https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%A4%E0%AA%BF%E0%AA%A8_%E0%AA%AE%E0%AA%B9%E0%AB%87%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B%2F%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A7%E0%AA%BE
નીતિન મહેતાનાં કાવ્યો/દ્વિધા - Revision history
2026-05-20T15:24:57Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.38.2
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%A4%E0%AA%BF%E0%AA%A8_%E0%AA%AE%E0%AA%B9%E0%AB%87%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B/%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A7%E0%AA%BE&diff=69366&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2024-02-08T02:57:31Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<center><big><big>'''દ્વિધા'''</big></big></center><br />
<br />
<poem><br />
નાખી દીધા જેવી વાતમાં<br />
ઘણી વાર મૂંઝાઈ જવાય છે<br />
કાલે મહેમાન ઘરે છે<br />
તો કેટલું દૂધ લેશું?<br />
સૌંદર્યશાસ્ત્રીઓને જોકે હસવું આવે<br />
તેઓ કૃતિના અર્થઘટનની વાતો કરે<br />
તેને સ્ટ્રક્ચર ને શૈલીની દૃષ્ટિએ<br />
તપાસે, કાપે, વાઢે, અથવા<br />
તો ફિનોમિનોલૉજી, ડી-કન્સ્ટ્રક્શનનાં<br />
ચશ્માં પહેરાવે<br />
માર્ક્સ કહે હું ચશ્માંની દાંડી બનીશ<br />
ગાંધી કહે કાન પર તો હું જ<br />
પણ આમાં હું શું કરું?<br />
ટેબલનાં ખાનાં બે-ચાર વાર ખોલું<br />
પાકીટના પૈસા ત્રણ વાર ગણું<br />
લૉટરીની ટિકિટ પર આંગળી<br />
ફેરવ્યા કરું કે મંગળની વીંટી<br />
ને રુદ્રાક્ષની માળા, ને ઓમ્-બોંબ....<br />
એક વિવેચક ભાઈ કહે<br />
જોયું ને ગ્રેગરનું આમ જ મેટામૉરફૉસિસ<br />
થયું હતું<br />
લોહીમાં પવન પડી જાય<br />
ઇતિહાસ મારી નસો ખેંચી કાઢે<br />
નાર્સિસસ યાદ આવે<br />
મારું પૈડું જમીનમાં ખૂંપતું જ જાય<br />
પછી બધા કહે કે<br />
સાલ્લો સું વાંચતો યાર<br />
દેરિદા ને બાર્થ, ને ફુકો<br />
ને ભરત ને ભવાઈ<br />
જોકે ક્લાસમાં એવું બધું<br />
બોલવાની આમ તો મનાઈ<br />
પગમાં ખાલી ચડી જાય<br />
ચશ્માંના નંબરો વધે<br />
રોલાં બાર્થ કહે યાર ‘સર્જક<br />
ક્યાં લખે છે જ એ તો<br />
સમાજની ભાષા વાપરે છે<br />
માટે એનું ગૌરવ કરાય જ નહીં.’<br />
હું તો ખુશ થઈ જાઉં<br />
પણ અભિનંદન કરવા<br />
તાર કરવો પડે<br />
પોસ્ટમાં જોવું પડે<br />
ને પછી સમજી જાવ ને યાર...<br />
તો કાલે સવારે દૂધવાળાને<br />
શું આપું?<br />
બસ આટલી ચિંતા છે<br />
કશું ચાહી કે ધિક્કારી<br />
શકતો નથી<br />
માર્ક્સ ને ગાંધી સાચા છે<br />
તો માર્લોપોન્તિ ને દેરિદાથી<br />
પણ મન છલકાઈ જાય છે<br />
ચામડી નીચે અંધારામાં<br />
એક પતંગિયું પાંખો ફફડાવે છે<br />
બાળપણ ક્યારનું ફ્યૂઝ થઈ ગયું છે<br />
સૂરજની કલ્પનાથી મારું<br />
ઘર અને મન વાંચું છું<br />
દીવાલ બારીના સળિયા<br />
સળવળ સળવળ થયા કરે છે<br />
સવારે ફિક્કા અવાજે પૂછું છું<br />
એક બોટલ જ્યાદા દૂધ હૈ ક્યા?<br />
પછી તૈયાર થઈ<br />
વર્ગમાં જઈ<br />
ખાંસી ખાતાં બોલું છું,<br />
‘કવિતા અસ્તિત્વ છે.’<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = ભાવ-પ્રતિભાવ<br />
|next = શબ્દ-નિર્વાણ<br />
}}</div>
Meghdhanu