરબાલા ગુસ્સે થઈને જતી રહી.		પુરબાલા ગુસ્સે થઈને જતી રહી.

Line 465:		Line 462:
	તેમ વધુ આગમાં પડે!		તેમ વધુ આગમાં પડે!
	</poem>		</poem>

	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}

	શૈલે કહ્યું: ‘મુખુજ્જે મશાય, આ કાગળનું ભૂંગળું શાનું છે?		શૈલે કહ્યું: ‘મુખુજ્જે મશાય, આ કાગળનું ભૂંગળું શાનું છે?

Line 475:		Line 472:
	અક્ષયે કહ્યું: ‘તમે ચાર બહેનોએ મળીને મારી સ્મરણશક્તિને એવી કબજે કરી લીધી છે કે મને બીજું યાદ જ નથી રહેતું.		અક્ષયે કહ્યું: ‘તમે ચાર બહેનોએ મળીને મારી સ્મરણશક્તિને એવી કબજે કરી લીધી છે કે મને બીજું યાદ જ નથી રહેતું.
	{{Poem2Close}}		{{Poem2Close}}

	<poem>		<poem>

Line 480:		Line 478:

	ન ભૂલ્યું, ન ભૂલ્યું એક એ ચંદ્રાનન!’		ન ભૂલ્યું, ન ભૂલ્યું એક એ ચંદ્રાનન!’

	</poem>		</poem>

Akashsoni at 09:53, 11 June 2025

2025-06-11T09:53:17Z

← Older revision		Revision as of 09:53, 11 June 2025
Line 133:		Line 133:

	‘અભય દિયો તો બોલું મારી વિશ કી!’		‘અભય દિયો તો બોલું મારી વિશ કી!’
			</poem>

			{{Poem2Open}}

	મૃત્યુંજય મનમાં મનમાં એની વાહવાહ પોકારવા લાગ્યો.		મૃત્યુંજય મનમાં મનમાં એની વાહવાહ પોકારવા લાગ્યો.
	~~</poem>~~
	~~{{Poem2Open}}~~

	અક્ષયે મૃત્યુંજયને ગોદો મારી કહ્યું: ‘ગાવા લાગો, તમેય ભેગા ગાવા લાગો!’		અક્ષયે મૃત્યુંજયને ગોદો મારી કહ્યું: ‘ગાવા લાગો, તમેય ભેગા ગાવા લાગો!’
Line 399:		Line 401:

	મિટાવ મારી તર્સ!		મિટાવ મારી તર્સ!
			</poem>

			{{Poem2Open}}

	પુરબાલા ગુસ્સે થઈને જતી રહી.		પુરબાલા ગુસ્સે થઈને જતી રહી.
	~~</poem>~~
	~~{{Poem2Open}}~~

	અક્ષયે શૈલબાલાને હિંમત આપતાં કહ્યું: ‘ગભરાવાનું કારણ નથી.ગુસ્સો થવાથી મન સાફ થઈ જશે—જરા પસ્તાવોે પણ થશે—એ વખતે ખરી તક હશે.’		અક્ષયે શૈલબાલાને હિંમત આપતાં કહ્યું: ‘ગભરાવાનું કારણ નથી.ગુસ્સો થવાથી મન સાફ થઈ જશે—જરા પસ્તાવોે પણ થશે—એ વખતે ખરી તક હશે.’

Akashsoni at 09:47, 11 June 2025

2025-06-11T09:47:05Z

← Older revision		Revision as of 09:47, 11 June 2025
Line 22:		Line 22:
	એક હું રહેવાનો પાસે! -જોઉંo		એક હું રહેવાનો પાસે! -જોઉંo
	</poem>		</poem>

	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}
	શૈલે જરા હસીને કહ્યું: ‘એકેશ્વરી?’		શૈલે જરા હસીને કહ્યું: ‘એકેશ્વરી?’

Akashsoni at 09:46, 11 June 2025

2025-06-11T09:46:15Z

← Older revision		Revision as of 09:46, 11 June 2025
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}
	{{Heading\|૩}}		{{Heading\|૩}}
			{{Poem2Open}}

	~~<poem>~~		{{Poem2Close}}
	‘મુખુજ્જે મશાય!’		‘મુખુજ્જે મશાય!’

Line 12:		Line 13:

	આમ કહી એણે રામપ્રસાદી સૂરમાં ગાવા માંડ્યું:		આમ કહી એણે રામપ્રસાદી સૂરમાં ગાવા માંડ્યું:
			{{Poem2Close}}
			<poem>

	‘જોઉં કોણ આવે તારી પાસે!’		‘જોઉં કોણ આવે તારી પાસે!’

Akashsoni at 09:40, 11 June 2025

2025-06-11T09:40:24Z

← Older revision		Revision as of 09:40, 11 June 2025
Line 2:		Line 2:
	{{Heading\|૩}}		{{Heading\|૩}}

	~~{{Poem2Open}}~~		<poem>
	‘મુખુજ્જે મશાય!’		‘મુખુજ્જે મશાય!’

Line 18:		Line 18:

	એક હું રહેવાનો પાસે! -જોઉંo		એક હું રહેવાનો પાસે! -જોઉંo
			</poem>
			{{Poem2Open}}
	શૈલે જરા હસીને કહ્યું: ‘એકેશ્વરી?’		શૈલે જરા હસીને કહ્યું: ‘એકેશ્વરી?’

Line 114:		Line 115:

	આમ કહી એણે નાટકી ઢબે ગાવા માંડ્યું:		આમ કહી એણે નાટકી ઢબે ગાવા માંડ્યું:
			{{Poem2Close}}
			<poem>

	‘અભય દિયો તો બોલું મારી ૧વીશ ૨કી! (૧. wish-ઇચ્છા. ર. -કી—(બંગાળી) શું.)		‘અભય દિયો તો બોલું મારી ૧વીશ ૨કી! (૧. wish-ઇચ્છા. ર. -કી—(બંગાળી) શું.)
Line 128:		Line 131:

	મૃત્યુંજય મનમાં મનમાં એની વાહવાહ પોકારવા લાગ્યો.		મૃત્યુંજય મનમાં મનમાં એની વાહવાહ પોકારવા લાગ્યો.
			</poem>
			{{Poem2Open}}

	અક્ષયે મૃત્યુંજયને ગોદો મારી કહ્યું: ‘ગાવા લાગો, તમેય ભેગા ગાવા લાગો!’		અક્ષયે મૃત્યુંજયને ગોદો મારી કહ્યું: ‘ગાવા લાગો, તમેય ભેગા ગાવા લાગો!’
Line 376:		Line 381:

	અક્ષયે કહ્યું: ‘નહિ, નહિ, તારે આ ટોળીમાં નથી ભળવાનું. બીજા જેને પુરુષ થવું હોય તે થાય પણ મારા નસીબે તારે હમેશાં સ્ત્રી જ રહેવાનું છે—નહિ તો થશે બ્રિચ ઓફ કોન્ટ્રાક્ટ—કોન્ટ્રાક્ટનો ભંગ થશે, એ મામલો બહુ ભયંકર છે.’ આમ કહી એણે સિંધુ રાગમાં ગાવા માંડ્યું;		અક્ષયે કહ્યું: ‘નહિ, નહિ, તારે આ ટોળીમાં નથી ભળવાનું. બીજા જેને પુરુષ થવું હોય તે થાય પણ મારા નસીબે તારે હમેશાં સ્ત્રી જ રહેવાનું છે—નહિ તો થશે બ્રિચ ઓફ કોન્ટ્રાક્ટ—કોન્ટ્રાક્ટનો ભંગ થશે, એ મામલો બહુ ભયંકર છે.’ આમ કહી એણે સિંધુ રાગમાં ગાવા માંડ્યું;
			{{Poem2Close}}
			<poem>

	જૂના પુરાણા ચાંદ!		જૂના પુરાણા ચાંદ!
Line 390:		Line 397:

	પુરબાલા ગુસ્સે થઈને જતી રહી.		પુરબાલા ગુસ્સે થઈને જતી રહી.
			</poem>
			{{Poem2Open}}

	અક્ષયે શૈલબાલાને હિંમત આપતાં કહ્યું: ‘ગભરાવાનું કારણ નથી.ગુસ્સો થવાથી મન સાફ થઈ જશે—જરા પસ્તાવોે પણ થશે—એ વખતે ખરી તક હશે.’		અક્ષયે શૈલબાલાને હિંમત આપતાં કહ્યું: ‘ગભરાવાનું કારણ નથી.ગુસ્સો થવાથી મન સાફ થઈ જશે—જરા પસ્તાવોે પણ થશે—એ વખતે ખરી તક હશે.’
Line 436:		Line 445:

	શૈલે કહ્યું: ‘અચ્છા મશાય! પણ એ પદ્મહસ્ત તમારા પાનમાં એટલો ચૂનો લગાડી દેશે કે બળ્યું મોં પાછું બળશે.’		શૈલે કહ્યું: ‘અચ્છા મશાય! પણ એ પદ્મહસ્ત તમારા પાનમાં એટલો ચૂનો લગાડી દેશે કે બળ્યું મોં પાછું બળશે.’
			{{Poem2Close}}
			<poem>

	અક્ષયે ગાવા માંડ્યું:		અક્ષયે ગાવા માંડ્યું:
Line 446:		Line 457:

	તેમ વધુ આગમાં પડે!		તેમ વધુ આગમાં પડે!
			</poem>
			{{Poem2Open}}

	શૈલે કહ્યું: ‘મુખુજ્જે મશાય, આ કાગળનું ભૂંગળું શાનું છે?		શૈલે કહ્યું: ‘મુખુજ્જે મશાય, આ કાગળનું ભૂંગળું શાનું છે?
Line 454:		Line 467:

	અક્ષયે કહ્યું: ‘તમે ચાર બહેનોએ મળીને મારી સ્મરણશક્તિને એવી કબજે કરી લીધી છે કે મને બીજું યાદ જ નથી રહેતું.		અક્ષયે કહ્યું: ‘તમે ચાર બહેનોએ મળીને મારી સ્મરણશક્તિને એવી કબજે કરી લીધી છે કે મને બીજું યાદ જ નથી રહેતું.
			{{Poem2Close}}
			<poem>

	‘ગયું ભૂલી બધું, મારું ભોળું મન!		‘ગયું ભૂલી બધું, મારું ભોળું મન!

	ન ભૂલ્યું, ન ભૂલ્યું એક એ ચંદ્રાનન!’		ન ભૂલ્યું, ન ભૂલ્યું એક એ ચંદ્રાનન!’
	~~{{Poem2Close}}~~		</poem>

Akashsoni at 16:08, 10 June 2025

2025-06-10T16:08:29Z

← Older revision		Revision as of 16:08, 10 June 2025
Line 135:		Line 135:
	વગાડતાં વગાડતાં એકદમ થંભી જઈને, ગંભીરતા ધારણ કરી એ બોલ્યો: ‘અરે! અરે! પણ મુદ્દાની વાત તો પૂછવાની જ રહી ગઈ. અહીં તો બધું નક્કી છે—હવે તમે શામાં રાજી છો એ કહો!’		વગાડતાં વગાડતાં એકદમ થંભી જઈને, ગંભીરતા ધારણ કરી એ બોલ્યો: ‘અરે! અરે! પણ મુદ્દાની વાત તો પૂછવાની જ રહી ગઈ. અહીં તો બધું નક્કી છે—હવે તમે શામાં રાજી છો એ કહો!’

	દારુકેશ્વરે કહ્યું: ‘અમને વિલાયત મોકલવા પડશે.’		દારુકેશ્વરે કહ્યું: ‘અમને વિલાયત મોકલવા પડશે.’

	અક્ષયે કહ્યું: ‘એમાં કહેવાનું જ શું છે? તાર કાપ્યા વગર શેમ્પેનની બાટલી કદી ઊઘડે ખરી? દેશમાં રહેવાથી આપના જેવા માણસોની વિદ્યા ને બુદ્વિ દબાઈ રહે છે. બંધન તૂટતાં જ એ નાકમાંથી, મોંમાથી ને આંખોમાંથી ફુવારાની પેઠે ઊડવા માંડશે.’		અક્ષયે કહ્યું: ‘એમાં કહેવાનું જ શું છે? તાર કાપ્યા વગર શેમ્પેનની બાટલી કદી ઊઘડે ખરી? દેશમાં રહેવાથી આપના જેવા માણસોની વિદ્યા ને બુદ્વિ દબાઈ રહે છે. બંધન તૂટતાં જ એ નાકમાંથી, મોંમાથી ને આંખોમાંથી ફુવારાની પેઠે ઊડવા માંડશે.’

	દારુકેશ્વરે ખુશખુશ થઈ અક્ષયનો હાથ પકડી લઈ કહ્યું: ‘દાદા, આટલું તમારે કરી આપવું પડશે. સમજી ગયા ને?’		દારુકેશ્વરે ખુશખુશ થઈ અક્ષયનો હાથ પકડી લઈ કહ્યું: ‘દાદા, આટલું તમારે કરી આપવું પડશે. સમજી ગયા ને?’

	અક્ષયે કહ્યું: ‘એમાં શું? પણ બાપ્તિસ્મા આજે થશે ને?’		અક્ષયે કહ્યું: ‘એમાં શું? પણ બાપ્તિસ્મા આજે થશે ને?’
Line 177:		Line 177:
	અક્ષયે ધીરેથી કહ્યું: ‘આજે આનાથી ચલાવી લો!’		અક્ષયે ધીરેથી કહ્યું: ‘આજે આનાથી ચલાવી લો!’

	દારુકેશ્વરે કહ્યું: ‘એ કંઈ ચાલે, મશાય! આશા આપીને હવે નિરાશ કરો છો? સસરાને ઘેર આવીએ, અને મટન ચૉપ પણ ન મળે? અને આ બરફનું પાણી! મશાય, એ નહિ ચાલે! મારાથી સાદું પાણી પીવાતું નથી. મારો શરદીનો કોઠો છે!’		દારુકેશ્વરે કહ્યું: ‘એ કંઈ ચાલે, મશાય! આશા આપીને હવે નિરાશ કરો છો? સસરાને ઘેર આવીએ, અને મટન ચૉપ પણ ન મળે? અને આ બરફનું પાણી! મશાય, એ નહિ ચાલે! મારાથી સાદું પાણી પીવાતું નથી. મારો શરદીનો કોઠો છે!’

	આમ કહી એણે ગાન શરૂ કરી દીધું:		આમ કહી એણે ગાન શરૂ કરી દીધું:
Line 191:		Line 191:
	દારુકેશ્વરે ઉત્તેજિત થઈને કહ્યું: ‘નહિ, મશાય, એ બીમાર આદમીઓનો ખોરાક છે, એ નહિ ચાલે. મુરઘી ન ખાધી એટલે તો દેશની આ દશા થઈ છે!’		દારુકેશ્વરે ઉત્તેજિત થઈને કહ્યું: ‘નહિ, મશાય, એ બીમાર આદમીઓનો ખોરાક છે, એ નહિ ચાલે. મુરઘી ન ખાધી એટલે તો દેશની આ દશા થઈ છે!’

	આમ કહી એણે હૂકો ગગડાવવા માંડ્યો.		આમ કહી એણે હૂકો ગગડાવવા માંડ્યો.

	અક્ષયે એના કાન પાસે જઈને લખનૌ ઠૂમરીમાં ગાવા માંડ્યું:		અક્ષયે એના કાન પાસે જઈને લખનૌ ઠૂમરીમાં ગાવા માંડ્યું:
Line 381:		Line 381:
	સદાય તું આવો જ રહેજે, એ છે મારી આશ.		સદાય તું આવો જ રહેજે, એ છે મારી આશ.

	સ્મિત પુરાણું, સુધા પુરાણી,		સ્મિત પુરાણું, સુધા પુરાણી,

	મારી પુરાણી તર્સ,		મારી પુરાણી તર્સ,
Line 427:		Line 427:
	આટલાં માણસ તોયે, એની મૂઈ આંખો,		આટલાં માણસ તોયે, એની મૂઈ આંખો,

	ના કોઈને દેખે રે!		ના કોઈને દેખે રે!

	‘ઠીક, તો એમ! પતંગિયાંને દીપશિખા પાસે હાંકી લાવીશ. હવે તો ચટ દઈને મને એક પાન આણી દે, તારા સ્વહસ્તે બનાવેલું!’		‘ઠીક, તો એમ! પતંગિયાંને દીપશિખા પાસે હાંકી લાવીશ. હવે તો ચટ દઈને મને એક પાન આણી દે, તારા સ્વહસ્તે બનાવેલું!’

Akashsoni: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|૩}} {{Poem2Open}} ‘મુખુજ્જે મશાય!’ અક્ષયે કહ્યું: ‘જી, હુકમ!’ શૈલે કહ્યું: ‘પેલા ખાનદાનના દીકરાઓને કોઈ રીતે ભગાડવા પડશે.’ અક્ષયે ઉત્સાહમાં આવી કહ્યું: ‘હાસ્તો!’ આમ કહી એણે રામપ્રસાદ..."

2025-06-10T15:42:35Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|૩}} {{Poem2Open}} ‘મુખુજ્જે મશાય!’ અક્ષયે કહ્યું: ‘જી, હુકમ!’ શૈલે કહ્યું: ‘પેલા ખાનદાનના દીકરાઓને કોઈ રીતે ભગાડવા પડશે.’ અક્ષયે ઉત્સાહમાં આવી કહ્યું: ‘હાસ્તો!’ આમ કહી એણે રામપ્રસાદ..."

Show changes