https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AA%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AA%BE_%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%AF%E0%AA%95%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AA%B0%E0%AA%82%E0%AA%97%E0%AA%9D%E0%AA%B0%E0%AB%82%E0%AA%96%E0%AB%87 2026-05-17T15:53:16Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AA%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AA%BE_%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%AF%E0%AA%95%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AA%B0%E0%AA%82%E0%AA%97%E0%AA%9D%E0%AA%B0%E0%AB%82%E0%AA%96%E0%AB%87&diff=77842&oldid=prev 2024-08-23T02:30:43Z

<p>+1</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|૨૯. રંગઝરૂખે|}}<br /> <br /> {{Block center|&lt;poem&gt;<br /> આજ સુધી<br /> હું નહોતી માનતી<br /> પણ<br /> હવે મને એમ લાગે છે<br /> કે<br /> મારી પાસે<br /> ચિત્રકારની પીંછી છે.<br /> મારી આંગળીઓમાં<br /> {{gap}}ભમરા છે<br /> {{gap}}તમરાં છે<br /> {{gap}}આગિયા છે<br /> {{gap}}પતંગિયાં છે<br /> અને વીંછી પણ છે.<br /> મારી પાસે<br /> આકાશ જેવો<br /> વાદળ વિનાનો<br /> કે<br /> કોઈ પણ હાંસિયા વિનાનો<br /> હું ધારું તે <br /> ચિત્ર કે વિચિત્ર <br /> હું દોરી શકું એવો <br /> હૂંફાળો કાગળ છે. <br /> કેટલી બધી સામગ્રી છે <br /> મારી પાસે <br /> પણ <br /> આ સામગ્રી <br /> માત્ર સામગ્રી છે.<br /> હું<br /> ક્યારેય એનો ઉપયોગ કરીશ <br /> એની પોતાની<br /> મને જાણ નથી.<br /> માત્ર આટલું જ જાણું છું<br /> કે<br /> મારો પોતાનો કહી શકાય <br /> એવો કાગળ છે<br /> અને <br /> મારી પોતાની પીંછી છે. <br /> આ પીંછીમાં લપાયા છે<br /> કેટલાય રંગ.<br /> રાતના અંધકાર જેવો<br /> કાળો રંગ.<br /> સૂર્યનાં કિરણો જેવો<br /> સોનેરી રંગ.<br /> કોઈક અંધારું ગાય છે.<br /> કોઈક અજવાળું ગુંજે છે.<br /> તડકો અને ચાંદની<br /> એ બન્ને સંપીને<br /> છુપાઈ ગયાં છે <br /> મારી પીંછીમાં.<br /> <br /> હું<br /> વાસ્તવનું કલ્પના સાથે <br /> અને<br /> કલ્પનાનું વાસ્તવ સાથે <br /> અને<br /> વાસ્તવ અને કલ્પનાનું<br /> પરાવાસ્તવ સાથે<br /> કોઈ પણ પૃથક્કરણ કર્યા વિના<br /> સંયોજન કરી શકું છું.<br /> તમે નહીં માનો<br /> પણ<br /> મને રંગોની સિમ્ફની સંભળાય છે.<br /> મારી પીંછીમાં<br /> જળના લસરકા છે<br /> અને<br /> વીજળીના ઝબકારા છે.<br /> હું<br /> બધાં દૃશ્યોમાં<br /> અદૃશ્ય રહીને<br /> ક્યાંક ને ક્યાંક<br /> મને ગોઠે એમ<br /> ગોઠવાઈ જાઉં છું.<br /> કોઈ પણ પ્રકારનું<br /> સમાધાન કર્યા વિના<br /> સ્વમાનપૂર્વક<br /> મારાં સંતાનની જેમ અદૃશ્યને ઉછેરી શકું છું—<br /> અને<br /> એને કાગળ પર દોર્યા પછી<br /> મારા મનથી<br /> વાસંતી વૃક્ષ મોર્યા પછી<br /> એની લગોલગ રહી<br /> અલગ થઈ શકું છું.<br /> ક્યાંય મૂકતી નથી<br /> મારી સહી.<br /> હું પોતે ક્યાંક<br /> શાશ્વતીના સૂરમાં વહી શકું છું.<br /> મારું ચિત્ર<br /> એ મારી ભાષા.<br /> મારી ભાષાને વાંચવાનું કામ<br /> હું હંમેશાં<br /> પૂર્વગ્રહ કે પક્ષપાત વિનાની <br /> અભણ આંખોને સોંપી દઉં છું.<br /> હું<br /> મારા ચિત્રમાં<br /> કદીય બંધાતી નથી,<br /> કારણ કે<br /> એક ચિત્ર પૂરું કર્યા પછી<br /> કોઈ બીજા ચિત્રની<br /> પૂર્ણતા તરફ વળવાનો<br /> પ્રયત્ન કરું છું.<br /> <br /> હું ક્યારેક<br /> કોઈ ઘર દોરું છું.<br /> એ ઘરની આસપાસ <br /> શેવ કરેલા પુરુષની <br /> સફાઈદાર દાઢી જેવી <br /> લૉન ઉગાડું છું.<br /> મને<br /> મારા ઘર જેટલો જ<br /> મારા પુરુષમાં પૂરતો રસ છે. <br /> ચિત્રની સાથે સંકળાય છે <br /> કામક્રીડાઓ— <br /> કોઈ પણ પીડા વિનાની.<br /> <br /> મને<br /> લીલુંછમ ઘાસ ખૂબ ગમે છે.<br /> એ ઘાસની ભીનાશમાં <br /> હું પ્રસન્નતાથી આળોટું છું <br /> અને<br /> આંખ આકાશ તરફ રાખું છું.<br /> ધરતી અને આકાશની વચ્ચે<br /> અદૃશ્ય પવનની લહેર જેમ<br /> હું<br /> કોઈ પણ હેતુ વિના<br /> સેતુ થઈ જાઉં છું.<br /> <br /> મને<br /> ભૂરા રંગનો પણ મોહ છે.<br /> આછો ભૂરો<br /> ઘેરો ભૂરો.<br /> તમે નહીં માનો<br /> પણ રંગોના સ્વાદની મને ખબર છે.<br /> ક્યારેક<br /> એ ખટમીઠો હોય છે<br /> ક્યારેક<br /> એ સ્ટ્રૉબેરી જેવો મધમીઠો હોય છે<br /> તો ક્યારેક<br /> એ તૂરો પણ હોય છે. <br /> પણ મને <br /> કડવાશમાં કોઈ રસ નથી. <br /> ક્યારેક <br /> સામસામાં ઘરોની વચ્ચે <br /> ઘરોથી વીંટળાયેલાં વૃક્ષોની વચ્ચે <br /> મારી જ દોરેલી <br /> મારી કેડી પર <br /> વિવિધ રંગોના <br /> આછાં ઘેરાં પગલાં મૂકતી ને મૂકતી <br /> આગળ ને આગળ <br /> ચાલી નીકળું છું<br /> સહેજ પણ પાછળ જોયા વિના.<br /> ભૂતકાળને ઊંચકીને ચાલવામાં <br /> મને રસ નથી. <br /> નહીં જન્મેલા બાળક જેવી <br /> આવતી કાલમાં પણ મને રસ નથી. <br /> હું તો ઝૂકું છું<br /> ક્ષણેક્ષણના રંગઝરૂખે.<br /> <br /> હા,<br /> કોઈક વાર પાનખરનું વૃક્ષ દોરું છું. <br /> મને પાનખરનું વૃક્ષ <br /> નિર્ધન મનુષ્ય જેવું <br /> ક્યારેય નથી લાગ્યું. <br /> એ તો મને હંમેશ લાગે છે <br /> કોઈ ફકીર જેવું <br /> જેની ભીતર <br /> કોઈ પણ અપેક્ષા વિનાનો <br /> વાસંતી વૈભવ છુપાયો હોય. <br /> મને ભવોભવ<br /> આવો વૈભવ<br /> તન ભરીને<br /> મન ભરીને માણવો <br /> ચિક્કાર ગમે છે.<br /> <br /> રેડ વાઇનને પીતી હોઉં એમ <br /> હું રંગોને પીઉં છું.<br /> ક્યારેક<br /> હું સ્વયં કાગળ<br /> હું સ્વયં પીંછી<br /> મારી આંગળીઓમાં<br /> {{gap}}ભમરા છે<br /> {{gap}}તમરાં છે<br /> {{gap}}આગિયા છે<br /> {{gap}}પતંગિયાં છે<br /> અને વીંછી પણ છે.<br /> મારી પાસે<br /> આકાશ જેવો<br /> વાદળ વિનાનો<br /> કે<br /> કોઈ પણ હાંસિયા વિનાનો<br /> હું ધારું તે<br /> ચિત્ર કે વિચિત્ર<br /> હું દોરી શકું એવો<br /> હૂંફાળો કાગળ છે.<br /> &lt;/poem&gt;}}<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = આવિષ્કાર<br /> |next = પ્રભુની ચાલે અનંત લીલા<br /> }}</div>

Meghdhanu