https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%9B%E0%AA%82%E0%AA%A6%E0%AB%8B%E0%AA%B2%E0%AA%AF_%E0%AB%A7%E0%AB%AF%E0%AB%AA%E0%AB%AF%2F%E0%AA%97%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%80%E0%AA%B7%E0%AB%8D%E0%AA%AE%E0%AA%AE%E0%AA%A7%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%BE%E0%AA%B9%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%82
છંદોલય ૧૯૪૯/ગ્રીષ્મમધ્યાહ્નમાં - Revision history
2026-05-18T18:15:39Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.38.2
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%9B%E0%AA%82%E0%AA%A6%E0%AB%8B%E0%AA%B2%E0%AA%AF_%E0%AB%A7%E0%AB%AF%E0%AB%AA%E0%AB%AF/%E0%AA%97%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%80%E0%AA%B7%E0%AB%8D%E0%AA%AE%E0%AA%AE%E0%AA%A7%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%BE%E0%AA%B9%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%82&diff=71233&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2024-03-23T00:21:49Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<center><big><big>'''ગ્રીષ્મમધ્યાહ્નમાં'''</big></big></center><br />
<br />
<poem><br />
તપ્ત ધરણી હતી,<br />
ભાનુની દૃષ્ટિના ભર્ગથી ભાસ્વતી<br />
સૃષ્ટિ સારીય તે ભસ્મવરણી હતી;<br />
અગ્નિની આંખ અંગાર ઝરતી હતી<br />
રુદ્ર અંબરતલે,<br />
પંખીની પાંખ ઊડતાંય ડરતી હતી;<br />
દૂર ને દૂર જૈ ઓટ સરતી હતી<br />
શાંત સાગરજલે,<br />
ફેણ ફુત્કારતી ક્યાંય ભરતી ન’તી,<br />
દૂર કે પાસ રે ક્યાંય ના એક તરણી હતી,<br />
તપ્ત, બસ તપ્ત ધરણી હતી.<br />
<br />
શાંતિ? સર્વત્ર શું સ્તબ્ધ શાંતિ હતી?<br />
સૃષ્ટિને અંગ પ્રત્યંગ ક્લાંતિ હતી?<br />
વહ્નિની જ્વાળ શો શ્વાસ નિ:શ્વાસતી,<br />
ઉગ્ર ઉરસ્પંદને ઉગ્ર ઉચ્છ્વાસતી;<br />
મૂર્છનાગ્રસ્ત બસ તપ્ત ધરણી હતી;<br />
ઝાંઝવાંનીરની પ્યાસમાં બાવરી કોક હરણી હતી!<br />
ક્યાંય શાંતિ ન’તી, ક્યાંય ક્લાંતિ ન’તી;<br />
અહીં બધે શાંતિ ને ક્લાંતિની ફક્ત ભ્રાંતિ હતી!<br />
ભૂખરી પૃથ્વી પે માહરો પંથ લંબાઈ સામે પડ્યો;<br />
કાષ્ઠના ચક્ર પે રક્તરંગીન શું લોહટુકડો જડ્યો!<br />
<br />
આજ વૈશાખના ધોમ બપ્પોરમાં,<br />
આછી આછીય તે પવનની લ્હેર આ લૂઝર્યા પ્હોરમાં<br />
માહરી સિક્ત પ્રસ્વેદતી કાય ના સ્હેજ લ્હોતી છતાંગીતને વેરતું,<br />
શૂન્યમાં હુંય તે શૂન્ય થૈ પંથ કાપી રહ્યો,<br />
ક્યાંય માથે ન’તો મેઘનો માંડવો, છાંય ન્હોતી છતાં<br />
શૂન્યના નેત્રથી સ્થલ અને કાલના અંત માપી રહ્યો.<br />
ગીતને વેરતું,<br />
ત્યાં અચાનક કશી ભીંસતી ભીંત શી<br />
અડગ ટટ્ટાર જે સૌ દિશાઓ ખડી,<br />
છિદ્ર એમાં પડ્યું? જેથી કો ફૂંક શી, કો મૃદુ ગીત શી<br />
પવનની લ્હેર કો પલકભર મંદ અતિમંદ આવી ચડી;<br />
એક સેલારથી<br />
નયનને દાખવી નાવ કો સઢફૂલી,<br />
ઘડીક જે ક્ષિતિજ પર ગૈ ઝૂલી;<br />
એક હેલારથી<br />
દૂર જૈ ઓટમાં ઓસર્યાં પાણીને<br />
ઘડીક તો કાંઠડે લાવતી તાણીને;<br />
ક્ષણિક મૃદુ સ્પર્શથી અંગને શું કશું કહી ગઈ?!<br />
ક્યાંકથી આવીને ક્યાંક એ વહી ગઈ!<br />
એ જ ક્ષણ તટઊગ્યા વૃક્ષની શાખથી<br />
કે પછી ક્યાંકથી પંખી કો ધ્રૂજતી પાંખથી<br />
સ્વપ્નમાં જેમ કો કલ્પના હોય ના બોલતી<br />
એમ એ આભમાં આવી ઊડ્યું, અને ડોલતી<br />
ડોકથી એક ટહુકો ભરી ગીતને વેરતું,<br />
પાંખથી પિચ્છ એકાદને ખેરતું,<br />
આવ્યું એવું જ તે ક્યાંય ચાલી ગયું;<br />
આભ જેવું હતું તેવું ખાલી થયું!<br />
પલકભર એય તે મુખર નિજ ગાનમાં<br />
કંઈ કંઈ કહી ગયું માહરા કાનમાં!<br />
એ જ ક્ષણ ક્યાંકથી રાગ મલ્હાર શી,<br />
ગગનની ગહન કો ગેબના સાર શી,<br />
રુદ્રને લોચને કો જટાજૂટથી વીખરી લટ સમી,<br />
ભૂલભૂલે જ તે પથભૂલી વાદળી આભને પટ નમી;<br />
કો વિષાદે ભર્યા હૃદયની ગાઢ છાયા સમી,<br />
જીવને આમથી તેમ ઝુલાવતી કોઈ માયા સમી,<br />
પલકભર મુજ ઉરે ગૈ ઢળી,<br />
ને પછી દૂર જૈ દૂર ફેલાઈ ગૈ;<br />
લાગ્યું કે ધરણીની મૂઢ મૂર્છા ટળી,<br />
ગ્રીષ્મમધ્યાહ્નમાં શાંત શી સંધિકા રમ્ય રેલાઈ ગૈ!<br />
શી અહો આ લીલા!<br />
નીરની ધારથી શું તૂટી ર્હૈ શિલા?<br />
આ બધું છળ અરે છાનુંછપનું હતું?<br />
પલકભર શૂન્યનું ભ્રાંત સપનું હતું?<br />
અધખૂલી નેણમાં સાંધ્યસૌંદર્યની રંગસરણી હતી?<br />
<br />
જાગીને જોઉં તો એની એ તપ્ત હા, તપ્ત ધરણી હતી!<br />
<br />
૧૯૪૭<br />
</poem><br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = કંટકોના પ્યારમાં<br />
|next = વેળા–૧<br />
}}</div>
Meghdhanu