https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AA%E0%AB%82%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%AA%2F%E0%AB%A8%E0%AB%A8._%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%A6%E0%AB%80_%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%95
પૂર્વાલાપ/૨૨. પ્રમાદી નાવિક - Revision history
2026-05-17T13:49:16Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.38.2
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AA%E0%AB%82%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%AA/%E0%AB%A8%E0%AB%A8._%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%A6%E0%AB%80_%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%95&diff=67000&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2023-12-03T12:03:10Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<br><br />
<center><big><big>૨૨. પ્રમાદી નાવિક</big></big></center><br />
<br><br />
{{Block center|<poem><br />
મનોહર તરંગ આ ઉપર ચંદ્રિકા વિસ્તરે,<br />
સુધા ધવલ અંતથી ઝબક સાથ વિદ્યુત સરે;<br />
વહી પવન મંદ મંદ જડ અંગ જાગ્રત કરે;<br />
નહીં વિધુર અંતરે તદપિ કાંઈ આશા ઠરે!<br />
<center>***</center><br />
હતો ચરસ મૂલથી સરતનો જરાયે નહીં,<br />
નહિ સફર લાભની પ્રગટતી સ્પૃહા એ મહીં;<br />
સદૈવ સુખનાવમાં સ્વજનસંગ માટે જતો,<br />
કૃતાર્થ સહચારથી પ્રણયથી હંમેશાં હતો.<br />
<br />
ફર્યા સકલ ખંડના નવનવે કિનારે અમે,<br />
હવાઈ દરયાઈ કૈંક નીરખ્યા ચમત્કારને;<br />
શશી સહિત રાત્રીઓ મહીં અનેક ગોષ્ઠી કરી,<br />
ગયા દિવસે તે બધા! નહીં જ આવવાના ફરી!<br />
<br />
ગયા, વખત આવતાં સ્વજન સર્વ છૂટાં થયાં,<br />
ઘણા સફરમાં અને સરત જીતવાને ગયા;<br />
રહી પ્રિયતમા સખી નિકટ માત્ર નૌકા પરે,<br />
ગણી ઉભય અર્થ સર્વ ભટક્યાં મહાસાગરે!<br />
<br />
ભર્યાં દિલ વિલાસથી, મધુર કૈંક ગાનો કર્યાં,<br />
તર્યાં જલધિમાં અને વિરલ ટાપુઓમાં ફર્યાં;<br />
જતાં નિકટ બંદરો નીરખતાં હલેસે વહી,<br />
“ન હોય સુખનાવની કદર બંદરોને,” કહી!<br />
<br />
ઘણી વખત થાકતાં, નિજ કરે સુવાડી મને,<br />
પ્રિયા ઉભય નાવને ચલવતી ધરીને કને;<br />
કદી ગહન અંધકાર પ્રસર્યા પછી જાગતો,<br />
તથાપિ ગણતો ગણતો નહિ, સદયની ક્ષમા માગતો!<br />
<br />
અહો! હૃદયહીનતા! અવધિ છેક કાઠિન્યની!<br />
વ્યથા ન સમજી શક્યો પ્રિયતમા મુખે દૈન્યની!<br />
કદાપિ લઈ અંકમાં રસિક કૈં કથાઓ કહું,<br />
ગણી પરિસમાપ્તિ ચિત્ત કૃતકૃત્ય માની લહું!<br />
<br />
કહે કરુણ એકદા : “નવ જશું કિનારે સખે,<br />
જરા જનસમાજમાં! જડ જલે થવાશે રખે!”<br />
હતાં સજલ નેત્ર એ : મુજ ભરેલ નિદ્રા લસેઃ<br />
પડયો તરત ઊંઘમાં! સ્મરણ તે ન હાવાં ખસે!<br />
***<br />
કરાલ રજની મહીં ગગન ગર્ત્તમાં ડૂબતી,<br />
દૃગે દૃગ ઉઘાડતાં ચડી અનેક તારા સતી;<br />
હતી શિથિલ નાવલી સ્થિર, જરા ન દીઠી ક્રિયા,<br />
પડયો તરત જલ્પતો જલધિમાં “પ્રિયા! હા પ્રિયા!”<br />
</poem>}}<br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = ૨૧. રતિને પ્રાર્થના<br />
|next = ૨૩. વિધુર કુરંગ<br />
}}</div>
Meghdhanu