https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%9C%E0%AA%AF%E0%AA%A6%E0%AB%87%E0%AA%B5_%E0%AA%B6%E0%AB%81%E0%AA%95%E0%AB%8D%E0%AA%B2%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AA%AA%E0%AA%BF%E0%AA%B2%E0%AB%8D%E0%AA%B2%E0%AB%81%E0%AA%82
જયદેવ શુક્લની કવિતા/પિલ્લું - Revision history
2026-05-16T08:29:42Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.38.2
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%9C%E0%AA%AF%E0%AA%A6%E0%AB%87%E0%AA%B5_%E0%AA%B6%E0%AB%81%E0%AA%95%E0%AB%8D%E0%AA%B2%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AA%AA%E0%AA%BF%E0%AA%B2%E0%AB%8D%E0%AA%B2%E0%AB%81%E0%AA%82&diff=70346&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2024-02-29T01:14:55Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<center><big><big>'''પિલ્લું'''</big></big></center><br />
<br />
<poem><br />
ગૂંચવાતું<br />
ઊકલતું<br />
ગૂંચવાતું<br />
ખૂલતું<br />
ગૂંચવાઈ ગયું છે<br />
આ પિલ્લું.<br />
ક્યારેક બે આંટા ઊકલે<br />
ને થાય : હા... આ ... શ... હવે તો...<br />
પણ રસ્તો રોકતો<br />
બીજો વળાંક ને ત્રીજો, ચોથો...<br />
ટેરવાં વાંકા વળી<br />
નીચું જોઈ<br />
ગલીકૂંચીઓમાં પહોંચી<br />
કરામતથી આગળ વધવા<br />
આતુર.<br />
મધમાખીની જેમ આંખો ને ટેરવાં<br />
દોરા પર, ગૂંચ પર, વળાંકો પર<br />
સરે, અટકે, લપસે, ચઢે, પડે,<br />
ઊડે, અથડાય.<br />
‘છોડો ને, શું કામ પાછળ પડ્યા છો?’<br />
મને થાય કે છોડું.<br />
પણ પિલ્લું<br />
છૂટતું નથી.<br />
ફક્ત બે-અઢી વેંત છૂટે.<br />
ટોચ પર પહોંચ્યાનો આનન્દ.<br />
ત્યાં જ અટકાવે ગાંઠ.<br />
જબરી છે આ ગૂંચ સાથેની સાંઠગાંઠ.<br />
ગાંઠ.<br />
ઉબડખાબડ ટેકરા જેવી.<br />
રસ્તા વચ્ચોવચ્ચ<br />
‘Stop’ ‘રસ્તો બન્ધ’ લખ્યા વિનાની.<br />
લાલ સિગ્નલ વિનાની.<br />
તોય અટકવું જ પડે.<br />
ગુસ્સા સાથે, અકળામણ સાથે.<br />
આ ગાંઠ છૂટે<br />
અથવા એને કૂદવી કઈ રીતે?<br />
ફરી ચાર વેંત ઊકલે.<br />
ઊકલેલી દોરીનું<br />
નાનું પિલ્લું વાળવું કે લચ્છી?<br />
ટેરવાં<br />
ઉત્સાહમાં<br />
બીજા ટેકરા પરથી<br />
દોડી, ઊતરી<br />
નાના-મોટા રસ્તા ખોળે,<br />
એકની નીચે બીજો, ઉપર ત્રીજો ને પાંચમો<br />
જાણે ફ્લાયઓવરોની લીલા!<br />
<br />
અચાનક<br />
દોરી પર લપેટાયેલો<br />
ઉતરાણના દિવસનો<br />
હવે થોડો ધૂળિયો થયેલો,<br />
લાલ તડકો<br />
ટેરવે ટેરવે, હથેળીમાં ને લોહીમાં<br />
<br />
‘એ...ઈ...કાઈ.. પો...ચ...’<br />
એક પતંગ સાથે ચાર ચાર પેચ,<br />
વળી ધૂંધવાટ.<br />
કોનો પેચ કોની સાથે?<br />
કોણ ખેંચે? ઢીલ મૂકે? કોને કાપે?<br />
‘બરાબર ખેંચ લે.’<br />
જેમતેમ ખેંચાખેંચ ન કર.<br />
આ તો ધીરજનું કામ છે.’ બાપુજી કહેતા.<br />
‘ધોઈને ગોદડી બનાવવા ચાલશે’ મા કહેતી.<br />
<br />
ગૂંચમાં રસ્તો<br />
ને રસ્તામાં જ ગૂંચ.<br />
<br />
ભર-દોરે કપાયેલા<br />
પતંગ પાછળ<br />
ઊંચકાયેલું, ખેંચાયેલું ખળખળતું શરીર,<br />
વિલાયેલો ચહેરો<br />
ને કિશોરનો લંબાયેલો હાથ...<br />
<br />
પિલ્લામાં બેઠેલું આકાશ<br />
દોરીના લસરકા સાથે<br />
છૂટતું જાય.<br />
<br />
આકાશમાં ઊડતાં કબૂતરોનો ફફડાટ.<br />
<br />
કબૂતરની કપાયેલી પાંખ જેવી<br />
હથેળી<br />
ગૂંચાળા પિલ્લા પર ચત્તીપાટ.<br />
<br />
પિલ્લું માંડ માંડ થોડું ઊકલ્યું ત્યાં...<br />
<br />
‘કા...ઈ...પો...ચ’<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = વાડ<br />
|next = આપણી જ એક આંખમાં આંસુ જોઈને...<br />
}}</div>
Meghdhanu