MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પદ (૬૭)|નરસિંહ મહેતા}} વિસ્મે થઈ નાત નાગર સહુ નિરખતીઃ ‘મિ..."

2021-09-23T07:15:48Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પદ (૬૭)|નરસિંહ મહેતા}} <poem> વિસ્મે થઈ નાત નાગર સહુ નિરખતીઃ ‘મિ..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|પદ (૬૭)|નરસિંહ મહેતા}}

<poem>
વિસ્મે થઈ નાત નાગર સહુ નિરખતીઃ ‘મિત્ર નરસિંયાનો ક્યાંથો આવ્યો?
રીધ ને સીધનો પાર નવ પામિયે, વસ્ત્ર વિધવિધ તણાં ક્યાંથી લ્યાવ્યો?
:::::::: વિસ્મે
હસિત વદને હરિ એમ તિહાં ઓચર્યાઃ ‘કોટિ કારજ એવાં નિત્ય કરજો.
આવતાં વાર લાગી રે કાંઈ અમને, એટલું તમો અમ ક્ષમા રે કરજો.’
:::::::: વિસ્મે
રમાએ કુંવરબાઈ રુદિયા-શું ચાંપિયાં; મસ્તક હાથ મૂકીને પૂછેઃ
‘આવડી દૂબળી કેમ કરી, દીકરી? કહે વારૂ, તને દુઃખ શું છે?’
:::::::: વિસ્મે
ગદ્‌ગદ કંઠથી કુંવરબાઈ ઓચરેઃ ‘આજ મારું સહુ દુઃખ ભાંગ્યું;
તમ દર્શન વિના હું સદા દૂબળી, માતાનું દર્શન હું નિત્ય માંગું.
:::::::: વિસ્મે
લક્ષ્મીજી તણાં આભરણ ઓપતાં, સર્વ સમર્પિયાં કુંવરી-હાથ;
‘મ્હેતાજી સાથે માયા એવી ક્યારની? માન તજી પૂછે વ્હેવાણ વાત.
:::::::: વિસ્મે
લક્ષ્મીજી ઓચર્યાંઃ ‘આદિ ને અંતની માયા અમારી અમ્યો જ જાણું;
અમારે આ વૈભવ આપ્યો મહેતા તણો, એક રસના થકી શું વખાણું?
:::::::: વિસ્મે
રીતે ને ભાત સહુ આપિયાં નાથજી; આજ્ઞા માગી પછી પ્રભુજી મ્હોતા;
આશ્ચર્જ પામિયા લોક ઊના તણા, અંતરધાન થ્યા સર્વ જોતાં.
:::::::: વિસ્મે
નાગરી નાત તે સર્વ પાગે પડીઃ ‘ધન્ય મ્હેતાજી, ભક્તિ તમારી;
:::::::: વિસ્મે
</poem>

મધ્યકાલીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/પદ (૬૭) - Revision history

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પદ (૬૭)|નરસિંહ મહેતા}} વિસ્મે થઈ નાત નાગર સહુ નિરખતીઃ ‘મિ..."