મધ્યકાલીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/ચંદ્રહાસ-આખ્યાન કડવું ૧૫ - Revision history

MeghaBhavsar at 06:20, 14 August 2021

2021-08-14T06:20:58Z

← Older revision		Revision as of 06:20, 14 August 2021
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}

	{{Heading\|કડવું ૧૫-રાગ વેરાડી \| ~~રમણ સોની~~}}		{{Heading\|કડવું ૧૫-રાગ વેરાડી \| વિષ્ણુદાસ}}
	<poem>		<poem>
	દુષ્ટબુધ વાણી એમ ઓચરે, કોસંધ સાંભલ વાત;		દુષ્ટબુધ વાણી એમ ઓચરે, કોસંધ સાંભલ વાત;

MeghaBhavsar at 07:35, 10 August 2021

2021-08-10T07:35:54Z

← Older revision		Revision as of 07:35, 10 August 2021
Line 8:		Line 8:
	મુખ મધુર વાંણી ઉચરે ને હૈઈડામાંહે તેને ભિન્ન;		મુખ મધુર વાંણી ઉચરે ને હૈઈડામાંહે તેને ભિન્ન;
	કોસંધરાયના કુંવર ઉપર્ય, પછે દુષ્ટ કર્યું તેણે મંન.{{space}} ૨		કોસંધરાયના કુંવર ઉપર્ય, પછે દુષ્ટ કર્યું તેણે મંન.{{space}} ૨


	ચંદ્રહાસ કુંવર તેડાવ્યો, આવીને લાગ્યો પાયે;		ચંદ્રહાસ કુંવર તેડાવ્યો, આવીને લાગ્યો પાયે;
Line 33:		Line 32:
	વદા મ જોઈશ વીત મ જોઈશ મ જોઈશ મુખકલાવંન;		વદા મ જોઈશ વીત મ જોઈશ મ જોઈશ મુખકલાવંન;
	જંમતંમ કરી એને વિષ દીજે, માહારા પુત્ર મદંન.{{space}} ૧૦		જંમતંમ કરી એને વિષ દીજે, માહારા પુત્ર મદંન.{{space}} ૧૦


	ઘણું ઘણું શું લખીએ કુંવર, કાગલમાં અસ્વમેવ;		ઘણું ઘણું શું લખીએ કુંવર, કાગલમાં અસ્વમેવ;
	વાંચ્યા પૂંઠે કરવું હોયે, તે કરે તતખેવ.{{space}} ૧૧		વાંચ્યા પૂંઠે કરવું હોયે, તે કરે તતખેવ.{{space}} ૧૧
	</poem>		</poem>

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૫-રાગ વેરાડી | રમણ સોની}} દુષ્ટબુધ વાણી એમ ઓચરે, કો..."

2021-08-10T07:35:35Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૫-રાગ વેરાડી | રમણ સોની}} <poem> દુષ્ટબુધ વાણી એમ ઓચરે, કો..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|કડવું ૧૫-રાગ વેરાડી | રમણ સોની}}
<poem>
દુષ્ટબુધ વાણી એમ ઓચરે, કોસંધ સાંભલ વાત;
તારું ધન્ય જીવ્યું જે પામ્યો પુત્ર વિષ્ણુભગત વિખ્યાત.{{space}} ૧

મુખ મધુર વાંણી ઉચરે ને હૈઈડામાંહે તેને ભિન્ન;
કોસંધરાયના કુંવર ઉપર્ય, પછે દુષ્ટ કર્યું તેણે મંન.{{space}} ૨

ચંદ્રહાસ કુંવર તેડાવ્યો, આવીને લાગ્યો પાયે;
તેની રૂપકલા વાત ઘણી રે,તે તાં કહી નવ જાયે.{{space}} ૩

મારે કાંઈક કામ છે રે, કંમ તું તેહ કરીશ;
મુજને આઈસ દો રે સ્વામી, લેઈ ચઢાવું શીશ.{{space}} ૪

તુજ હાથ એક પત્ર લખું, તે લેઈ ચાલે નિરધાર;
મદંન કુંવરને જઈ આપજો, કુંતલીક પુર મોઝાર.{{space}} ૫

નારદ ઋષિ વાંણી એમ ઉચ્ચરે, અર્જુન તું અવિધાર;
પત્રમાંહે તેણે શું શું લખીઉં, તેહનો કરું વિસ્તાર.{{space}} ૬

સ્વસ્ત શ્રી કુંતલીકપુર સ્થાંને, જોગ મદનકુમાર;
ચંદનાવતીથી દુષ્ટબુધે લખ્યું પત્ર નિરધાર.{{space}} ૭

આ તાં મેં તુજ કને મોકલ્યો, ચંદ્રહાસ એહનું નાંમ;
મારી સંપત્યનો પત જાંણી કરજો એહનું કાંમ.{{space}} ૮

રૂપ મ જોઈશ રેખ મ જોઈશ મ જોઈશ પ્રાકર્મ;
કુલ મ જોઈશ શીલ મ જોઈશ મજોઈશ વઇંશ ઉત્તમ.{{space}} ૯

વદા મ જોઈશ વીત મ જોઈશ મ જોઈશ મુખકલાવંન;
જંમતંમ કરી એને વિષ દીજે, માહારા પુત્ર મદંન.{{space}} ૧૦

ઘણું ઘણું શું લખીએ કુંવર, કાગલમાં અસ્વમેવ;
વાંચ્યા પૂંઠે કરવું હોયે, તે કરે તતખેવ.{{space}} ૧૧
</poem>