Shnehrashmi at 09:26, 25 January 2023

2023-01-25T09:26:23Z

← Older revision		Revision as of 09:26, 25 January 2023
Line 2:		Line 2:
	{{Heading\|પદ ૩\|નિષ્કુળાનંદ}}		{{Heading\|પદ ૩\|નિષ્કુળાનંદ}}
	<poem>		<poem>
	~~જીની~~ જીવો રે ગોપીચંદની, પુત્રને પ્રેર્યો વૈરાગ્યજી		જનની જીવો રે ગોપીચંદની, પુત્રને પ્રેર્યો વૈરાગ્યજી
	ઉપદેશ આપ્યો એણી પેરે, લાગ્યો સંસારીડો આગજી.{{space}} જનની.		ઉપદેશ આપ્યો એણી પેરે, લાગ્યો સંસારીડો આગજી.{{space}} જનની.

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પદ ૩|નિષ્કુળાનંદ}} જીની જીવો રે ગોપીચંદની, પુત્રને પ્રે..."

2021-08-18T11:13:30Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પદ ૩|નિષ્કુળાનંદ}} <poem> જીની જીવો રે ગોપીચંદની, પુત્રને પ્રે..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|પદ ૩|નિષ્કુળાનંદ}}
<poem>
જીની જીવો રે ગોપીચંદની, પુત્રને પ્રેર્યો વૈરાગ્યજી
ઉપદેશ આપ્યો એણી પેરે, લાગ્યો સંસારીડો આગજી.{{space}} જનની.

ધન્ય ધન્ય માતા રે ધ્રુવતણી, કહ્યાં કઠણ વચનજી;
રાજસાજ સુખ પરહરી, વેગે ચાલિયા વંનજી.{{space}} જનની.

ઊઠી ન શકે રે ઊંટિયો, બહુ બોલાવ્યો બાજંદજી;
તેને રે દેખી ત્રાસ ઊપજ્યો, લીધી ફકીરી છોડ્યો ફંદજી.{{space}} જનની.

ભલો રે ત્યાગ ભરથરી તણો, તજી સોળસેં નારજી;
મંદિર ઝરૂખા મેલી કરી, આસન કીધલાં બહારજી.{{space}} જનની.

એ વૈરાગ્યવંતને જાઉં વારણે, બીજા ગયા રે અનેકજી;
ભલા રે ભૂંડા અવની ઉપરે, ગણતાં નાવે છેકજી.{{space}} જનની.

ક્યાં ગયું કુળ રાવણ તણું, સગરસુત સાઠ હજારજી?
ન રહ્યું તે નાણું રાજા નંદનું, સર્વ સુપંન વેવારજી.{{space}} જનની.

છત્રપતિ ચાલી ગયા, રાજ મૂકી રાજનજી;
દેવ દાનવ મુનિ માનવી, સર્વે જાણે સુપંનજી.{{space}} જનની.

સમજી મૂકો તો સાું ઘણું, જરૂર મુકાવશે જમજી;
નિષ્કુળાનંદ કહે, નહિ મટે, સાચું કહું ખાઈ સમ જી.{{space}} જનની.
</poem>

મધ્યકાલીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા /નિષ્કુળાનંદ પદ ૩ - Revision history

Shnehrashmi at 09:26, 25 January 2023

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પદ ૩|નિષ્કુળાનંદ}} જીની જીવો રે ગોપીચંદની, પુત્રને પ્રે..."