https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AA%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AA%BE_%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%AF%E0%AA%95%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AA%B6%E0%AA%AC%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AA%AE%E0%AB%81%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%BE 2026-05-19T12:43:57Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AA%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AA%BE_%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%AF%E0%AA%95%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AA%B6%E0%AA%AC%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AA%AE%E0%AB%81%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%BE&diff=77840&oldid=prev 2024-08-23T02:27:34Z

<p>+1</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|૨૭. શબ્દમુદ્રા|}}<br /> <br /> {{Block center|&lt;poem&gt;<br /> હું જોયા કરું છું.<br /> મારી નજર<br /> ભેગી કરે છે<br /> શબ્દની<br /> અનેક સુવર્ણમુદ્રાઓ.<br /> આ મુદ્રા પાછળ <br /> ધબકે છે<br /> નિતનવાં સંવેદનો.<br /> મને<br /> ચહેરાઓ ગમે છે.<br /> હું<br /> મારા ચહેરાને સાચવીને<br /> અનેક ચહેરાઓ આંખમાં<br /> એકત્રિત કરું છું—<br /> કોઈની પણ<br /> સેળભેળ થાય નહીં એમ.<br /> દરેક ચહેરાને<br /> પોતાનું સૌન્દર્ય હોય છે.<br /> ગમી જાય છે<br /> કોઈની આંખ<br /> કોઈના હોઠ<br /> કોઈનું નાક<br /> કોઈના કાન<br /> કોઈની કેશછટા.<br /> એટલું જ નહીં<br /> ક્યારેક ગમી જાય છે<br /> કોઈની અદા<br /> કોઈની અદબ.<br /> મને સંસાર<br /> હંમેશ અજબ લાગ્યો છે.<br /> મારી આંખ તળે<br /> અચરજના કેટલાય કૂવાઓ છે.<br /> આ કૂવાઓમાં<br /> મારું વૈકુંઠ છે<br /> મારું વ્રજ છે.<br /> કોઈક બાંકડા પર બેઠેલો<br /> માણસ મને ગમે છે<br /> કારણ<br /> એ એની સૃષ્ટિ લઈને જીવી શકે છે<br /> એકલતાની દરિદ્રતાથી પીડાતો નથી—<br /> પણ<br /> એકાંતની સમૃદ્ધિથી<br /> એનો સભર ચહેરો<br /> સહેજે છાનો રહેતો નથી.<br /> કોઈ પાર્ટીમાં<br /> મહેફિલ માણતા માણસો<br /> સાથે રહીને હસતા માણસો<br /> બેવડ વળીને તાળી આપતા માણસો.<br /> જીવનને ઘૂંટડે ઘૂંટડે પીતા માણસો<br /> રાતમાં રણઝણતા માણસો–<br /> આ બધા<br /> મારા મન પર<br /> અવનવી મુદ્રા ઊપસાવે છે.<br /> કોઈક સ્ત્રી<br /> નિરાંત જીવે<br /> પથારી પર<br /> માત્ર છતને ઓઢીને સૂતી છે.<br /> એની આંખોમાં<br /> નથી કોઈ અસહાયતા<br /> કે<br /> પ્રતીક્ષાનો ભાવ.<br /> એના જીવનમાં<br /> નથી અભાવ<br /> કે<br /> અછતનો ભાવ.<br /> આવી સ્ત્રીને<br /> હું<br /> મારામાં કંડારી લઉં છું.<br /> એવું નથી<br /> કે<br /> માત્ર માણસો જ ગમે છે.<br /> આંખ તો<br /> પ્રકૃતિનું પારાયણ કર્યા કરે.<br /> મને સમુદ્ર ગમે છે<br /> અને<br /> ગમે છે ખડક<br /> ગમે છે હોડી<br /> ને<br /> હોડીમાં બેઠેલા માણસો.<br /> હોડીને પણ હાથપગ હોય છે<br /> માણસો જેવા જ.<br /> એના પગનાં તળિયાં દેખાતાં નથી.<br /> પણ<br /> હલેસાં એના હાથ છે.<br /> મારી પાસે<br /> મુદ્રાઓનું<br /> એક વિરાટ નગર છે. <br /> એમાં<br /> ક્યાંય ઘોંઘાટ નથી.<br /> હું<br /> આ નગરની<br /> નાગરિક છું<br /> યાત્રિક છું.<br /> &lt;/poem&gt;}}<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ઝાડ જેમ મારે અહીં ઊભા રહેવું છે<br /> |next = આવિષ્કાર<br /> }}</div>

Meghdhanu