MeghaBhavsar at 12:15, 23 September 2021

2021-09-23T12:15:45Z

← Older revision		Revision as of 12:15, 23 September 2021
Line 28:		Line 28:
	{{HeaderNav		{{HeaderNav
	\|previous = [[પરકીયા/ઘાસતણા વક્ષથી\|ઘાસતણા વક્ષથી]]		\|previous = [[પરકીયા/ઘાસતણા વક્ષથી\|ઘાસતણા વક્ષથી]]
			\|next = [[પરકીયા/શોધ\|શોધ]]
	}}		}}

MeghaBhavsar at 08:06, 17 September 2021

2021-09-17T08:06:21Z

← Older revision		Revision as of 08:06, 17 September 2021
Line 23:		Line 23:
	તારા અભોગીને દાદરાના સમભાવભર્યા આલંગિનની અપેક્ષા રહે છે.		તારા અભોગીને દાદરાના સમભાવભર્યા આલંગિનની અપેક્ષા રહે છે.
	</poem>		</poem>



			{{HeaderNav
			\|previous = [[પરકીયા/ઘાસતણા વક્ષથી\|ઘાસતણા વક્ષથી]]
			}}

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|દાદરા| સુરેશ જોષી}} અંગ ગટકાવી જતી આંખો રંગની મસ્તીને શ..."

2021-07-03T10:00:41Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|દાદરા| સુરેશ જોષી}} <poem> અંગ ગટકાવી જતી આંખો રંગની મસ્તીને શ..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|દાદરા| સુરેશ જોષી}}

<poem>
અંગ ગટકાવી જતી આંખો રંગની મસ્તીને શરણે જાય છે,
શિયાળામાં દાડમની ડાળ પરનું અનોખું પંખી
ઊડતાં ઊડતાં ખીલે છે, ગેયશાના ગાલ પાસેના પંખા જેવું,
એવે વખતે દાદરામાં મસળીને તને પીનારા મારા હોઠ છ માત્રાના હોય છે.
કવખત થયા વિના ક્ષણ આવતી નથી; પછી વાસના
ગન્ધગૂઢ થાય છે. બેભાન થયેલો તારો નીચલો હોઠ
મારા આકાશમાં સમાતો નથી; અને શિયાળો મોર થઈને
નાચવા લાગે છે, તારી મોંફાડની જાસૂદી નીચે.

ત્યારે આંખો મોરપિચ્છ બને છે; તારો અન્ધકાર સ્તનાકાર હોય છે;
તેને અંજલિમાં પૂજનારા તીર્થંકર હાથ મારા હોય છે:
એ મારું એકાન્ત છ માત્રાનું હોય છે.

વસન્ત વૃષભની જેમ શિશિરને સૂંઘતો આવે છે;
ફૂલોને પુષ્ટતાનો જુસ્સો હોય છે; પાંખડી પાંખડીએ
અસહ્ય ક્ષણોની વાસ આવે છે; જ્યારે તારાં
પૃથ્વીને ગળી જનારાં નિતમ્બ હરિયાળી પર હિલ્લોળે છે…
તારા અભોગીને દાદરાના સમભાવભર્યા આલંગિનની અપેક્ષા રહે છે.
</poem>

પરકીયા/દાદરા - Revision history

MeghaBhavsar at 12:15, 23 September 2021

MeghaBhavsar at 08:06, 17 September 2021

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|દાદરા| સુરેશ જોષી}} અંગ ગટકાવી જતી આંખો રંગની મસ્તીને શ..."