MeghaBhavsar at 07:57, 14 August 2021

2021-08-14T07:57:11Z

← Older revision		Revision as of 07:57, 14 August 2021
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}

	{{Heading\|કડવું ૧૫\| ~~રમણ સોની~~}}		{{Heading\|કડવું ૧૫\|પ્રેમાનંદ}}
	<poem>		<poem>
	રાગ સારંગ		રાગ સારંગ

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૫| રમણ સોની}} રાગ સારંગ રાવણનું દાધ્યું અંત:કરણ, ત..."

2021-08-13T05:45:50Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૫| રમણ સોની}} <poem> રાગ સારંગ રાવણનું દાધ્યું અંત:કરણ, ત..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|કડવું ૧૫| રમણ સોની}}
<poem>
રાગ સારંગ
રાવણનું દાધ્યું અંત:કરણ, તે જોઈ આવ્યો કુંભકરણ;
જ્યમ રાહુ તારા મધ્યે જાય, ત્યમ કુંભકરણ ગયો કપિ માંહ્ય.{{space}} ૫૦

ભયાનક ભાસે તે વિકરાળ, શું અઢાર પદ્મનો આવ્યો કાળ!
સેં પાંચ કપિ લે કર માંહ્ય, કુંભકરણ મૂકે મુખ માંહ્ય.{{space}} ૫૧

કચરડે મચરડે ભચરડે શૂર, શતસહસ્ર વાનર કીધા ચૂર.
તાડે પછાડે ઉડાડે ગ્રહી, હાથ ચઢે તે છૂટે નહીં.{{space}} ૫૨

રુએ વાનરા પાડે રીર, કાઢી કાળજ પીએ રુધિર.
કોને કક્ષાપુટમાં ગ્રહી રાખે, કોને સમુદ્રમાં ઉછાળી નાખે.{{space}} ૫૩

કોઈને માર્યા ચરણે કરી, વાનર સૈન્ય નાખ્યું નિર્દળી.
માર્યા વાનર-મર્કટ-રીંછ, પડ્યા-ઊગર્યાની ન પડે પ્રીછ.{{space}} ૫૪

વાનરની કાઢે નસ-જાળ, ગળે ઘાલે આંતરડાંની માળ,
ચૂસે કંઠ ને ઘૂંટડા ભરે, મુખે રુઘિરના રેલા ઊતરે.{{space}} ૫૫

એમ સેનાનો વાળ્યો દાટ, જોઈ રામચંદ્રને થયો ઉચાટ.
દૃષ્ટ ઓળખી રાઘવ તણી, સુગ્રીવ ધાયો રાક્ષસ ભણી.{{space}} ૫૬

ત્યારે કુંભકર્ણ અકળાયો ઘણું, બળ વાધ્યું રાય સુગ્રીવ તણું.
માર્યા સારથિ મહા પ્રચંડ, પાડ્યું છત્ર, ભાંજ્યો ધ્વજદંડ{{space}} ૫૭

કુંભકર્ણને કીધો વિરથ, જય પામ્યો સુગ્રીવ સમરથ.
કપિદળમાં થયો જેજેકાર, તવ કુંભકર્ણ કોપ્યો નિરધાર.{{space}} ૫૮

ધાયો રાક્ષસ પાળે પાય, સહસ્ર કપિ મૂક્યા મુખ માંહ્ય;
પેટમાં વાનર ફેરા ફરે, ઊછળે, કૂદે, હોંદારા કરે.{{space}} ૫૯
શાખામૃગને પીડા હોય, નવ પામે નીસરવા કોય.
કપિનું દુ:ખ જાણ્યું હનુમાન, પાપીને હાથ ચડ્યો બળવાન.{{space}} ૬૦

ગાજ્યો કુંભકરણ રાજન, મુખ માંહે મૂક્યા હનુમાન.
ગ્રસ્યો દેખી પવનકુમાર થયો સેનામાં હાહાકાર.{{space}} ૬૧

રાક્ષસ-સાથ ગાજીને હસ્યો: ‘ભાઈ! વાડીવાળો રાયે ગ્રસ્યો!’
વાલ્મીકજી વાણી ઊચરે, હનુમાનવીર શું પ્રાક્રમ કરે:{{space}} ૬૨

કુંભકર્ણની કૂખ મોઝાર, આવી પડિયો પવનકુમાર.
માંહોમાંહ્ય વાનર અફળાય, નામઠામ પૂછે કપિરાય.{{space}} ૬૩

ઝંખજાળ આંતરડાં તણી વીંટાય વાનરને પાયે ઘણી.
દુર્ગંધ વાસના મોટું પેટ, શેવાળભર્યો શું સાગર બેટ!{{space}} ૬૪

બીજા કપિને ગળતો જાય, ઉદરમાં ભીડ ઘણેરી થાય.
ટાળવા સહુ કપિવરનું દુ:ખ, નખે હનુમાને ફાડી કૂખ.{{space}} ૬૫

ઉદર માંહે અજવાળું થયું, નદીની પેરે શોણિત વહ્યું.
મોટા ઘરને જ્યમ બારી-છજું, પાપી કૂખે ત્યમ છિદ્ર જ ભજ્યું.{{space}} ૬૬

વાનર તે વાટે નીસરી જાય, નથી જાણતો તે રાક્ષસરાય.
અંતે નીસર્યો પવનકુમાર, થયો વાનરમાં જેજેકાર.{{space}} ૬૭

કુંભકરણ ધાયો રણ માંહ્ય, સાહ્યો સુગ્રીવ લડતાં ત્યાંય.
જ્યમ કુંજર ચાલે ગ્રહી કેસરી, ત્યમ રાક્ષસ ચાલ્યો બળ કરી.{{space}} ૬૮

વાનરસેના સહુ પૂંઠે થઈ, પડે પ્રહાર પણ મૂકે નહિ.
પછે લઘુલાઘવી વિદ્યા કરી સુગ્રીવ ઉદરથી નાઠો નીસરી.{{space}} ૬૯

બેઠો મસ્તક પર દેઈ હાક, કુંભકરણનું કરડ્યું નાક.
કરે કરી ચૂંટ્યા બેહુ કાન, નાઠો વાનરપતિ બળવાન.{{space}} ૭૦

કુંભકરણ કરૂપો કર્યો, લજ્જા પામી પાછો ફર્યો.
રુધિરધારા ખળકે અતિ, જાણે ધાતુઝરતો ગિરિપતિ.{{space}} ૭૧

ઘણા કપિ મૂક્યા મુખ માંહ્ય, નાક-કાનેથિ તે નીસરી જાય.
દશ લાખ કપિ કીધા નિપાત, પછે સન્મુખ આવ્યા શ્રીરઘુનાથ.{{space}} ૭૨

ઘણું જુદ્ધ કીધું નરહરિ, પદબંધ કરું સંક્ષેપે કરી.
કુંભકરર્ણનો જોઈ અહમેવ રામને ગુપ્ત સ્તવે સહુ દેવ.{{space}} ૭૩

પ્રલય-રૂપ કીધું રઘુનાથ, કુંભકર્ણના છેદ્યા હાથ.
પાટુ મારવા ધાયો રાય, રામે તવ છેદ્યા તેના પાપ.{{space}} ૭૪

મસ્તક છેદ્યુું મેલી બાણ, રાક્ષસ દળમાં પડ્યું ભંગાણ.
મસ્તક પડતાં કંપી ધરા, લંકાકોટના પડ્યા કાંગરા. {{space}} ૭૫

કંપન-અતિકંપન બળવંત, હનુમાને બેઉનો આણ્યો અંત.
લક્ષ્મણે માર્યો તાંહાં અતિકાય, માર્યો મહોદર મંત્રીરાય.{{space}} ૭૬

:::::::વલણ
માર્યો મહોદર મંત્રીને, તાંહાં રાવણ થયો વ્યગ્રચિત્ત રે;
ભટ પ્રેમાનંદ કહે કથા: હવે જુદ્ધે ચડ્યો ઇન્દ્રજિત રે. {{space}} ૭૭
</poem>

મધ્યકાલીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા /રણયજ્ઞ કડવું ૧૫ - Revision history

MeghaBhavsar at 07:57, 14 August 2021

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૫| રમણ સોની}} રાગ સારંગ રાવણનું દાધ્યું અંત:કરણ, ત..."