https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AE%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%B7%E0%AA%BE_%E0%AA%9C%E0%AB%8B%E0%AA%B7%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AA%95%E0%AA%82%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%B0%E0%AA%BE_%E0%AA%AC%E0%AA%9C%E0%AA%BE%E0%AA%B0
મનીષા જોષીની કવિતા/કંસારા બજાર - Revision history
2026-05-19T04:38:33Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.38.2
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AE%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%B7%E0%AA%BE_%E0%AA%9C%E0%AB%8B%E0%AA%B7%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AA%95%E0%AA%82%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%B0%E0%AA%BE_%E0%AA%AC%E0%AA%9C%E0%AA%BE%E0%AA%B0&diff=70437&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2024-03-02T00:24:19Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<center><big><big>'''કંસારા બજાર'''</big></big></center><br />
<br />
<poem><br />
માંડવીની કંસારા બજારમાંથી પસાર થવાનું<br />
મને ગમે છે.<br />
‘ચિ. મનીષાના જન્મ પ્રસંગે’<br />
આ શબ્દો મમ્મીએ<br />
અહીંથી ખરીદેલા વાસણો પર કોતરાવ્યા હતા,<br />
વર્ષો વીત્યાં.<br />
મારા હાથ-પગની ચામડી બદલાતી રહી<br />
અને એ વાસણો પણ, ઘરના સભ્યો જેવાં જ,<br />
વપરાઈને, ઘસાઈને<br />
વધુ ને વધુ પોતાનાં બનતાં ગયાં.<br />
એ વાસણોની તિરાડને રેણ કરાવવા<br />
હું અહીં કંસારા બજારમાં આવું છું ત્યારે<br />
સાથે સાથે સંધાઈ જાય છે<br />
મારાં છૂટાં છવાયાં વર્ષો પણ.<br />
ગોબા પડેલા, ટીપાઈ રહેલાં વાસણોના અવાજ<br />
કાનમાં ભરી લઈ, હું અહીંથી પાછી જઉં છું ત્યારે<br />
ખૂબ સંતોષથી જઉં છું.<br />
આ વાસણો જ્યાંથી લીધાં હતાં<br />
એ દુકાન કઈ, એ દુકાનદાર કોણ<br />
કાંઈ ખબર નથી, છતાં<br />
આ બજારના ચિરકાલીન અવાજ વચ્ચેથી<br />
હું ચૂપચાપ પસાર થતી હોઉં છું ત્યારે<br />
સતત એમ લાગ્યા કરે છે કે<br />
હું અને આ અવાજ ક્યારેય મરતા નથી.<br />
નવાં નવાં દંપતી અહીં આવે છે.<br />
મારા માટે નવું નામ પસંદ કરીને<br />
વાસણો પર કોતરાવીને<br />
મને તેમના ઘરે લઈ જાય છે.<br />
હું જીવું છું વાસણોનું આયુષ્ય<br />
અથવા તો, બેસી રહું છું.<br />
માંડવીની કંસારા બજારમાં<br />
જુદી જુદી વાસણોની દુકાનોનાં પગથિયાં પર<br />
ધરાઈ જઉં છું.<br />
બત્રીસ પકવાન ભરેલી થાળીથી,<br />
મૂંઝાઈ જઉં છું<br />
એક ખાલી વાટકીથી.<br />
<br />
વાસણો ઠાલાં ને વાસણો ભરેલાં,<br />
તાકે છે મારી સામે<br />
તત્ત્વવિદ્રી જેમ ત્યાં જ, અચાનક,<br />
કોઈ વાસણ ઘરમાં માંડણી પરથી પડે છે<br />
ને તેનો અવાજ આખા ઘરમાં રણકી ઊઠે છે.<br />
હું એવી અસ્વસ્થ થઈ જઉં છું<br />
જાણે કોઈ જીવ લેવા આવ્યું હોય.<br />
વાસણો અને જીવન વચ્ચે<br />
હાથવ્હેંત જેટલું છેટું,<br />
ને વ્હેંત, કંસારા બજારની લાંબી સાંકડી ગલી જેવી<br />
ક્યાંથી શરૂ થાય ને ક્યાં પૂરી થાય<br />
એ સમજાય તે પહેલાં<br />
વ્હેંતના વેઢા<br />
વખતની વખારમાં<br />
કંઈક ગણતા થઈ જાય,<br />
કંસારા બજારનો અવાજ<br />
ક્યારેય સમૂળગો શાંત નથી થતો.<br />
બજાર બંધ હોય ત્યારે<br />
તાળા મારેલી દુકાનોની અંદર<br />
નવાંનકોર વાસણો ચળકતાં હોય છે.<br />
ને એ ચળકાટમાં બોલતા હોય છે<br />
નવાં સવાં જીવન<br />
થાળી વાટકા અને ગ્લાસથી સભર થઈ ઊઠતાં<br />
ને એઠાં રહેતાં જીવન<br />
હું જીવ્યા કરું છું<br />
ગઈ કાલથી<br />
પરમ દિવસથી<br />
તે ’દિ થી.<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = જેલ<br />
|next = લૂણ<br />
}}</div>
Meghdhanu