https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%A7%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AA%A8%E0%AA%BF%2F%E0%AA%86%E0%AA%9C_%E0%AA%86%E0%AA%B7%E0%AA%BE%E0%AA%A2%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%9D%E0%AA%AE_%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4 2026-05-16T23:31:18Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%A7%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AA%A8%E0%AA%BF/%E0%AA%86%E0%AA%9C_%E0%AA%86%E0%AA%B7%E0%AA%BE%E0%AA%A2%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%9D%E0%AA%AE_%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4&diff=88256&oldid=prev 2025-05-05T03:16:42Z

<p>+1</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> <br /> {{Heading|આજ આષાઢની માઝમ રાત}}<br /> <br /> {{Block center|&lt;poem&gt;<br /> <br /> આજ આષાઢની માઝમ રાત ને મેઘ છાયો અંધકાર, <br /> ઊંડી ભરી જાણે અંતર વેદના નેવલાં રુવે ચોધાર. <br /> ઘરની પાછળ કાંળેલ લીંબડી જાણે થઈ રહી ઠાલી, <br /> આસોપાલવનાં નીલિમ પર્ણની પાંપણ તે ય ન ખાલી. <br /> રોજ કાને પેલી ઝિલ્લીનું સુંદર આવતું મુખર ગાણું, <br /> તે ય આજે એના કંઠની ભીતર જાણે ડૂમે અટવાણું. <br /> આજ આ માઝમ રાતની પાંસળી વીંધતો કરુણુ રવ, <br /> વ્યાપી રહ્યો કોટિ બુંદ થકી ઝરી ટબ ટબ ટબ્ ટબ. <br /> {{gap|3em}}ટ...બ્ ટ...બ્ ટ...બ્ રોય, <br /> પાંપણ ઢાળીને કાન ધરું ત્યારે સોણલે આવતું કોય. <br /> લોચનની મુજ પાંખડી ખોલું ત્યાં ઓહો બધે અજવાળું! <br /> જાળીથી આવતી ચાંદનીથી મુજ અંગ રસાય રૂપાળું. <br /> વિરહનું ઘન વાદળ વીંધીને ઈન્દુએ માંડી છે કીકી, <br /> નેવલાંના પેલાં બુંદ મહીં કશી જ્યોત ઝગી રહી મીઠી! <br /> પાંદડે પાંદડે નીલમની ફૂટી કિરણ ઝાંય મધુરી; <br /> ભૂમિતણાં જલ-ખામણાંની નવ આશ જણાય અધુરી. <br /> સેજ છોડી સ્હેજ બ્હાર જવા નવ હોંશથી મંન વિચારું, <br /> કોણ જાણે કેમ આજ અરે પણ હૈયું ન માનતું મારું. <br /> એક ઘડી લહું ચંદની, અવર વેળ લહું ભૂતકાળ; <br /> આંખ પરોવાતી શૂન્યમાં, આવે ત્યાં કોણ ઓરે વારવાર? <br /> {{gap|3em}}ટ...બ્ ટ...બ્ ટ...બ્ ટ...બ્ <br /> આપણ બેઉના કપોલ ભીંજતા વિરમિયા નહિ લવ. <br /> જીવનનો જવ ફાગ ખીલ્યો તવ કિંશુક કંકણ ધારી, <br /> મેંદીના રંગનું ધરતીની ધૂળ ઉપર તેજ પસારી <br /> પાતળી ચુંદડીમાં નમણું મુખ ઢાંકી તું આવતી પાસે, <br /> નાજુક ફૂલને ધારી રહું તેમ, હાથ મૂકું તુજ વાંસે, <br /> દિલ તણો તવ કેટલો મ્હોરતો મુખ-સોહામણ ક્ષોભ! <br /> તો ય હતો તુજ બોલને ઝીલવા કેટલો અંતર લોભ! <br /> તું નહિ, હું નહિ બોલતાં, મૌનમાં કાળ રહે અટવાઈ ; <br /> ત્યારે મળે ચાર નેણ ને હોઠપે કંપી રહે અધીરાઈ. <br /> અધર ઉપર ઉર થયાં એક, જીવન એક થયેલ, <br /> જીવિતના સહુ સુખના એ મધુ વેળમાં ઘૂંટ ભરેલ. <br /> ત્યાં તો અરે પ્રિય! તારા તે નામની દૂરની સાંભળી વાણી, <br /> ગંધ મૂકી જ્યમ ફૂલ ખરે ત્યમ તું સરકી ગઈ છાની. <br /> મિલનની શુભ રાતને લાધિયું ચિર વિદાયનું વ્હાણું, <br /> મીઠી તે નિંદરનું મુળ સોણલું ખીલ્યું ન ત્યાં કરમાણું. <br /> નેપુરનો તવ નાદ શમ્યો, દૃગપાર થઈ તવ પાની, <br /> ભાંગેલ ઉરની કાચલીમાં ભરી નિધિ-છલોછલ પાણી. <br /> ટ... બ્ ટ... બ્ ટ... બ્ ટ.... બ્ <br /> ટ.... બ્ ટ...બ્ ટ...બ્ ટ...બ્ <br /> નિધનનું ઘન વાદળ વીંધીને એક દિ હું ય આવીશ પ્રિયે! તુજ દ્વાર, <br /> મિલનની મધુ ચંદનીમાં સૂરગંગાને તીર <br /> ટબુકવાને ફરી આંખડીઓ ચાર ચાર. <br /> {{right|૧૧-૭-૩૭}}&lt;/poem&gt;}}<br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = કંઠ જાણે કારાગાર <br /> |next = પ્રાસાનુપ્રાસ <br /> }}</div>

Meghdhanu