https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AA%E0%AB%82%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%AA%2F%E0%AB%AA._%E0%AA%AE%E0%AB%83%E0%AA%97%E0%AA%A4%E0%AB%83%E0%AA%B7%E0%AB%8D%E0%AA%A3%E0%AA%BE
પૂર્વાલાપ/૪. મૃગતૃષ્ણા - Revision history
2026-05-10T14:51:30Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.38.2
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AA%E0%AB%82%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%AA/%E0%AB%AA._%E0%AA%AE%E0%AB%83%E0%AA%97%E0%AA%A4%E0%AB%83%E0%AA%B7%E0%AB%8D%E0%AA%A3%E0%AA%BE&diff=66973&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2023-12-03T11:25:04Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<br><br />
<center><big><big>૪. મૃગતૃષ્ણા</big></big></center><br />
<br><br />
{{Block center|<poem><br />
જાણી મધ્યાહ્નની વેળા સ્વસ્થાને સહુ જાય છે :<br />
અરેરે! કોણ બાલા આ દોડી શ્રમિત થાય છે?<br />
<br />
આકાશમાં રવિ અતિશય ઉગ્ર થાય,<br />
વાયુ પ્રચંડ અતિ આકર આમ વાય;<br />
એવે સમે અરર! આ હરિણી બિચારી,<br />
દોડે તૃષા થકી જણાય ગયેલ હારી!<br />
<br />
કરે વ્યાકુલ દોડીને, સુકુમાર શરીરને :<br />
પ્રયાસ કરીને શોધે, અરેરે! હાય! નીરને!<br />
<br />
નાની હજી, નથી અનુભવ કાંઈ એને :<br />
પૂછે, કહો, જલ હશે ક્યહીં, એમ કેને?<br />
આભાસ જોઈ સઘળા સ્થળમાં ભમે છે,<br />
અત્યંત ઉષ્ણ રવિ આતપને ખમે છે,<br />
<br />
ધારાગૃહ વિશે બેસી મનુષ્યો હાલ ન્હાય છે :<br />
એ સમે, હાય! નિર્દોષ બાલા આ આમ ધાય છે!<br />
<br />
આંખો અતિશય પ્રયાસથી લાલ થાય,<br />
ને સ્વેદબિંદુ વપુનાં જલદી સુકાય;<br />
ચાલે નહિ ચરણ, ઠોકર ખૂબ ખાય,<br />
શુદ્ધિ રહે નહિ જ, મૂર્છિત થાય, હાય!<br />
<br />
હાશ! આ ગમથી આવ્યું, સૂર્ય આગળ વાદળું;<br />
છાંયો થયો જરા તેથી, અને શાંત થયું ગળું!<br />
<br />
નીચે પડી નયન તોય જરા ઉઘાડે,<br />
દેખી જલાશય વળી વપુને ઉપાડે;<br />
અત્યંત દુઃખ પણ એ તનમાં સહે છે,<br />
સંકલ્પ ત્યાં ગમનનો મનમાં લહે છે.<br />
<br />
અરે! એ મૃગતૃષ્ણા છે : બાલે! કાં ભૂલ ખાય છે?<br />
અનુભવ વિના તારો શ્રમ સૌ વ્યર્થ જાય છે.<br />
<br />
રે શું વિધિ કદરહીન હશે બહુ જ,<br />
નિર્દોષતા તણી નહિ કંઈ હોય બૂજ?<br />
આકાશમાં ક્યમ ચડી નહિ મેઘ આવે,<br />
આ નિષ્કલંક પશુને દુઃખથી મુકાવે?<br />
<br />
દીસે છે ક્રૂરતા કેવી કર્તાની કરણી મહીં!<br />
ત્રાતા જો હોય, તો આની કેમ સંભાળ લે નહીં?<br />
<br />
રે! આ સમે જલ મહીં રમતો કરે છે,<br />
સાથે રહી રસિક દંપતીઓ તરે છે;<br />
વાળા તણી અતિ મનોહર ગંધ વ્યાપે,<br />
ઉદ્ધિગ્ન કેમ નરનારી જણાય તાપે?<br />
<br />
અરે! આ કોમલાંગીએ કેવાં પાપ કર્યાં હશે!<br />
કર્યાં હોય, તથાપિ આ ક્રૂર શિક્ષાથી શું થશે?<br />
<br />
થોડો રહ્યો વખત જિંદગીનો, અરે રે!<br />
માતાપિતા-સ્મરણ આર્ત્ત દિલે કરે રે!<br />
હા દૈવ! આંખ પણ બંધ જરાક થાય,<br />
ને પ્રાણ છેવટ તમામ વિદાય થાય!<br />
<br />
નથી ઈશ્વર દુઃખીનો : થયું જે જે હતું થવું :<br />
દુનિયામાં હવે શાને, અરેરે! હાય! જીવવું?<br />
</poem>}}<br />
<br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = ૩. મારી કિસ્તી<br />
|next = ૫. અજ્ઞાન સખા પ્રતિ<br />
}}</div>
Meghdhanu