https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%A5%E0%AA%AE_%E0%AA%B8%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%A8%2F%E0%AA%A5%E0%AB%8B%E0%AA%A1%E0%AA%BE%E0%AA%82%E0%AA%95_%E0%AA%B5%E0%AB%83%E0%AA%95%E0%AB%8D%E0%AA%B7%E0%AB%8B%2C_%E0%AA%8F_%E0%AA%AA%E0%AA%B3%E0%AB%87%E2%80%94 પ્રથમ સ્નાન/થોડાંક વૃક્ષો, એ પળે— - Revision history 2026-05-19T19:40:49Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%A5%E0%AA%AE_%E0%AA%B8%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%A8/%E0%AA%A5%E0%AB%8B%E0%AA%A1%E0%AA%BE%E0%AA%82%E0%AA%95_%E0%AA%B5%E0%AB%83%E0%AA%95%E0%AB%8D%E0%AA%B7%E0%AB%8B,_%E0%AA%8F_%E0%AA%AA%E0%AA%B3%E0%AB%87%E2%80%94&diff=63642&oldid=prev Meghdhanu: +1 2023-08-28T01:24:01Z <p>+1</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> &lt;center&gt;&lt;big&gt;&lt;big&gt;થોડાંક વૃક્ષો, એ પળે—&lt;/big&gt;&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> {{Rule|8em}}<br /> <br /> <br /> {{Block center|&lt;poem&gt;<br /> એક પળે<br /> એકની સમીપ હું.<br /> જે મને આલંગિવા અસમર્થ.<br /> વહેતા નદમાં<br /> કંટકાકીર્ણ.<br /> કંટકે કંટકે તલમાં નાંગરવા મથતું.<br /> લંબાતું જિહ્વા સમ, અથડાતા સમુદ્રો આગળ શાખાપ્રશાખ સંકોચી લઈ.<br /> અતૂટ.<br /> બુઠ્ઠાં મૂળ લબડે છે, એના રોમ ભંવરમાં ગોળ ગોળ સબડે છે, છૂટી પડે છે<br /> વલ્મિકનાં કણકણ કર્બૂરનદમાં ને પર્ણોના તણાતા હાડપંજિરો પર<br /> તફડે છે, પિપ્પિલિકા પરસ્પરને પકડમાં લેતી<br /> થડને આલંગિવામાં ખોડાઈ ગયો છું નાભિમાંથી આરપાર.<br /> વહી જાય છે રક્ત નાસી રહી છે બુદ્બુદોની પંક્તિઓ મુખમાંથી,<br /> તૂટીફૂટી શોષાય-વીંટાય છે શેવાલનાં એ પળે—કર્બૂરમય.<br /> એ પળે કપોત શો ફફડતો જોયા કરું છું એક.<br /> કિનારા ભરીને મૂળ વિસ્તાર્યે જતું જળમાં પ્રવાહી બની અલગ ભૂગોળ<br /> પાથરતું કર્બૂર સપાટી પર.<br /> ઉપર કિરણોની જેમ છૂટતી શાખાઓ હવામાં, આકાશમાં, પર્ણખચિત<br /> ચોમેરે ક્ષિતિજની આરપાર અદૃશ્ય<br /> ડૂબેલી જળમાં અંકુરિત થઈ અલગ ભૂગોળ પાથરતી કર્બૂર સપાટી પર<br /> વહી જતી મૂળની શાખાપ્રશાખાઓમાં, સ્થળમાં, તલમાં.<br /> પુષ્પોના પ્રમદવનમાં ઊડ્યે જાય છે. કંજિલ્કબલાકાઓ ભ્રમરમય હવામાં<br /> આલિંગી સસ્નેહ મૈથુનરત<br /> ક્યાંક ફળ<br /> જે ‘ડબાક્’ ડબકે છે કર્બૂર નદમાં. એનો અવિરત સ્વાદ વહી જાય છે<br /> પરિપક્વ મારા વહેતા રક્તમાં, માછલીઓમાં.<br /> એ પળે,<br /> જ્યારે આકાશના, હવાના, પાણીના, ભૂમિના સમુદ્રો પરસ્પરમય બની જવા<br /> એકમેકમાં ધસી રહ્યા છે.<br /> અતૂટ.<br /> છટકાવતા મને ભ્રમરની જેમ.<br /> ફૂલાવતા શેવાળતા<br /> -માં દટંતર રોમરાજિ ‘ઊંવા’ કરતી ફરફરે છે બહાર<br /> પ્રવાલની રક્ત પતાકામાં<br /> વળી થોડાંક—&lt;/poem&gt;<br /> <br /> {{right|૧-૩-૮૧}} }}<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = શબ્દનો જન્મ<br /> |next = એક કાવ્ય<br /> }}</div> Meghdhanu