https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AC%E0%AA%BE%E0%AA%AA%E0%AB%81%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%B0%E0%AA%A3%E0%AA%BE%E0%AA%82%2F%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%A1%E0%AA%95%E0%AA%A1%E0%AB%8B_%E0%AA%B5%E0%AA%B0 2026-05-16T19:00:19Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AC%E0%AA%BE%E0%AA%AA%E0%AB%81%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%B0%E0%AA%A3%E0%AA%BE%E0%AA%82/%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%A1%E0%AA%95%E0%AA%A1%E0%AB%8B_%E0%AA%B5%E0%AA%B0&diff=31197&oldid=prev 2022-01-29T07:35:43Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|લાડકડો વર|}} &lt;poem&gt; બહુ કોડ કુમાર જુવાન થયા, નહિ ઘંટી છોડાવણહાર...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|લાડકડો વર|}}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> બહુ કોડ કુમાર જુવાન થયા, <br /> નહિ ઘંટી છોડાવણહાર થયા, <br /> હવે હાલી શકે નહિ હાયડીઆ; <br /> ગ્રહી માતની વાત વિચાર કરી,<br /> વરરાજ હજાર તૈયાર થયા; <br /> સૂણી માંડવડાની જ્યાં સામગરી,<br /> લગનો લખીઆ પછી નાશી ગયા. ૫<br /> <br /> વરવા તણાં ભીષમ નીમ ગ્રહ્માં, <br /> એણે માતહિતે બહુ દુઃખ સહ્યાં, <br /> એનાં હાડ ને ચામ ઘસાઈ રહ્યાં; <br /> બળતી દળતી જોઈ માવડલી,<br /> એના આતમને સળગાવી રહ્યાં; <br /> જણનારીના માનને કારણીએ,<br /> ન સહાય એવાં અપમાન સહ્યાં. ૧૦<br /> <br /> વર તેત્રીશ ક્રોડનો તારક છે, <br /> ભુવભાર અપાર ઉતારક છે, <br /> સતધારક પાપસંહારક છે; <br /> નિજ શીશનું શ્રીફળ હાથ લીધું;<br /> શરણાઈ ને ઢોલના શોર થયા; <br /> પતિતો તણો પાવન આ નવશા,<br /> પછી પીઠીનાં કેશરીયાં કરીઆં. ૧૫<br /> એને પોંખણ કાળ તણા ગણ છે, <br /> એનો માંડવડો તો મહારણ છે, <br /> તલવાર તણાં એને તોરણ છે; <br /> જાનીવાસ તણા એ ઉતારા તણી<br /> મહેમાનીમાં જેલ તણાં ઘર છે;<br /> લલકારો એનાં સહુ ગીતડીઆં,<br /> હિંદમાતનો લાડકડો વર છે. ૨૦<br /> <br /> દિન રાત ધખેલ હતી તપતી, <br /> જેણે કૈંક નમાવી લીધા નૃપતિ, <br /> એવી નાળ જંજાળ કરાળ હતી: <br /> ભયંકાર મુખે વિકરાળ હતી,<br /> ઝગતી જમઆંખ શી જામગરી; <br /> એવી તોપને મોઢડે બાથ ભરી,<br /> પછી હાકલ દાગવવાની કરી. ૨૫<br /> <br /> સળગે એવી દારૂની શેરી હતી, <br /> એમાં આગ લગારેક જેરી હતી, <br /> ભેળી વાયુના કોપની લે&#039;રી હતી; <br /> વર કૈંક થયા પણ ભાગી ગયા,<br /> નભમડળમાં એની ઝાળ ગઈ; <br /> નિરખી મન મોહન મૂરતિયો,<br /> ઉત્તપાત્તની આગ ઓલાઈ ગઈ. ૩૦ <br /> એક કાળનો થાળ ત્યાં પીરસીઓ<br /> વિષવાળો કંસાર એ ખાઈ ગિયો, <br /> પછી પેટડિયામાં પચાવી ગિયો; <br /> સુખકારી હતી ને કુમારી હતી,<br /> હતી નામ સ્વતંતરતા સુંદરી; <br /> એને મોહિની મોહનની પ્રગટી,<br /> વરમાળ હસી કંઠમાંય ધરી. ૩૫<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = વાણિયો ખેડે વેર<br /> |next = ધૂણી બળે<br /> }}</div>

MeghaBhavsar