https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%A4%E0%AA%BF%E0%AA%A8_%E0%AA%AE%E0%AA%B9%E0%AB%87%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B%2F%E0%AA%B6%E0%AA%BE%E0%AA%AA%E0%AA%BF%E0%AA%A4_%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%A3%E0%AA%B8
નીતિન મહેતાનાં કાવ્યો/શાપિત માણસ - Revision history
2026-05-20T17:44:35Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.38.2
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%A4%E0%AA%BF%E0%AA%A8_%E0%AA%AE%E0%AA%B9%E0%AB%87%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B/%E0%AA%B6%E0%AA%BE%E0%AA%AA%E0%AA%BF%E0%AA%A4_%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%A3%E0%AA%B8&diff=69356&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2024-02-08T02:48:13Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<center><big><big>'''શાપિત માણસ'''</big></big></center><br />
<br />
<poem><br />
<br />
૧<br />
<br />
પડછાયાનાં વહાણ મને શકે ના તાણી<br />
પૃથ્વીનો હું શાપ માણસ નામે મારી એંધાણી<br />
<br />
મને માણસ થવાની ચીડ ચઢે છે<br />
આર્ટ ગૅલેરીની ભૂખરી દીવાલમાં<br />
તાંબાના સૂરજ હેઠે<br />
કે ક્ષય જેવા લૅન્ડસ્કેપમાં<br />
ચિત્રિત મારી ઇચ્છા મારા હોવાપણાના<br />
બિન્દુની બહાર ગતિ કરી ગઈ છે<br />
કદાચ શબ્દો ગળતાં હાડપિંજર બની<br />
મને વળગી રહ્યા છે<br />
માણસ જ માણસનો રોગ છે<br />
લાગે છે માણસથી ઇતર તે જ માણસ છે<br />
<br />
પૃથ્વીનો હું શાપ માણસ નામે મારી એંધાણી<br />
પડછાયાનાં પૂર મને શકે ના તાણી<br />
<br />
બિથોવનની નવમી સિમ્ફનીમાં<br />
ટોળાં બની વહી જાય મારો અવાજ<br />
રેતીની જેમ અડધી રાતે ઊડી જાય<br />
પંખીઓ નદીની શોધમાં<br />
તૂટી ગયેલી ખોપરીના સૂકા આકાશમાં<br />
લોહી બની દદડ્યા કરે છે બિલોરી પવન<br />
<br />
૨<br />
<br />
ભૂસ્તરશાસ્ત્રની શોધ બની સંગ્રહસ્થાનની<br />
દીવાલોમાં સચવાઈ પડી છે જે મારી સ્થિતિ<br />
તે પણ આજે ફરતા રક્તમાં<br />
શ્વાસનાં જાળાં બની ગોળાયા કરે છે<br />
અને મારી આજુબાજુની પરિસ્થિતિ<br />
અજગરની જેમ મને વીંટતી જાય છે<br />
આ પરિસ્થિતિની ભીંસમાંથી<br />
કોઈ પારધી નહીં બચાવી શકે<br />
તેથી તો<br />
હું માણસ થવાનો બોજો વહન કર્યા કરું છું વર્ષોથી<br />
<br />
પડછાયાનાં ખાલી ખાલી વહાણ મને શકે છે તાણી<br />
પૃથ્વીનો હું શાપ માણસ નામે મારી એંધાણી<br />
<br />
તીણા ખીલા બની<br />
ત્વચાની આરપાર નીકળી જતી દોસ્તી<br />
પથ્થરના પૂતળામાં ઠરી ગયેલો પ્રેમ<br />
દીવાલની જેમ ચોપાસથી ગબડી પડતા સમ્બન્ધો<br />
રણનો વંટોળ બનાવી છોડી દે છે મને<br />
હું તરસ બની ચિત્રિત થઈ ગયેલો રંગ છું<br />
હજારો વર્ષોનો અંધકાર બિલાડીના નખની<br />
જેમ મારામાં વધ્યા કરે છે રોજ રોજ વૃક્ષ બની<br />
મને માણસ થવાની હવે તો<br />
બીક લાગે છે<br />
ફોટાની ફ્રેમની બહાર વહી શકે ના પડછાયાનાં પાણી<br />
હું માણસ નામે નેગેટિવ શોધું મારી ચિત્રિત ઠંડી વાણી<br />
મને માણસ થવાનો થાક લાગે છે.<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = ટ્રેન વિશે<br />
|next = મૃત્યુ<br />
}}</div>
Meghdhanu