પદ્મિની/‘પદ્મિની’ નાટ્યકૃતિ (ટૅક્સ્ટ) - Revision history

KhyatiJoshi at 12:00, 11 September 2021

2021-09-11T12:00:37Z

← Older revision		Revision as of 12:00, 11 September 2021
Line 606:		Line 606:
	(ચિતાના ફડાકા અટ્ટહાસ્ય કરે છે. ચિતોડ શહેરમાંથી ભૂખ્યાં વરુઓ સમા યવન સૈનિકોની ચિચિયારી આવે છે. લૂંટાતી, કચડાતી, રાંકડી પ્રજાના આર્તઅવાજો આવે છે.		(ચિતાના ફડાકા અટ્ટહાસ્ય કરે છે. ચિતોડ શહેરમાંથી ભૂખ્યાં વરુઓ સમા યવન સૈનિકોની ચિચિયારી આવે છે. લૂંટાતી, કચડાતી, રાંકડી પ્રજાના આર્તઅવાજો આવે છે.
	આકાશમાં અંધારું વ્યાપે છે અને વચ્ચે સ્વર્ગની સીડી સમી જ્વાળા ભભૂકી રહે છે.){{Poem2Close}}		આકાશમાં અંધારું વ્યાપે છે અને વચ્ચે સ્વર્ગની સીડી સમી જ્વાળા ભભૂકી રહે છે.){{Poem2Close}}


			{{HeaderNav
			\|previous = [[પદ્મિની/કૃતિપરિચય\|કૃતિપરિચય]]
			\|next = [[પદ્મિની/તારતમ્યનાં ત્રાજવાં’ : લેખકનો નાટકની સંદર્ભ-ચર્ચા કરતો લેખ\|તારતમ્યનાં ત્રાજવાં’ : લેખકનો નાટકની સંદર્ભ-ચર્ચા કરતો લેખ]]
			}}

KhyatiJoshi at 06:02, 20 August 2021

2021-08-20T06:02:23Z

← Older revision		Revision as of 06:02, 20 August 2021
Line 502:		Line 502:
	{{Space}} (પદ્મિની કાંગરાઓ તરફ ફરી ટેકરીઓ તરફ જોવા લાગે છે. સૌ મહાદેવી તરફ એક કચવાતી નજર નાખી ડરતા હોય તેમ પાછી ખેંચી લે છે. કોટ બહાર કોલાહલ વધે છે અને કિલ્લો થથરી ઊઠે છે. ગગનમાં ‘અલ્લા હો અકબર’ની બૂમ પડે છે.)		{{Space}} (પદ્મિની કાંગરાઓ તરફ ફરી ટેકરીઓ તરફ જોવા લાગે છે. સૌ મહાદેવી તરફ એક કચવાતી નજર નાખી ડરતા હોય તેમ પાછી ખેંચી લે છે. કોટ બહાર કોલાહલ વધે છે અને કિલ્લો થથરી ઊઠે છે. ગગનમાં ‘અલ્લા હો અકબર’ની બૂમ પડે છે.)
	લક્ષ્મણસિંહ : ફરી હલ્લો થયો લાગે છે. આખો કિલ્લો જાણે કમ્પી ઊઠે છે! સ્વાતંત્ર્યની લીલાભૂમિને આવો કરુણ વિનાશ! પ્રભુ, પ્રભુ! કૃપા કર!		લક્ષ્મણસિંહ : ફરી હલ્લો થયો લાગે છે. આખો કિલ્લો જાણે કમ્પી ઊઠે છે! સ્વાતંત્ર્યની લીલાભૂમિને આવો કરુણ વિનાશ! પ્રભુ, પ્રભુ! કૃપા કર!
	{{Space}(પગથિયાં ચડી એક દૂત આવે છે. એનો શ્વાસ સમાતો નથી. નમન કરી ઊભો રહે છે.)		{{Space}}(પગથિયાં ચડી એક દૂત આવે છે. એનો શ્વાસ સમાતો નથી. નમન કરી ઊભો રહે છે.)
	દૂત : મહારાજ! શત્રુઓને સિંહની માફક સંહારતા બાદલદેવ પડ્યા. સૈન્યમાં ભંગાણ પડે એવો {{Space}}સંભવ છે. દંડનાયક સંદેશો કહાવે છે કે રાજકુમાર અચ્યુતસંહેિ જલદી યુદ્ધે ચડવું જોઈએ.		દૂત : મહારાજ! શત્રુઓને સિંહની માફક સંહારતા બાદલદેવ પડ્યા. સૈન્યમાં ભંગાણ પડે એવો {{Space}}સંભવ છે. દંડનાયક સંદેશો કહાવે છે કે રાજકુમાર અચ્યુતસંહેિ જલદી યુદ્ધે ચડવું જોઈએ.
	{{Space}} (પદ્મિનીની આંખમાં આંસુ વહેવા લાગે છે. કાંગરા પકડી એ મોઢું ફેરવી ઊભી રહે છે.)		{{Space}} (પદ્મિનીની આંખમાં આંસુ વહેવા લાગે છે. કાંગરા પકડી એ મોઢું ફેરવી ઊભી રહે છે.)
Line 532:		Line 532:
	અજયસિંહ : પણ....		અજયસિંહ : પણ....
	લક્ષ્મણસિંહ : પણ-બણનો હવે સમય નથી. અજયસિંહ, મહારાણાનો આદેશ છે કે સો સૈનિકો લઈને શત્રુસેનાને ચીરી, તમારે સહીસલામત કેલવાડા પહોંચી જવું. એટલું ધ્યાનમાં રાખો કે રસ્તામાં તમારે વીરતા દાખવવાની નથી. અત્યારે તમારો ધર્મ પ્રાણ બચાવવાનો છે. ચાલો, જલદી કરો, બહારથી કારમા અવાજો આવે છે અને મારું ડાબું અંગ ફરકે છે. મને લાગે છે કે મારે હમણાં જ યુદ્ધમાં ઝંપલાવવું પડશે, અને એ પહેલાં ચિતોડને ઉજ્જડ સ્મશાનસમ કરતા જવું છે. ચિતોડના સૌંદર્યને સળગતું જોવા જવું છે, જેથી સમરાંગણમાં સૂતાં સૂતાં રજપૂતાણીઓનાં શિયળનો ફડકો ન રહે.		લક્ષ્મણસિંહ : પણ-બણનો હવે સમય નથી. અજયસિંહ, મહારાણાનો આદેશ છે કે સો સૈનિકો લઈને શત્રુસેનાને ચીરી, તમારે સહીસલામત કેલવાડા પહોંચી જવું. એટલું ધ્યાનમાં રાખો કે રસ્તામાં તમારે વીરતા દાખવવાની નથી. અત્યારે તમારો ધર્મ પ્રાણ બચાવવાનો છે. ચાલો, જલદી કરો, બહારથી કારમા અવાજો આવે છે અને મારું ડાબું અંગ ફરકે છે. મને લાગે છે કે મારે હમણાં જ યુદ્ધમાં ઝંપલાવવું પડશે, અને એ પહેલાં ચિતોડને ઉજ્જડ સ્મશાનસમ કરતા જવું છે. ચિતોડના સૌંદર્યને સળગતું જોવા જવું છે, જેથી સમરાંગણમાં સૂતાં સૂતાં રજપૂતાણીઓનાં શિયળનો ફડકો ન રહે.
	(પગથિયાં ચડી ચડી રજપૂતો ચિતાચોકમાં ચંદન અને સુખડનાં લાકડાં ખડકવા લાગે છે.		(પગથિયાં ચડી ચડી રજપૂતો ચિતાચોકમાં ચંદન અને સુખડનાં લાકડાં ખડકવા લાગે છે.
	શો વિચાર કર્યો, અજયસિંહ? મહારાણાનો હુકમ ઉથાપવાની હિમંત છે?		શો વિચાર કર્યો, અજયસિંહ? મહારાણાનો હુકમ ઉથાપવાની હિમંત છે?
	અજયસિંહ : પિતાજી, હું જાઉં છું; મને આશીર્વાદ આપો.		અજયસિંહ : પિતાજી, હું જાઉં છું; મને આશીર્વાદ આપો.

KhyatiJoshi at 05:59, 20 August 2021

2021-08-20T05:59:20Z

← Older revision		Revision as of 05:59, 20 August 2021
Line 502:		Line 502:
	{{Space}} (પદ્મિની કાંગરાઓ તરફ ફરી ટેકરીઓ તરફ જોવા લાગે છે. સૌ મહાદેવી તરફ એક કચવાતી નજર નાખી ડરતા હોય તેમ પાછી ખેંચી લે છે. કોટ બહાર કોલાહલ વધે છે અને કિલ્લો થથરી ઊઠે છે. ગગનમાં ‘અલ્લા હો અકબર’ની બૂમ પડે છે.)		{{Space}} (પદ્મિની કાંગરાઓ તરફ ફરી ટેકરીઓ તરફ જોવા લાગે છે. સૌ મહાદેવી તરફ એક કચવાતી નજર નાખી ડરતા હોય તેમ પાછી ખેંચી લે છે. કોટ બહાર કોલાહલ વધે છે અને કિલ્લો થથરી ઊઠે છે. ગગનમાં ‘અલ્લા હો અકબર’ની બૂમ પડે છે.)
	લક્ષ્મણસિંહ : ફરી હલ્લો થયો લાગે છે. આખો કિલ્લો જાણે કમ્પી ઊઠે છે! સ્વાતંત્ર્યની લીલાભૂમિને આવો કરુણ વિનાશ! પ્રભુ, પ્રભુ! કૃપા કર!		લક્ષ્મણસિંહ : ફરી હલ્લો થયો લાગે છે. આખો કિલ્લો જાણે કમ્પી ઊઠે છે! સ્વાતંત્ર્યની લીલાભૂમિને આવો કરુણ વિનાશ! પ્રભુ, પ્રભુ! કૃપા કર!
	{{Space}} (પગથિયાં ચડી એક દૂત આવે છે. એનો શ્વાસ સમાતો નથી. નમન કરી ઊભો રહે છે.)		{{Space}(પગથિયાં ચડી એક દૂત આવે છે. એનો શ્વાસ સમાતો નથી. નમન કરી ઊભો રહે છે.)
	દૂત : મહારાજ! શત્રુઓને સિંહની માફક સંહારતા બાદલદેવ પડ્યા. સૈન્યમાં ભંગાણ પડે એવો {{Space}}સંભવ છે. દંડનાયક સંદેશો કહાવે છે કે રાજકુમાર અચ્યુતસંહેિ જલદી યુદ્ધે ચડવું જોઈએ.		દૂત : મહારાજ! શત્રુઓને સિંહની માફક સંહારતા બાદલદેવ પડ્યા. સૈન્યમાં ભંગાણ પડે એવો {{Space}}સંભવ છે. દંડનાયક સંદેશો કહાવે છે કે રાજકુમાર અચ્યુતસંહેિ જલદી યુદ્ધે ચડવું જોઈએ.
	{{Space}} (પદ્મિનીની આંખમાં આંસુ વહેવા લાગે છે. કાંગરા પકડી એ મોઢું ફેરવી ઊભી રહે છે.)		{{Space}} (પદ્મિનીની આંખમાં આંસુ વહેવા લાગે છે. કાંગરા પકડી એ મોઢું ફેરવી ઊભી રહે છે.)

KhyatiJoshi at 05:58, 20 August 2021

2021-08-20T05:58:10Z

← Older revision		Revision as of 05:58, 20 August 2021
Line 3:		Line 3:
	<center>આરાધનામાં સ્મરું રૂપ બાનું!</center>		<center>આરાધનામાં સ્મરું રૂપ બાનું!</center>
	<center>ને બા સ્મરીને પ્રભુ રૂપ પામું! </center>		<center>ને બા સ્મરીને પ્રભુ રૂપ પામું! </center>


	<center>0</center>		<center>0</center>


	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}
	અંતે આજે : —		અંતે આજે : —
Line 126:		Line 129:
	દયા ઝરે માતની ચંદ્રિકામાં :		દયા ઝરે માતની ચંદ્રિકામાં :
	વસુંધરામાં બલિદાન બાનાં :{{Poem2Close}}		વસુંધરામાં બલિદાન બાનાં :{{Poem2Close}}


	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}

KhyatiJoshi at 05:57, 20 August 2021

2021-08-20T05:57:29Z

← Older revision		Revision as of 05:57, 20 August 2021
Line 87:		Line 87:
	માતા તણા અંતરનું વિતાન!{{Poem2Close}}		માતા તણા અંતરનું વિતાન!{{Poem2Close}}


			{{Poem2Open}}
	(3)		(3)
	ખણી ખણી કોતરકાળજાના,		ખણી ખણી કોતરકાળજાના,
Line 93:		Line 95:
	આ કોડિયું એક પ્રકાશનું કીધું;		આ કોડિયું એક પ્રકાશનું કીધું;
	ચતુર્મુખે વિશ્વ સજાવતાં દીધી—		ચતુર્મુખે વિશ્વ સજાવતાં દીધી—
	બધી પ્રભા તેં મુજને ધરી દીધી!		બધી પ્રભા તેં મુજને ધરી દીધી!{{Poem2Close}}


			{{Poem2Open}}
	(4)		(4)
	આ વિશ્વની ભવ્ય વિરાટ વાડીએ		આ વિશ્વની ભવ્ય વિરાટ વાડીએ
Line 101:		Line 105:
	સંદેશ તેં પ્રેમપીયૂષમાં દીધો;		સંદેશ તેં પ્રેમપીયૂષમાં દીધો;
	અજ્ઞાતના ભીષણ ગર્ભમાંથી		અજ્ઞાતના ભીષણ ગર્ભમાંથી
	ખેંચી લઈ આતશ દેખતો કીધો!		ખેંચી લઈ આતશ દેખતો કીધો!{{Poem2Close}}


			{{Poem2Open}}
	(5)		(5)
	વર્ષો વીત્યાં આજ ઊડી ગાયને,		વર્ષો વીત્યાં આજ ઊડી ગાયને,
Line 119:		Line 125:
	ઉલ્લાસબાના સ્મરુ સોણલામાં;		ઉલ્લાસબાના સ્મરુ સોણલામાં;
	દયા ઝરે માતની ચંદ્રિકામાં :		દયા ઝરે માતની ચંદ્રિકામાં :
	વસુંધરામાં બલિદાન બાનાં :		વસુંધરામાં બલિદાન બાનાં :{{Poem2Close}}

			{{Poem2Open}}
	(6)		(6)
	આરાધનામાં સ્મરું રૂપ બાનું!		આરાધનામાં સ્મરું રૂપ બાનું!
	ને બા સ્મરીને પ્રભુરૂપ પામું !		ને બા સ્મરીને પ્રભુરૂપ પામું !
	7, 3, 29,		7, 3, 29,
	23, 7, 32		23, 7, 32{{Poem2Close}}

KhyatiJoshi at 05:55, 20 August 2021

2021-08-20T05:55:34Z

← Older revision		Revision as of 05:55, 20 August 2021
Line 44:		Line 44:
	સિંહણનાં દૂધ સિંહથી જ જીરવાય !		સિંહણનાં દૂધ સિંહથી જ જીરવાય !
	20, 7, 32,{{Poem2Close}}		20, 7, 32,{{Poem2Close}}


	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}
Line 51:		Line 52:
	ચિતોડના રાજ સિંહાસને અડે :		ચિતોડના રાજ સિંહાસને અડે :
	રડી પડે નેત્ર વસુંધરાનાં.		રડી પડે નેત્ર વસુંધરાનાં.


	એકાકી કો કાંચનઝંધ શો ઊભી,		એકાકી કો કાંચનઝંધ શો ઊભી,
Line 56:		Line 58:
	સામ્રાજ્યના, ફ્રાન્સ તણાય ભંગો,		સામ્રાજ્યના, ફ્રાન્સ તણાય ભંગો,
	ઉકેલતો; તારલીઓ જતી ડૂબી :		ઉકેલતો; તારલીઓ જતી ડૂબી :


	પૃથ્વી તણાં રાષ્ટ્ર સહુ ઉખેડી,		પૃથ્વી તણાં રાષ્ટ્ર સહુ ઉખેડી,
Line 61:		Line 64:
	હોલાંડમાં દેઈ અબોલ સાદ,		હોલાંડમાં દેઈ અબોલ સાદ,
	આમંત્રતો સૌ શમણાં જતાં ઊડી;		આમંત્રતો સૌ શમણાં જતાં ઊડી;


	પ્રતાપે ગજવી ખીણો, લેના બોનાપારટે;		પ્રતાપે ગજવી ખીણો, લેના બોનાપારટે;
Line 69:		Line 73:
	કારમાં ગાન એથીયે, કરવા અંતર દાહના!{{Poem2Close}}		કારમાં ગાન એથીયે, કરવા અંતર દાહના!{{Poem2Close}}


			{{Poem2Open}}
	(2)		(2)
	અશોકનું ધર્મસિંહાસને નહિ;		અશોકનું ધર્મસિંહાસને નહિ;
Line 79:		Line 85:
	ઝંધીસને આસન કોડ ના મને;		ઝંધીસને આસન કોડ ના મને;
	મળ્યું હતું એ સહુથી મહાન!		મળ્યું હતું એ સહુથી મહાન!
	માતા તણા અંતરનું વિતાન!		માતા તણા અંતરનું વિતાન!{{Poem2Close}}

	(3)		(3)

KhyatiJoshi at 05:54, 20 August 2021

2021-08-20T05:54:07Z

← Older revision		Revision as of 05:54, 20 August 2021
Line 14:		Line 14:


			{{Poem2Open}}

			'''પડઘા ગીત'''

	~~'''પડઘા ગીત'''~~
	~~{{Poem2Open}}~~
	વગડાને વાટ કો’ લજામણીનો લુમખો :		વગડાને વાટ કો’ લજામણીનો લુમખો :
	લીલુડી પાંદડીમાં જાંબલી ફૂલે ગૂંથ્યો :		લીલુડી પાંદડીમાં જાંબલી ફૂલે ગૂંથ્યો :
Line 45:		Line 45:
	20, 7, 32,{{Poem2Close}}		20, 7, 32,{{Poem2Close}}

			{{Poem2Open}}
	(1)		(1)
	અરાવલી કોતર કંદરામાં,		અરાવલી કોતર કંદરામાં,
Line 66:		Line 67:
	ખૂંચવી માતનો ખોળો, પદભ્રષ્ટ કીધો મને!		ખૂંચવી માતનો ખોળો, પદભ્રષ્ટ કીધો મને!
	પૃથ્વીએ સાંભળ્યા શબ્દો, પદભ્રષ્ટ પાદશાના!		પૃથ્વીએ સાંભળ્યા શબ્દો, પદભ્રષ્ટ પાદશાના!
	કારમાં ગાન એથીયે, કરવા અંતર દાહના!		કારમાં ગાન એથીયે, કરવા અંતર દાહના!{{Poem2Close}}

	(2)		(2)

KhyatiJoshi at 05:53, 20 August 2021

2021-08-20T05:53:19Z

Show changes

KhyatiJoshi at 07:08, 16 August 2021

2021-08-16T07:08:04Z

Show changes

KhyatiJoshi at 06:38, 16 August 2021

2021-08-16T06:38:55Z

← Older revision		Revision as of 06:38, 16 August 2021
Line 336:		Line 336:
	:::: (ફરી વાર ડોક ઊંચી કરી કોટ બહાર નજર નાખે છે.)		:::: (ફરી વાર ડોક ઊંચી કરી કોટ બહાર નજર નાખે છે.)
	:::: રજપૂતો મને કુળની સૌભાગ્યદેવી કહી શરમાવે છે. મેં તો કોઈ ત્રિકાળભૂખી ડાકણની માફક આખા કુળને ભરખી લીધું છે. ગોરાદેવ જેવા કાકા ગુમાવ્યા. મહારાણાના દસ પુત્રોની આહુતિ લીધી, હજારો ક્ષાત્રાણીઓને કંકણ વિહોણી કરી, ચિતોડના કાળમીંઢ પથ્થરોને અરાવલીની ખીણમાં ગબડાવી મૂક્યા, તોય આ રૂપયજ્ઞ પૂરો ન થયો. જેમજેમ આહુતિઓ અપાતી જાય છે, તેમ તેમ ચંડીની જીભ જેવી જ્વાલાઓ વધારે ને વધારે વ્યાકુળ બનતી જાય છે.		:::: રજપૂતો મને કુળની સૌભાગ્યદેવી કહી શરમાવે છે. મેં તો કોઈ ત્રિકાળભૂખી ડાકણની માફક આખા કુળને ભરખી લીધું છે. ગોરાદેવ જેવા કાકા ગુમાવ્યા. મહારાણાના દસ પુત્રોની આહુતિ લીધી, હજારો ક્ષાત્રાણીઓને કંકણ વિહોણી કરી, ચિતોડના કાળમીંઢ પથ્થરોને અરાવલીની ખીણમાં ગબડાવી મૂક્યા, તોય આ રૂપયજ્ઞ પૂરો ન થયો. જેમજેમ આહુતિઓ અપાતી જાય છે, તેમ તેમ ચંડીની જીભ જેવી જ્વાલાઓ વધારે ને વધારે વ્યાકુળ બનતી જાય છે.
	(સભાખંડમાંથી રાણા ભીમસિંહ બહાર નીકળે છે, અને એક પાષણસ્તંભ પકડી ઊભા રહે છે. એમનું મોઢું કરમાઈ ગયેલું છે. એમણે કેસરિયા વાઘા ઉપર બખ્તર સજ્યું છે, અને કેડ ઉપર તલવાર લટકે છે.)		:::: (સભાખંડમાંથી રાણા ભીમસિંહ બહાર નીકળે છે, અને એક પાષણસ્તંભ પકડી ઊભા રહે છે. એમનું મોઢું કરમાઈ ગયેલું છે. એમણે કેસરિયા વાઘા ઉપર બખ્તર સજ્યું છે, અને કેડ ઉપર તલવાર લટકે છે.)
	અરાવલીની ઓ અસંખ્ય ટેકરીઓ! તમે ધસી આવો! મારી ઉપર ખડકાઈ ખડકાઈને એક એવો ડુંગર રચી દ્યો, કે પ્રલયનો પૂર પણ એને ખોદી મને બહાર ન કાઢી શકે! ભગવતી વસુન્ધરે! મોઢું ઉઘાડી મને કોઈ એવા ગર્ભમાં... ઓહ! ઓહ! આંખે અંધારા આવે છે, અને જાણે આખં કાળચક્ર ફરતું હોય... (ફસડાઈ પડે છે.)		:::: અરાવલીની ઓ અસંખ્ય ટેકરીઓ! તમે ધસી આવો! મારી ઉપર ખડકાઈ ખડકાઈને એક એવો ડુંગર રચી દ્યો, કે પ્રલયનો પૂર પણ એને ખોદી મને બહાર ન કાઢી શકે! ભગવતી વસુન્ધરે! મોઢું ઉઘાડી મને કોઈ એવા ગર્ભમાં... ઓહ! ઓહ! આંખે અંધારા આવે છે, અને જાણે આખં કાળચક્ર ફરતું હોય... (ફસડાઈ પડે છે.)
	ભીમસિંહ : (એકદમ દોડે છે, અને પદ્મિનીનું માથું ખોળામાં લઈ પવન નાખે છે.) દેવી! પદ્મિની તમને આ શું થયું? મહારાણી! તમને આ શું થયું? ભગવાન એકલંગિજી! આ કસોટી શા માટે?		ભીમસિંહ : (એકદમ દોડે છે, અને પદ્મિનીનું માથું ખોળામાં લઈ પવન નાખે છે.) દેવી! પદ્મિની તમને આ શું થયું? મહારાણી! તમને આ શું થયું? ભગવાન એકલંગિજી! આ કસોટી શા માટે?
	(પદ્મિની પડખું ફેરવે છે.)		:::: (પદ્મિની પડખું ફેરવે છે.)
	મહાદેવી! આંખો ઉઘાડશો? તમને હવે કેમ લાગે છે?		:::: મહાદેવી! આંખો ઉઘાડશો? તમને હવે કેમ લાગે છે?
	(પદ્મિની પડખું ફેરવી આંખો ઉઘાડે છે. શરીરમાં એક કમ્પ અનુભવે છે.)		:::: (પદ્મિની પડખું ફેરવી આંખો ઉઘાડે છે. શરીરમાં એક કમ્પ અનુભવે છે.)
	પદ્મિની : કોણ રાણા... રાણાજી? તમે અહીં ક્યાંથી? હું ક્યાં છું?		પદ્મિની : કોણ રાણા... રાણાજી? તમે અહીં ક્યાંથી? હું ક્યાં છું?
	ભીમસિંહ : દેવી! સ્વસ્થ થાવ! તમે રાજમહાલયની ચંદ્રશાળામાં રાણાજીના ખોળામાં સલામત છો! પદ્મિની, કોઈનો ભય નથી!		ભીમસિંહ : દેવી! સ્વસ્થ થાવ! તમે રાજમહાલયની ચંદ્રશાળામાં રાણાજીના ખોળામાં સલામત છો! પદ્મિની, કોઈનો ભય નથી!