https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%82%E0%AA%9A%E0%AA%BE%2F%E0%AA%9A%E0%AA%BE%E0%AA%B0_%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A1%E0%AA%AE%E0%AB%8D%E0%AA%AC%E0%AA%A8%E0%AA%BE 2026-07-21T22:05:29Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.45.0 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%82%E0%AA%9A%E0%AA%BE/%E0%AA%9A%E0%AA%BE%E0%AA%B0_%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A1%E0%AA%AE%E0%AB%8D%E0%AA%AC%E0%AA%A8%E0%AA%BE&diff=7053&oldid=prev 2021-07-05T06:40:32Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|ચાર વિડમ્બના| સુરેશ જોષી}} &lt;poem&gt; {{Center|&#039;&#039;&#039;૧. કોલાબા પર સૂર્યોદય&#039;&#039;&#039;}} દ...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> <br /> {{Heading|ચાર વિડમ્બના| સુરેશ જોષી}}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> {{Center|&#039;&#039;&#039;૧. કોલાબા પર સૂર્યોદય&#039;&#039;&#039;}}<br /> દેખાતા ભડકા પણે પૂરવમાં ટ્રોમ્બે રિફાઇનરી-<br /> કેરા કે પછી શું ખરે ઉદય આ થાતો હશે સૂર્યનો?<br /> નિદ્રાથી કલુષિત નેત્ર ઘડી તો સાશંક જોઈ રહે;<br /> ચેપી રોગ સમો શનૈ: સ્થિર પદે વિસ્તાર એનો વધે.<br /> <br /> આખી રાતતણા પરિશ્રમ પછી મર્દાયલાં ગાત્રને<br /> જ્યાંત્યાંથી લઈને સમેટી ઢગલો થૈને પડી માંડ જે<br /> તેની પાંપણને વીંધે કિરણનાં તાતાં શૂળો નિર્દય;<br /> ને એના મુખથી સરે ‘ટળ અલ્યા હેવાન’નું સ્વાગત.<br /> <br /> કાંઠાપે ભરતીમહીં વહી જઈ ફેંકાઈ જે માછલી<br /> તેની નિષ્પ્રભ આંખમાં ચમક શી લાવી દીધી પ્રાણની.<br /> માર્કેટે પળતાં હલાલ પશુઓ લોહીમહીં લદ્બદ<br /> સોનેરી નિજ ઝાંયથી મઢી કશી તેને દીધી સમ્પદ.<br /> <br /> અંધારે જઈ ઓગળી પળ લહી મુક્તિ અનસ્તિત્વની,<br /> તે ખોઈ ફરી ‘હું’ ફસાય કપરા આકાર કારાગૃહે.<br /> <br /> {{Center|&#039;&#039;&#039;૨. સંક્ષિપ્ત રામાયણ&#039;&#039;&#039;}}<br /> કથા સુણાવું રામાયણની ભાવિક જનને કાજે,<br /> હૃદયહૃદયમાં ગુંજી ઊઠો રઘુપતિ રાઘવ રાજે.<br /> <br /> નગરી અયોધ્યાતણો નથી કૈં જોજનનો વિસ્તાર,<br /> સાંકડી બે ઓરડીમાં તો યે મહિમા એનો અપરંપાર.<br /> <br /> હું જ રામ ને હું છું રાવણ, કૌતુક ભાઈ ભારે!<br /> લંકા યે ના દૂર નથી કૈં – આ ઉમ્બરની પારે.<br /> <br /> બે ઓરડીની વચ્ચે વ્યાપ્યો મૌનતણો મહાસાગર,<br /> સેતુઓ બંધાય ખરા પણ રહે નહિ કો સ્થાવર.<br /> <br /> સીતાકેરી અગ્નિપરીક્ષા થાતી રોજ સવારે,<br /> એ બાબતમાં આળસ કદી યે કર્યું નથી આ રામે.<br /> <br /> રાત પડે ને દણ્ડકવનમાં પલટે આ સંસાર,<br /> હિંસક પશુની રાતી જીભનો દેખાતો લપકાર.<br /> <br /> ‘નાનકડા આ ઘરમાં ભાઈ, દેશવટાનું શું?’<br /> દેશવટો તો રોજ દઉં છું, રાખી અંતર એક તસુ.<br /> <br /> લવકુશની ના ખોટ છે અમને, છે બે પુત્ર પ્રતાપી,<br /> પરાક્રમોની કીર્તિ જેની દિશાદિશાએ વ્યાપી.<br /> સ્ટ્રોન્શિયમ નેવું ને કેલ્શિયમ ડેફિસિયન્સી –<br /> અદૃશ્ય એવા શત્રુ સાથે જેણે બાથ ભિડાવી.<br /> <br /> રક્તતણા કણકણમાં જેના પળપળ ચાલે જુદ્ધ,<br /> એની વીરતા વર્ણવવાને ઓછી પડે છે બુધ્ય.<br /> રામાયણના કાણ્ડ ઘણા છે, સુજ્ઞ જનો સૌ જાણે;<br /> યુદ્ધ અરણ્ય એ બે જ કાણ્ડનો અહીં તો મહિમા ભારે.<br /> <br /> ઘરઘરમાં રાજ કરે છે રામ ને ઘરઘરમાં ત્યાગ સીતાનો<br /> રામાયણમાં હતું બીજું શું, બોલો જય વાલ્મીકિનો.<br /> <br /> {{Center|&#039;&#039;&#039;૩. એક સંવાદ&#039;&#039;&#039;}}<br /> ‘નથી આવતી એકલી કદી તું વ્હાલી મારી રાધા,<br /> સદા ય વળગેલી જ રહે છે તને પ્રાસની બાધા!’<br /> <br /> ‘પ્રાસ તણો એ ત્રાસ તને યે ક્યાં છોડે છે માધા?<br /> પ્રેમતણા વજ્જર બંધનના ઢીલા કર્યા સૌ સાંધા!’<br /> <br /> ‘મહેરામણમાં પ્રેમતણા જે ડૂબ્યા નથી રે આઘાં<br /> એવાં શાને ગાતાં ગીતો, જેનાં સલિલ અગાધાં?’<br /> <br /> {{Center|&#039;&#039;&#039;૪. હું નથી કવિ&#039;&#039;&#039;}}<br /> હું નથી કવિ,<br /> વેદના સ્ફુરે મને (ન કલ્પના) નવી નવી<br /> તથાપિ ના હું વાલ્મીકિ,<br /> જાણું છું નકી.<br /> <br /> ચન્દ્રને હું જોઉં છું,<br /> ને ઘરે હું નારીને ય જોઉં છું;<br /> ને છતાં ન જોડી હું શકું<br /> નારીચન્દ્રને,<br /> મને!<br /> દિવસરાતનો બધા કહે મળે છ પ્રાસ,<br /> મેળ મેળવ્યા વિના હું કિન્તુ રે લઉં છ શ્વાસ;<br /> ચરણો ય ચાલતાં હજુ સુધી મળ્યો ન પ્રાસ –<br /> જાણતો હું પ્રાસ માત્ર ત્રાસ.<br /> <br /> મહુડાનો મદિર પ્રલાપ,<br /> કેસૂડાનો રંગીન આલાપ,<br /> અબીલ ને ગુલાલની રચાય છે દ્વિપદી,<br /> નથી જડી માત્રા મને એક્કે ય રે એની હજી!<br /> <br /> આકાશનું મૌન આ વિશાળ,<br /> કુસુમે કુસુમે ઝરી રચ્યાં કરે મોતીમાળ;<br /> એને ગૂંથવાને હજી સ્રગ્ધરાની નથી મળી ભાળ!<br /> <br /> હું જ માત્ર રહ્યો લઘુ,<br /> શોધ્યા ના જડતા ગુરુ!<br /> નથી જડ્યો એક્કેય અક્ષર,<br /> પડઘા કો પાડી રહ્યું: નશ્વર! નશ્વર!<br /> કશી માત્રા, કશો મેળ?<br /> બંધ થવા આવ્યો ખેલ.<br /> <br /> હિરોશિમા નાગાસાકી તણો માત્ર રહ્યો પ્રાસ,<br /> શોક અને શ્લોક જોડવાની હવે નથી આશ!<br /> <br /> મરણના યતિભંગે જીવનનો શ્લોકભંગ –<br /> નાડીનક્ષત્રનો છન્દ?<br /> કોઈ રચી ગયું ફંદ!<br /> શોધ્યો જડે નહિ લય,<br /> સર્ગબદ્ધ રચે કો પ્રલય.<br /> <br /> કોણ એનો થવા ચાહે મહાકવિ?<br /> હું તો નથી કવિ.<br /> &lt;/poem&gt;</div>

MeghaBhavsar