https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%A7%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AA%A8%E0%AA%BF%2F%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AB%81%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%B8 2026-04-05T02:02:14Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%A7%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AA%A8%E0%AA%BF/%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AB%81%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%B8&diff=88257&oldid=prev 2025-05-05T03:20:39Z

<p>+1</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> <br /> {{Heading|પ્રાસાનુપ્રાસ!}}<br /> <br /> {{Block center|&lt;poem&gt;<br /> અશ્રુમતિ- કવિ! <br /> {{gap|3em}}આપની પ્રસાદમય વાણીમહીં પ્રાસ, <br /> {{gap|3em}}શ્વાસની સંગાથ જેમ આવે છે ઉચ્છ્વાસ. <br /> {{gap|3em}}ઈન્દુની આગળ ઊછળે અનંત સિન્ધુ, <br /> {{gap|3em}}સિન્ધુની સંહતિમહીં અગણિત બિન્દુ. <br /> {{gap|3em}}આપની વીણામાં બાજે લય અનુલય, <br /> {{gap|3em}}ત્યહીં મેનકાનો નૂપુરિત અભિનય. <br /> {{gap|3em}}મારા યે નામની &#039;મતિ’માં આપની રતિ, <br /> {{gap|3em}}પણ અંગ ત્યજી ગ્રહ્યું ચીર.... <br /> <br /> કવિ— એ હિ ક્ષતિ? <br /> <br /> અશ્રુ. નહિ તો? <br /> {{gap|3em}}અશ્ર જ આમ એકલ વિરક્ત <br /> {{gap|3em}}પ્રાસ થકી રહે લગ્નહીન? કોઇ ભકત <br /> {{gap|3em}}નહિ આ નિખિલ વિશ્વમહીં જેને ચર્ણ <br /> {{gap|3em}}પામી રહે દીનથી ચે દીન થઈ શર્ણ? <br /> {{gap|3em}}વિરંચિની સૃષ્ટિમહીં સહુ જોડાજોડ; <br /> {{gap|3em}}શાને રે આ એક ખૂણે રહી શ્રઈ ખોડ? <br /> {{gap|3em}}હાસિમુખે ટાળો નહિ પ્રશ્ન આ ગભીર. <br /> {{gap|3em}}બોલો, કવિ! બોલો-<br /> કવિ. ઓ રે અશ્રુ! ધર ધીર. <br /> {{gap|3em}}તું નહિ એકલ— <br /> અશ્રુ. કહો કોણ ભાગ્યવાન, <br /> {{gap|3em}}જેની સંગ રાગમય અશ્રુ કેરું ગાન <br /> {{gap|3em}}આનંદ ગુંજને રત? <br /> કવિ. સુંદરિ! અક્ષત <br /> {{gap|3em}}હો તવ સૌભાગ્ય, કિંતુ જેનું અન્વેષણ <br /> {{gap|3em}}તું કુંડલધારી વ્રજપુર-ગોપજન <br /> {{gap|3em}}વિષે કરે, ત્યાં નહિ તે, એ તવ પ્રયાસ <br /> {{gap|3em}}શ્રીફળને જેમ કોઈ ખેતરને ચાસ <br /> {{gap|3em}}શોધી રહે તેમ નિરર્થક, અસફલ; <br /> {{gap|3em}}કાલ-શક્તિ ક્ષયકારી. <br /> અશ્રુ. જાણે મૃગજલ <br /> {{gap|3em}}પાછળ ભ્રમણ મારું! તપ્ત મધ્ય દિન, <br /> {{gap|3em}}કંઠમહીં શોષ! અંગ પર સ્વેદ! ક્ષીણ <br /> {{gap|3em}}દૃષ્ટિકેરું તેજ! એ હિ પથે તો કૃતાન્ત <br /> {{gap|3em}}ગુફા-મુખ કરી મતે જાય ગળી . . . <br /> કવિ. શાન્ત! <br /> {{gap|3em}}હે ઉન્મન! સુણ, દૂર જનશૂન્ય દેશે <br /> {{gap|3em}}હિમગિરિને શિખર પશુ-ચર્મ વેષે <br /> {{gap|3em}}યોગી એક રહે ધ્યાનમગ્ન, નરમુંડ <br /> {{gap|3em}}કેરી કંઠે ધરી માલ્ય, બાજુ કેરે બંધ <br /> {{gap|3em}}શ્યામલ સોહંત મહા ફણીધર સર્પ, <br /> {{gap|3em}}(અગ્નિજીહ્વ, હરી દેવ દાનવનો દર્પ <br /> {{gap|3em}}‘હર હર&#039; વદી રહે); જેને અંગે અંગ <br /> {{gap|3em}}સ્મશાન ભસ્મનું વિલેપન ...... <br /> અશ્રુ. રે અનંગ <br /> {{gap|3em}}કીધ જેણે કામકેરું કમનીય રૂપ, <br /> {{gap|3em}}એ જ ને ત્રિનેત્ર? શૂલધર? <br /> કવિ. અશ્રુમતિ! <br /> {{gap|3em}}એ જ આશુતોષ ભોળો દેવ એ જ યતિ, <br /> {{gap|3em}}જે તવ મનીષા પરિપૂર્ણ કરે. <br /> અશ્રુ. નહિ, <br /> {{gap|3em}}નહિ કવિ! તવ દૂરગામી દૃષ્ટિ મહીં <br /> {{gap|3em}}અવર કો મેળ. એ તો ભૂત-ગણ-પતિ <br /> {{gap|3em}}જેહને વરેલ પૂર્વે દક્ષ-કન્યા સતી. <br /> કવિ. જેહને વિશાલ ભાલ-દેશે બીજચંદ્ર <br /> {{gap|3em}}વિકીરંત સુધામય તેજ, સુરગંગ <br /> {{gap|3em}}જેહની જટિલ ઉર્ધ્વ જટામહીં ભવ્ય <br /> {{gap|3em}}પામી નિજ નિત્ય સ્થાન બની રહી ધન્ય. <br /> {{gap|3em}}એ પાર્વતીપતિ, શિવંકર, ઓરે અશ્રુ! <br /> {{gap|3em}}એ જ તવ કાજ મુખ પર ધરે સ્મશ્રુ! <br /> અશ્રુ. ઇહ પ્રાસ? ઉપહાસ! કવિ કીધ લગ્ન?! <br /> કવિ. આ નિઃશ્વાસ અકારણ ઓ રે ઉરભગ્ન! <br /> અશ્રુ. ઝાકળ બિન્દુને પદ્મપત્રનું આસન <br /> {{gap|3em}}શોભા દેઈ રહે .. <br /> કવિ. પ્રિય! એક વિજ્ઞાપન. <br /> અશ્રુ. શી અનુજ્ઞા? <br /> {{gap|3em}}મુજ અહંકારને પ્રપૂર્ણ <br /> {{gap|3em}}એક હિ આઘાત વડે કરી હત, ચૂર્ણ; <br /> {{gap|3em}}મધુ બોલ થકી અવ દિયો આશ્વાસન? <br /> {{gap|3em}}અસિથી યે અધિક રે આપનું શાસન! <br /> {{gap|3em}}શી અનુજ્ઞા? કહો … … … … <br /> કવિ. ભીરુ! શુભ તવ નામ. <br /> {{gap|3em}}સ્વર ને વ્યંજન. કિંતુ ક્યા અભિરામ <br /> {{gap|3em}}રહસ્યનું કરે નિવેદન? <br /> અશ્રુ. અણજાણ <br /> {{gap|3em}}નહિ આપ. તો યે નિરુત્તર મુજ વાણ <br /> {{gap|3em}}રહે નહિ અવિવેક ભયે. <br /> {{gap|3em}}શું રહસ્ય? <br /> {{gap|3em}}નયને સ્ફટિક સોહામણું જેહ દૃશ્ય <br /> {{gap|3em}}રૂપ ધરી રહે, તે અદેહ અંશુમન, <br /> {{gap|3em}}ચિન્મય ભરી રહે હૃદય ગગન. <br /> {{gap|3em}}તે જ સત્ત્વ, તે જ તત્ત્વ, તે જ એક પ્રેમ, <br /> {{gap|3em}}પ્રેમ.... <br /> કવિ. મારે મન પ્રશ્ન એક રમી રહ્યો એમ <br /> {{gap|3em}}કે ઉદ્યાન કેરી શિશુ જૂઈ વેલ પેલી <br /> {{gap|3em}}કોને તે આધાર નિજ અંગ રંગ ફેલી <br /> {{gap|3em}}રહેશે? કવણુ સંગ કરી રમ્ય કેલિ <br /> {{gap|3em}}વાયુમંડલે સૌરભ રહે નિત્ય રેલી? <br /> અશ્રુ. વિષયાન્તર થતું કવિ, કયે રે પ્રદેશ <br /> {{gap|3em}}કલ્પના ડયન કરે? ભૂલી સંનિવેશ <br /> {{gap|3em}}સ્મરી રહે ઉપવન જૂઈ? કશી પીડ! <br /> {{gap|3em}}નિકટ ઉર્જિત નીપ તરુ ધીર સ્થિર <br /> {{gap|3em}}આલંબન રહે ધરી. <br /> કવિ. નહિ રે મલ્લિકા, <br /> {{gap|3em}}નહિ માધવી, ચમેલી કે પ્રિયંગુલતા . . . <br /> અશ્રુ. વેલ ને તે વેલનો શું હોય રે આધાર? <br /> કવિ. સત્ય, હે સુંદરિ! સત્ય એક દુર્નિવાર <br /> {{gap|3em}}નારી અંતરના પ્રેમકેરી જે ઝંખના <br /> {{gap|3em}}તે પૌરુષ કાજે (એમાં ન કોઈ વ્યંજના) <br /> {{gap|3em}}સ્નેહ ચહે, પણ રક્ષણનું છત્ર જેહ <br /> {{gap|3em}}સહજ સ્વભાવથકી ધરી રહે તેહ. <br /> {{gap|3em}}અશ્રુમાંહિ પ્રેમ તેમ સ્મશ્રુમાંહિ શક્તિ, <br /> {{gap|3em}}પૌરુષની એ સંકેત વડે અભિવ્યક્તિ. <br /> અશ્રુ. ઓહ! <br /> {{gap|3em}}મારે બોલ મને બાંધી જાવ! રે શી યુક્તિ <br /> કવિ. પ્રેમને બંધન પ્રિય! પ્રેમ કેરી મુક્તિ. <br /> અશ્રુ. વિજયને કંઠ મુજ હાર સમર્પિત, <br /> કવિ. એ હિ વ્યવહારમાં તું પામી જાય જીત. <br /> {{right|૫-૪-૫૦}}&lt;/poem&gt;}}<br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = આજ આષાઢની માઝમ રાત <br /> |next = જા...ઓ, આવ <br /> }}</div>

Meghdhanu