MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પદ ૨|નિષ્કુળાનંદ}} જંગલ વસાવ્યું રે જોગીએ, તજી તનડાની આશ..."

2021-08-18T11:10:58Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પદ ૨|નિષ્કુળાનંદ}} <poem> જંગલ વસાવ્યું રે જોગીએ, તજી તનડાની આશ..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|પદ ૨|નિષ્કુળાનંદ}}
<poem>
જંગલ વસાવ્યું રે જોગીએ, તજી તનડાની આશજી;
વાત ન ગમે આ વિશ્વની, આઠે પહોરે ઉદાસજી.{{space}} જંગલ

સેજ પલંગ રે પોઢતા, મંદિર ઝરૂખા માંયજી;
તેને નહીં તૃણસાથરો, રહેતા તરુતળ-છાંયજી.{{space}} જંગલ

શાલ-દુશલા ઓઢતા, ઝીણા જરકશી જામજી.
તેણે રે રાખી કંથા-ગોદડી, સહે શિર શીત-ધામજી.{{space}} જંગલ

ભાવતાં ભોજન જમતા, અનેક વિધનાં અન્નજી;
તેણે રે માગવા લાગ્યા ટુકડા, ભિક્ષા ભવને ભવનજી.{{space}} જંગલ

હાજી રે કહેતાં હજારો ઊઠતા, ચાલતા લશ્કર લાવજી;
તે નર ચાલ્યા રે એકલા, નહીં પેંજાર પાવજી.{{space}} જંગલ

રહો તો રાજા, રસોઈ કરું, જમતા જાઓ જોગી રાજજી;
ખીર નિપજાવું ક્ષણ એકમાં, તે તો ભિક્ષા કાજજી.{{space}} જંગલ

આહાર-કારણ ઊભો રહે, એકની કરી આશજી,
તે જોગી નહીં ભોગી જાણવો, અંત થાય છે વિનાશજી.{{space}} જંગલ

રાજ સાજ સુખ પરહરી, જે જન લેશે રે જોગજી;
તે ધન-દારામાં નહિ ધસે, રોગ સમ જાણે ભોગજી.{{space}} જંગલ

ધન્ય તે ત્યાગ-વૈરાગ્યને, તજી તનડાની આશજી
કુળ રે ત્યજીને નિષ્કુળ થયા, તેનું કુળ અવિનાશજી.{{space}} જંગલ
</poem>

મધ્યકાલીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા /નિષ્કુળાનંદ પદ ૨ - Revision history

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પદ ૨|નિષ્કુળાનંદ}} જંગલ વસાવ્યું રે જોગીએ, તજી તનડાની આશ..."