https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AE%E0%AA%A7%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B2%E0%AB%80%E0%AA%A8_%E0%AA%97%E0%AB%81%E0%AA%9C%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%AA%E0%AA%A6%E0%AA%BE_%2F%E0%AA%9B%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%AA%E0%AA%BE 2026-05-18T23:05:32Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AE%E0%AA%A7%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B2%E0%AB%80%E0%AA%A8_%E0%AA%97%E0%AB%81%E0%AA%9C%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%AA%E0%AA%A6%E0%AA%BE_/%E0%AA%9B%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%AA%E0%AA%BE&diff=13475&oldid=prev 2021-08-16T06:40:38Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|છપ્પા|છપ્પા}} &lt;poem&gt; વિષય: સાચી સમજ :::: જટા ધરે વટવૃક્ષ, પતંગ નિજ...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> <br /> {{Heading|છપ્પા|છપ્પા}}<br /> &lt;poem&gt;<br /> વિષય:<br /> સાચી સમજ<br /> :::: જટા ધરે વટવૃક્ષ, પતંગ નિજ બાળે કાયા;<br /> :::: જળચર જળમાં નાહ્ય, ધ્યાન ધરવા બગ ધાયા:<br /> :::: ગાડર મુંડાવે શીશ, અજા મુખ દાઢું રાખે;<br /> :::: ગર્ધવ લોટે છાર, શુક મુખ રામ જ ભાખે;<br /> વળી મોર તજે છે માનની, શ્વાન સકળનું ખાય છે,<br /> કવિ શામળ ક્હે સાચા વિના કોણ સ્વર્ગમાં જાય છે?{{space}} ૧<br /> <br /> :::: ઊંચું ભાળે ઊંટ, વાગોળ નીચું ન્યાળે;<br /> :::: તરુવર રહે છે તાપ, પ્હાડ આસન દૃઢ વાળે;<br /> :::: ઘર કરી ન રહે નાગ, ઉંદરો રહે છપીને;<br /> :::: નોળી-કર્મ ગજરાજ, ભક્ષકફ પત્ર કપિને;<br /> ઈશ્વર અનુભવ વિણ નવ મળે, સ્હેજ ભાવના ભંગ છે;<br /> શામળ કહે મનસા સિદ્ધ તેહને, કથરોટમાં ગંગ છે.{{space}} ૨<br /> <br /> :::: સિુધ્ધે મુંડાવ્યાં શીશ, કરી ઉઘાડી કાયા;<br /> :::: ફરી માગવી ભીખ, ન મેલી કોઈએ માયા;<br /> :::: વરતી ઘણાએ વેશ, લક્ષણો લેશ ન લેતા;<br /> :::: કાયામાયા કાજ, ફરે ધર્મલાભ કહેતા;<br /> વિશ્વંભર તેથી વેગળો, જ્યાં લગી મન ભામની ભજી;<br /> શામળ ક્હે, સાચો સિદ્ધ તે, જેણે મમતા ને માયા તજી.{{space}} ૩<br /> <br /> નામની કિંમત<br /> :::: ધનજી ઉવાને પાય, ભૂપ ભીખંતો દીઠો;<br /> :::: સૂરજી ન દેખે આંખ, બોલતો કડવું મીઠો;<br /> :::: વ્યાજ ભરે રણછોડ, કામ કલ્યાણ જ કરતો;<br /> :::: અવિચળ ચળ્યા અપાર, દીઠો અજરામર મરતો;<br /> હીરો માણેક મોતિયો, રતનિયો કથીર દેખે નહીં;<br /> કવિ શામળ કહે સંસારમાં, કારણ નામ રહ્યું કહીં?{{space}} ૪<br /> <br /> :::: દીઠા અમર મરંત, નાના કાંઈ કૂતરે દીઠા ઘરડા;<br /> :::: નાગો પ્હેરે વસ્ર, વાઘ સિંહ કૂતરે કરડ્યા;<br /> :::: પર્વત ફરે પરદેશ, દીઠો મંગળને દુખિયો;<br /> :::: સંતોખી અદુકું ખાય, કાસદું કરે છે સુખિયો;<br /> દયાચંદમાં દયા નહીં, ખુશાલ કાંઈ રોતા ફરે;<br /> શામળ કહે, નામ પનોતિયો, કંઈ લાખ કુંવારા મરે.{{space}} ૫<br /> <br /> :::: કુબેર નામ કહેવાય, ખજાને દીઠા ખાલી;<br /> :::: કરે ધરમો બહુ પાપ, ન્યાલ આવે ઘર ઘાલી;<br /> :::: વ્હાલો રાખે વેર, ઝેર જેવો તે મીઠો;<br /> :::: જોગી કરે વેપાર, ભોગી ભીખંતો દીઠો;<br /> ઘેલો જાયે છેતરી, બાળિયોજી હારી જશે;<br /> રૂડા કંઈ ભૂંડા કહું, શામળ કહે, નામ શું થશે?{{space}} ૬<br /> <br /> :::: હાથ નામ કહેવાય, બિયે ઉંદરને સાદે;<br /> :::: કપૂર કાળો હોય; શામળો સુદર વાંદે;<br /> :::: રૂપો હોય કરૂપ, ભૂષણમાં દૂષણ ઝાઝાં;<br /> :::: કૃપાલ રાખે કૂડ, ભૂપત વજાડે વાજાં;<br /> આશા ઇચ્છા ઓળગ કરે, કલંક નિર્મળ શિર ચડે;<br /> ફોગટ ફરે કંઈ જોઈતા, શામળ નામને શું અડે?{{space}} ૭<br /> <br /> પેટ વિશે<br /> <br /> પેટ કરાવે વેઠ, પેટ વાજાં વગડાવે;<br /> પેટ ઉપડાવે ભાર, પેટ ગુણ સૌના ગાવે;<br /> પેટ ભમે પરદેશ, પેટથી પાપ કરે છે;<br /> પેટ કરે છે જાર, પેટ તો સત્ય હરે છે;<br /> વળી સંચ પ્રપંચ અધિક કરે, પેટ કાજ નરકે પડે;<br /> શામળ કહે સાચું માનજો, પેટ પાપ નરને નડે.{{space}} ૮<br /> <br /> વિપ્ર પેટને કાજ, શાસ્ત્ર વાંચે ને શીખે;<br /> વિચરી વળી વિદેશ, ભણેલા થઇને ભીખે;<br /> વણિક પેટને કાજ, ચાહિને વહાણ ચડે છે;<br /> મજાુર ઉપાડે ભાર, ઘણા જન ઘાટ ઘડે છે;<br /> વળી કાસદ કરે છે કાસદું, શિર કપાવી તસ્કર મરે;<br /> કહે શામળ પેટને કારણે, કુલાચાર સૌ કો હણે.{{space}} ૯<br /> <br /> વિદ્યા વિષે<br /> <br /> સદવિદ્યાથી સુવર્ણ, શરણ સદવિદ્યા સત્યે;<br /> સદવિદ્યાથી સ્વર્ગ, વીખ ઉતારણ વિત્તે;<br /> સદવિદ્યાથી સિદ્ધિ, ફળે વચનો વર વાણી;<br /> સદવિદ્યાથી રિદ્ધ, જગતમાં સઘળે જાણી;<br /> સદવિદ્યાને વશ સર્વ છે, સદવિદ્યા ત્યાં શી મણા;<br /> શામળ કહે સદવિદ્યા વિના, ભટકે ગુણહીણા ઘણા.{{space}} ૧૦<br /> <br /> મોત વિષે<br /> કોઈ આજ કોઈ કાલ, કોઈ દિવસે કોઈ રાતે;<br /> કોઈ જોબન કોઈ વૃદ્ધ, બાળ જન જાુવતી જાતે;<br /> કોઈ તાવે તરફડી, આપઘાતે કોઈ મરતાં;<br /> કોઈ ભોગ કોઈ રોગ, કોઈ તો સર્પ કરડતાં;<br /> કોઈ વાસિ વિકાર કે હડકવા, કોઈ મમતે લડિને મુઓ;<br /> પણ કાળ ન મૂકે કોઈને, શામળ કહે સમજી જાુઓ.{{space}} ૧૧<br /> <br /> સ્ત્રી વશ સૂર્ય ને ચંદ્ર, ઇંદ્ર તરુણી વશ જ્યારે;<br /> સ્ત્રી વશ દેવ મહાદેવ, મોટિ માયા તે ત્યારે;<br /> સ્ત્રી વશ રુડા ગામ, સ્ત્રી વશ મુનિવર મોટા;<br /> સ્ત્રી વશ સઘળી સૃષ્ટિ, છેક મોટા ને છોટા;<br /> વશ વરતે નર સહુ તે તણે, જાુવાની જ્યારે ઘણી;<br /> કવિ શામળ કહે અજિત એ, તરતિબ ઘણી તરુણી તણી.{{space}} ૧૨<br /> <br /> ગુણ<br /> <br /> રામા રત્નની ખાણ, જાણ એ રંભા રુડી;<br /> ઘરે સોળ શણગાર, હાર કંઠે કર ચૂડી;<br /> શોભે જળહળ ગેહ, દેહ કોમળ શુભ સાજી;<br /> ભડ ભોજ કરણ વિક્રમ અને, હરિશ્ચંદ્રની હારના;<br /> પંડીત ચતુર પુર પાટવી, નૃપતિ નેટ પણ નારના.{{space}} ૧૩<br /> <br /> નાર વિના નર રંક, સંગ રાખે નહિ કોઈ;<br /> નાર વિના નર ચોર, જોર જર બેસે ખોઇ;<br /> નાર વિના નર નિર્બળ, સબળ રાખે નહિ સંગે;<br /> નાર વિના નર દીન, હીનસુખ એકલ અંગે;<br /> ચતુરા વિણ ચાલે નહીં, જગતમાંહી રહે જ્યાહરે;<br /> શામળ કહે છે શ્યામા કશી, તજે જગત તો ત્યાહરે.{{space}} ૧૪<br /> <br /> સદ્ગુણ<br /> <br /> કામ ક્રોધ ને લોભ, મોહ માયા નવ મંડે;<br /> અહંકાર અભિમાન, છક્ક છળ ભેદજ છંડે;<br /> પરઘન ને પરનાર, તજે પરનિંદા પ્રીતે;<br /> સત્ય સાથ સંબંધ, રજોગુણ રાખે રીતે;<br /> દે દાન માન સન્માન શુભ, પરમારથ પ્રીતે કરે;<br /> જો ગૃહસ્થમાં ગુણ એટલા, તો ઇકોતર ઉદ્ધરે.{{space}} ૧૫<br /> &lt;/poem&gt;</div>

MeghaBhavsar