MeghaBhavsar at 07:48, 14 August 2021

2021-08-14T07:48:10Z

← Older revision		Revision as of 07:48, 14 August 2021
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}

	{{Heading\|કડવું ૧૭\|~~રમણ સોની~~}}		{{Heading\|કડવું ૧૭\|પ્રેમાનંદ}}
	<poem>		<poem>
	રાગ મારુ		રાગ મારુ

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૭|રમણ સોની}} રાગ મારુ ઓખા કહે, ‘કંથ! એમ ના કીજે, બળિ..."

2021-08-12T10:53:33Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૭|રમણ સોની}} <poem> રાગ મારુ ઓખા કહે, ‘કંથ! એમ ના કીજે, બળિ..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|કડવું ૧૭|રમણ સોની}}
<poem>
રાગ મારુ
ઓખા કહે, ‘કંથ! એમ ના કીજે, બળિયા-શું વઢતાં બીહીજે,
એ ઘણા ને તમો એક જાતે, સૈન્ય મોકલ્યું મારે તાતે;{{space}} ૧
દૈત્યને વાહન ને તમો પાળા. એ કઠણ ને તમે સુંવાળા;
દૈત્યને ટોપ કવચ બખતર, તમારે અંગે પીતાંબર.{{space}} ૨
દૈત્યને સાંગ ને બહુ ભાલા, નાથ! તમે છો ઠાલામાલ;
એ મદોન્મત્ત બહુ બળિયા, તમે સુકોમળ પાતળિયા.{{space}} ૩
સ્વામી! પછે અસુરને વેધો, પહેલું મસ્તક મારું છેદો,
દેહડી નીરખીનીરખીને મોહું, તમોને જુદ્ધ કરતાં કેમ જોઉં?{{space}} ૪
ઇચ્છા અંતરની ગઈ ફીટી, દૈત્યે માળિયું લીધું વીંટી;
પ્રભુ! પ્રાણ કંપે છે મારા, મૂઆ દૈત્ય કરે છે હોકારા.{{space}} ૫
ઘણું ક્રોધી વિરોધી છે બાણ, હાકે ઇન્દ્રનું જાય ઓસાણ;
જગ્ત ભય પામે પિતાની હાકે, બાણે પૃથ્વી ચડાવી ચાકે.{{space}} ૬
જેના નાદે તે મેરુ હાલે, ચક્રધર સરખાનું નવ ચાલે,
ક્ષત્રી-સાથ રહે સહુ બીહીતો, તેને કઈ પેરે તમો જીતો?’{{space}} ૭
કંથ કહે, ‘જો ના કરું સંગ્રામ, આહાં નાઠાનો કુણ ઠામ?
હાવે જીવતાં છૂટવું નહિ, શે નવ મરીએ સામા જઈ?{{space}} ૮
નથી ઉગરવાનો ઉપાય, તો ભય પામ્યે શું થાય?
નાઠે લાંછન લાગે કુળમાં, પ્રતિષ્ઠા જાય એક પળમાં.{{space}} ૯
મહુઅર વાગે ને મણિધર ડોલે, ના ડોલે તો સર્પને તોલે;
ધન ગાજે કેસરી દે ફાળ, ના ઊછળે તો જાણવો શિયાળ;{{space}} ૧૦
હાક્યો વાઘ ન માંડે કાન, નહિ શાર્દૂલ, જાણવો શ્વાન;
ક્ષત્રી નાસે દેખીને દળ, નહિ પુરુષ, જાણવો વ્યંડળ;{{space}}૧૧
ઘરમાં ગોઝારો રહે પેસી, જુદ્ધે ચરણ વિના રહે બેસી,’
અમ કહી ઓખા અળગી કીધી, ભડ ગાજ્યો ને ભોગળ લીધી.{{space}} ૧૨
અસુર-દળમાં જઈ ખૂંપિયો, છજેથી કપિની પેરે પડિયો,
જેમ ગ્રાહ પેસે છે જળમાં, તેમ અનિરુદ્ધ પેઠો દળમાં;{{space}} ૧૩
જેમ ચંદ્ર પેસે વાદળમાં, તેમ અનિરુદ્ધ થયો બળમાં;
ગજ્જૂથમાં લઘુ કેસરી, તેમ અનિરુદ્ધ મધ્યે-અરિ.{{space}} ૧૪
દૈત્યને આવ્યો મૃત્યુનો દહાડો, ગામે અનિરુદ્ધ મેઘ અસાડો;
પડતામાં બહુ પડતાળ્યા, ભોગળ-પ્રહારે ધરણી ઢાળ્યા.{{space}} ૧૫
કૌભાંડે તવ સેન્યા પ્રેરી, જાદવ જોદ્ધને લીધો ઘેરી,
ચંદન બાવળિયે ઝીંકી, તેમ અસુરે અનિરુદ્ધ લીધો વીંટી.{{space}} ૧૬
દાનવ કહે, ‘માનવ કસ્યું, બહુ સિંહમાં મૃગલું જસ્યું;
મુગટ મંત્રીને ચરણે ધરે, તો તું મૃત્યુ થકી ઊગરે.’ {{space}} ૧૭
વેરી-વાયક એવાં સાંભળી, અનિરુદ્ધ ધાયો હોકારો કરી.
નાખે દૈત્ય ભારી મુદ્ગળ, તેમ અનિરુદ્ધ ભુજ-ભોગળ.{{space}} ૧૮
વીસ સહસ્ર અસુર ત્યાં તૂટ્યા, એકીવારે તે બહુ શર છૂટ્યા.
આયુધધારા રહી છે વરસી, ગદા ગુપ્તી ફરે છે ફરસી.{{space}} ૧૯
દાનવ ધાયા છે ટોળેટોળાં, વરસે ભીંડીમાળ ને ગોળા;
હાક્યા હસ્તી દે હલકારા, થાય ખડ્ગ તણા ચળકારા;{{space}} ૨૦
થાય અગ્નિ તણા ઘુઘવાટ, બોલે સાંગ તણા સુસવાટ;
રથચક્ર ગાજે ગડેડાટ, ગગને ધજા થા ફડફડાટ.{{space}} ૨૧
હોયે હય તણા હણહણાટ, છૂટે બાણ બહુ સણસણાટ;
દેખી દોહિલો નાથનો ઘાટ, ઓખાને થાય છે ઉચાટ.{{space}} ૨૨
બહુ દાનવનો વાળ્યો દાટ, અનિરુદ્ધ મૂકાવે વાટ;
કોને ઝીક્યા ઝાલીને કેશ, કોને ઉડાડ્યા પગની ઠેશ.{{space}} ૨૩
કોને માર્યા ભોગળને ભડાકે, કોનાં મુખ ભાંગ્યાં લપડાકે;
કો અધસસ્તા ને કો પૂરા, એમ સૈન્ય કર્યું ચકચૂરા.{{space}} ૨૪
તે તો રણ ભયાનક ભાસે, બળ દેખી ઓખા ઉલ્લાસે:
‘મેં તો આવડું નહોતું જાણ્યું, ચિત્રલેખાએ રત્ન જ આણ્યું;{{space}} ૨૫
શોણિત-સ્વેદ થયો છે ડીલે, નાથ રણ-રુધિરમાં ઝીલે.’
ભડ ગાજ્યો ને પડ્યું ભંગાણ, નાઠો કૌભાંડ લઈને પ્રાણ.{{space}} ૨૬
હવું બાણાસુરને જાણ: એક પુરુષે તે વાળ્યો ઘાણ;
અસુર સૈન્ય ચડ્યું સર્વ કોપે, સજ્યાં કવચ, આયુધ ને ટોપે,{{space}} ૨૭
સરવે સૈન્ય તત્પર કીધું, વઢવાને દુંદુભિ દીધું;
વાગી હાક જે ચડિયો બાણ, તે તો ઓખાને થયું જાણ.{{space}} ૨૮
<center>વલણ</center>
વાગી હાક જે તાત ચડિયો, કયમ જીતશે સહસ્રહાથને?
આંસુ ભરતી, શોક કરતી, સાદ કરતી નાથને:{{space}} ૨૯
</poem>

મધ્યકાલીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા /ઓખાહરણ કડવું ૧૭ - Revision history

MeghaBhavsar at 07:48, 14 August 2021

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૭|રમણ સોની}} રાગ મારુ ઓખા કહે, ‘કંથ! એમ ના કીજે, બળિ..."