https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B2%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%AA%2F%E0%AA%B9%E0%AB%89%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%AC%E0%AB%80_%E0%AA%B0%E0%AB%8B%E0%AA%A1 પ્રવાલદ્વીપ/હૉર્ન્બી રોડ - Revision history 2026-05-17T09:14:31Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B2%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%AA/%E0%AA%B9%E0%AB%89%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%AC%E0%AB%80_%E0%AA%B0%E0%AB%8B%E0%AA%A1&diff=71546&oldid=prev Meghdhanu: +1 2024-03-27T00:26:05Z <p>+1</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> &lt;center&gt;&lt;big&gt;&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;હૉર્ન્બી રોડ&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> આસ્ફાલ્ટ રોડ,<br /> સ્નિગ્ધ, સૌમ્ય ને સપાટ, કૈં ન ખોડ.<br /> <br /> ક્લૉક ટાવરે થયા (સુણાય) બાર રાતના,<br /> સળંગ હારમાં વસે અનેક કિંતુ એક જાતનાં<br /> નિયૉન ફાનસો,<br /> પ્રલંબ ટ્રામના પટા પરે ઘસે<br /> પ્રકાશકાનસો,<br /> ન સૂર્યતેજમાં હસ્યા પટા હવે હસે,<br /> બધો જ પંથ લોહહાસ્યથી રસે.<br /> <br /> અહીં સવારસાંજ,<br /> હોય કે ન હોય કામકાજ,<br /> કેટકેટલાં મનુષ્ય – એકમેકથી અજાણ<br /> ને છતાં ન કોઈ પ્રેત, સર્વમાં હજીય પ્રાણ –<br /> <br /> કૈંક વૃદ્ધ<br /> જે વિલીન ભૂતકાલ પર સદાય ક્રુદ્ધ,<br /> લૉરેન્સમાં મળે ન એવું દૂરબીન<br /> જોઈ જે વડે શકાય પાછલા બધા જ દિન?<br /> <br /> અનેક નવજવાન<br /> જેમનું ભવિષ્ય ઠોકરે ચડ્યું, જરી ન ભાન,<br /> ને ન શાંગ્રિલા ન સૅન્ટ્રલે ભવિષ્યની છવિ<br /> સુપ્રાપ્ય; એ. જી. આઈ., ગૅલપર, ચાર્ટરે જ પામવી;<br /> <br /> અનેક ફાંકડા<br /> બધા જ માર્ગ જેમને કદી ન સાંકડા,<br /> છતાંય વ્હાઈટવેઝ કાચપાર કાષ્ઠસુંદરી અપૂર્વ આભરણ,<br /> તહીં અવશ્ય ઠોકરાય ચક્ષુ ને ચરણ;<br /> <br /> અનેક રાંકડા<br /> કુટુંબખર્ચના રટે જમાઉધાર આંકડા,<br /> સદાય વેસ્ટ એન્ડ વૉચ પાસ આવતાં જતાં<br /> સમય મિલાવતા, રખે જ કાળ થાય બેપતા;<br /> <br /> અનેક ટાઇપિસ્ટ ગર્લ્સ, કારકુન,<br /> એકસૂર જિંદગી સહ્યે જતાં જ સૂનમૂન,<br /> લંચને સમે ઇવાન્સ ફ્રેઝરે લિયે લટાર,<br /> જોઈ લે નવીન સ્લૅક્સ, ટાઈઝ, બે ઘડી ઊભાં રહી ટટાર;<br /> <br /> કૈં મજૂર<br /> જે હજી જીવી રહ્યા કહી : ‘હજૂર, જી હજૂર!’,<br /> એમને હજી ન કોઈએ કહ્યું : ‘તમે સ્વતંત્ર!’,<br /> છો અખંડ ચાલતું જ ટાઇમ્સ ઑફ ઇન્ડિયાનું યંત્ર;<br /> <br /> કોઈ નાર (સર્વથી જુદી પડે જરાક)<br /> બ્યૂક, ફૉર્ડમાં જ શોધતી સળંગ રાતનું ઘરાક,<br /> પારકિંગના લખ્યા છ સ્પષ્ટ વાર,<br /> ફૂટપાથ માત્ર ફેરવાય તે ’નુસાર;<br /> <br /> કોઈ (હું સમો, ન હું?) કવિ<br /> અનેક પાછલી સ્મરે, ન પંક્તિ એક પામતો નવી;<br /> પડ્યા છ જૉઇસ, પ્રુસ્ત તો ન્યૂ બુક કંપની વિશે,<br /> પરંતુ જિંદગી ન જીવવી સદાય શક્ય પુસ્તકો મિષે.<br /> <br /> અહો, મનુષ્ય કેટકેટલાં – પદે પદે જણાય ચાલમાં સ્ખલન,<br /> ન હોય સ્વપ્નમાં શું એમનું હલનચલન? –<br /> સવારસાંજ આવતાં જતાં...<br /> સવાલ સ્હેજ ચિત્તમાં રમે :<br /> ‘અહો, બધાંય ક્યાં જતાં હશે જ આ સમે?’<br /> તહીં જ પંથ, જેહ પાયનું ન ચિહ્ન એક ધારતો,<br /> કહે : ‘ધરા પરે જ ક્યાં હતાં?’<br /> અનેક આલીશાન બેઉ કોર જે ઇમારતો<br /> સમાધિભંગ સાધુ શી તરત્ તડૂકતી : ‘ન’તાં, ન’તાં.’<br /> ટણં ટણં પસાર થાય ટ્રામ આખરી, કશી ગતિ!<br /> જરૂર ક્્હૈ શકાય ક્યાં જતી, કયા ડીપો પ્રતિ.<br /> <br /> મનુષ્યનુંય તે રહસ્ય કૈંક તો હું જાણતો,<br /> ન જોયું આંખથી પરંતુ અંતરે પ્રમાણતો<br /> કે અસ્તમાન સૂર્ય (જેહનાં જ તો બધાં છ વરસો) હરી જતો :<br /> સમગ્ર એ સમૂહ સ્વપ્નલોકમાં સરી જતો,<br /> સહસ્ર સૂર્યથી સદાય ભાસમાન<br /> ભોંય જેહની છ આસમાન,<br /> જ્યાં સદાય જાગૃતિ,<br /> ન એક પાછલી સ્મૃતિ,<br /> <br /> પ્રદેશ જે ન પારકો,<br /> ન જ્યાં કશોય ભાર,<br /> સ્વૈર જ્યાં વિહાર...<br /> એમને પદે પદે ન આ પ્રકાશતા શું તારકો?<br /> <br /> આસ્ફાલ્ટ રોડ,<br /> સ્નિગ્ધ, સૌમ્ય ને સપાટ, કૈં ન ખોડ.<br /> &lt;/poem&gt;&lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ચર્ચગેટથી લોકલમાં<br /> |next = કોલાબા પર સૂર્યાસ્ત<br /> }}</div> Meghdhanu