https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%9A%E0%AB%82%E0%AA%82%E0%AA%A6%E0%AA%A1%E0%AB%80_%E0%AA%AD%E0%AA%BE%E0%AA%97_1%2F1.%E0%AA%A7%E0%AA%B0%E0%AA%A4%E0%AB%80%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%AC%E0%AA%B3_%E0%AA%B8%E0%AA%B0%E0%AA%9C%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%AC%E0%AB%87_%28%E0%AA%9A%E0%AA%BE%E0%AA%95_%E0%AA%B5%E0%AA%A7%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AB%81%E0%AA%82%29 2026-07-22T20:48:20Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.45.0 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%9A%E0%AB%82%E0%AA%82%E0%AA%A6%E0%AA%A1%E0%AB%80_%E0%AA%AD%E0%AA%BE%E0%AA%97_1/1.%E0%AA%A7%E0%AA%B0%E0%AA%A4%E0%AB%80%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%AC%E0%AA%B3_%E0%AA%B8%E0%AA%B0%E0%AA%9C%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%AC%E0%AB%87_(%E0%AA%9A%E0%AA%BE%E0%AA%95_%E0%AA%B5%E0%AA%A7%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AB%81%E0%AA%82)&diff=36503&oldid=prev 2022-05-17T05:19:44Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|1|}} {{Poem2Open}} સહુથી પહેલું લગ્નનું મહિમા-ગીત લઈએ; સરજનહારની સૃષ...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> <br /> {{Heading|1|}}<br /> <br /> {{Poem2Open}}<br /> સહુથી પહેલું લગ્નનું મહિમા-ગીત લઈએ; સરજનહારની સૃષ્ટિમાં મહિમા દાખવતી શક્તિઓના યશ વર્ણવતું આ ગીત છે. મેહુલા વરસાવી આભ પોતાની સહચરી ધરતીનાં અંગો પલાળે, અને પતિદેવની એ પ્રેમધારાઓ ઝીલી ધન-ધાન્ય વનસ્પતિને જન્મ દેતી ધરતી કૈં કૈં ગર્ભભારની વેદના ઝીલે : द्यावापृथिव्योની સ્નેહ-બેલડીવાળું એ શાસ્ત્રોમાં ગવાયેલું સ્તવન આંહીં લોકવાણીમાં સરલ બનીને ઊતર્યું :<br /> {{Poem2Close}}<br /> &lt;poem&gt;<br /> ધરતીમાં બળ સરજ્યાં બે જણાં <br /> એક ધરતી બીજો આભ : વધાવો રે આવિયો. <br /> આભે મેહુલા વરસાવિયા, <br /> ધરતીએ ઝીલ્યા છે ભાર : વધાવો રે આવિયો.<br /> &lt;/poem&gt;<br /> {{Poem2Open}}<br /> એ તો સૃષ્ટિની ઉત્પત્તિ કરનાર ભવ્ય શક્તિ-યુગલ : હવે સૃષ્ટિનાં પોતાનાં પોષાક અને સાહસપ્રેરક બે બળો ગણાવાય છે :<br /> {{Poem2Close}}<br /> &lt;poem&gt;<br /> ધરતીમાં બળ સરજ્યાં બે જણાં, <br /> એક ઘોડી બીજી ગાય : વધાવો રે આવિયો. <br /> ગાયનો જાયો રે હળે જૂત્યો, <br /> ઘોડીનો જાયો પરદેશ : વધાવો રે આવિયો.<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> {{Poem2Open}}<br /> એ સર્જન, પોષણ, દેશપરદેશનાં સાહસ વગેરેની વચ્ચે માનવશક્તિ કોણે પેદા કરી? જગત્પિતાએ માનવીમાં સૌંદર્ય સીંચવા, અને કયાં કયાં સૌંદર્ય સીંચવા, કોને મોકલ્યાં?<br /> {{Poem2Close}}<br /> &lt;poem&gt;<br /> ધરતીમાં બળ સરજ્યાં બે જણાં, <br /> એક સાસુ બીજી માત : વધારો રે આવિયો. <br /> માતાએ જનમ જ આપિયો, <br /> સાસુએ આપ્યો ભરથાર : વધાવો રે આવિયો.<br /> &lt;/poem&gt;<br /> {{Poem2Open}}<br /> કન્યા ને ભરથાર, બંનેને અવતરાવનાર વિધાતા કૃતાર્થ થયો. પણ પૂરી સફળતા હજુ બાકી છે. કન્યાને સાચી કુલવધૂ બનાવવા માટે બે સંસ્કારોની જરૂર : પ્રીતિભર્યા પિતાનાં લાલનપાલન અને ગૌરવભર્યા સસરાની કુલમરજાદ.<br /> {{Poem2Close}}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> ધરતીમાં બળ સરજ્યાં બે જણાં, <br /> એક સસરો બીજો બાપ : વધાવો રે આવિયો. <br /> બાપે તે લાડ લડાવિયો, <br /> સસરાએ આપી લાજ : વધાવો રે આવિયો.<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> {{Poem2Open}}<br /> એવું સૃજન-મહિમાનું સ્તોત્ર : લગ્નની પછવાડે ઊભેલી આભ–ધરતીની મંગલ જનન-ભાવના, અને પૃથ્વીને પોષવા તથા ઘૂમવાનો નિયંતાનો નિરધાર. વર–કન્યાના જીવન-મિલનની ઓથમાં આવા રૂડા સંકેતો ભર્યા છે. માનવ-દંપતીનું સ્થાન આભ–ધરતીની જોડાજોડ મુકાયેલું દીસે છે.<br /> {{Poem2Close}}<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ?????-?????<br /> |next = ?????<br /> }}</div>

MeghaBhavsar