https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AC%E0%AA%BE%E0%AA%AA%E0%AB%81%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%B0%E0%AA%A3%E0%AA%BE%E0%AA%82%2F%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%A3%E0%AA%BF%E0%AA%AF%E0%AB%8B_%E0%AA%96%E0%AB%87%E0%AA%A1%E0%AB%87_%E0%AA%B5%E0%AB%87%E0%AA%B0 2026-05-19T03:22:16Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AC%E0%AA%BE%E0%AA%AA%E0%AB%81%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%B0%E0%AA%A3%E0%AA%BE%E0%AA%82/%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%A3%E0%AA%BF%E0%AA%AF%E0%AB%8B_%E0%AA%96%E0%AB%87%E0%AA%A1%E0%AB%87_%E0%AA%B5%E0%AB%87%E0%AA%B0&diff=31196&oldid=prev 2022-01-29T07:32:03Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|વાણિયો ખેડે વેર?|}} &lt;poem&gt; માતાજીની નોબતું વાગે છે, આજ સૂતા સો મા...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|વાણિયો ખેડે વેર?|}}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> માતાજીની નોબતું વાગે છે,<br /> આજ સૂતા સો માનવી જાગે છે, <br /> લીલુડા માથડા માગે છે. <br /> એક જોધ્ધો એવો જાગીઓ રે<br /> જેણે સૂતો જગાડ્યો કાળ, પ<br /> પગ પાતાળે ને શીશ આકાશે,<br /> હાથ પોગ્યા દિગપાળ—માતાજીની૦<br /> <br /> દેશ આખો આજ હૂકળી ઊઠ્યો,<br /> વિદેશમાં જાગ્યો હોળ, <br /> હાડને ખોખે હાકલું દીધી, ૧૦ <br /> ભોમકા હાલકલોળ—માતાજીની૦ <br /> <br /> આભની સામાં વેર ઉપાડ્યાં,<br /> નાળ જંજાળ્યું તૈયાર, <br /> પેરવા બાંડી પોતડી રે એને<br /> હાથ નથી હથિયાર—માતાજીની૦ ૧૫<br /> <br /> ઘાવ ઝીલે ઘમસાણના રે<br /> એની આંખમાં ના’વ્યાં ઝેર,<br /> દુનિયા આખી ડોલવા લાગી,<br /> વાણિયો ખેડે વેર—માતાજીની૦<br /> <br /> ઘાવ ઝીલે રણ ઘૂમતો રે એણે ૨૦<br /> નાખીઆં કોઠે લોઈ, <br /> કૈંક હેમાળામાં કેડિયું પાડી,<br /> પગલાં પાછાં નોય—માતાજીની૦<br /> <br /> માથડાં માગે માવડી ત્યાં સૌ<br /> બેટડા ભેળા થાય, ૨૫<br /> રીડ પડી રણહાકની રે<br /> આજ ક્ષતરી કાં સંતાય—માતાજીની૦<br /> <br /> વાંક કાઢી એણે લાકડું વેર્યું<br /> પાપને લાગી ધાક, <br /> રાંક ગોતી રજપૂત કર્યા, ૩૦<br /> આ તો વાણિયો આડો આંક—માતાજીનીo<br /> <br /> શીશ કાપી એણે સાંધણે બાંધ્યું,<br /> કોણ રાજા કોણ રાંક, <br /> શેઠ કાંટો લૈને જોખવા બેઠો ઈ<br /> રાખશે કાંટોકાંટ—માતાજીની૦ ૩પ<br /> <br /> કાંઈ સૂઝે નઈ કોઈને એવો<br /> ધુમ્મસે ગોટાગોટ,<br /> ધીંગડા હાથી ધ્રુજવા લાગ્યા ત્યાં<br /> દૂબળે દીધી દોટ—માતાજીની૦ <br /> મોત ઉઠાડીને સાબધું કીધું ૪૦<br /> વાણિયે ઘેર્યો વાઢ,<br /> ધડ ધિંગાણે હાકલું મારે,<br /> તોપને લાગી ટાઢ—માતાજીની૦<br /> <br /> [૧]અંગ વેરાવે ને શીશ ખંડાવે,<br /> લુંટાવે ઘરબાર, ૪૫<br /> વીર વે&#039;વારૂ વાણિયો નૈ દ્યે<br /> નમતું એ તલ ભાર—માતાજીની૦<br /> <br /> આજ શિવાજીના બેટડા આવે<br /> મોતની લેવા લે’ર,<br /> દૂધ પીધા પછી લોઈ પીશે ૫૦<br /> એનું વાણિયો લેશે વેર—માતાજીની૦ <br /> <br /> * વીરસેન, સગાળશા, જગડુશા, વગેરેએ અંગ વેરાવ્યું, પુત્રનું ખાંડ્યું, દુકાળમાં લક્ષ્મી લુંટાવી દીધી.<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = સો સો વાતુંનો જાણનારો<br /> |next = લાડકડો વર<br /> }}</div>

MeghaBhavsar