https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AE%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%B7%E0%AA%BE_%E0%AA%9C%E0%AB%8B%E0%AA%B7%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AA%96%E0%AB%82%E0%AA%82%E0%AA%A7%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B3%E0%AB%80_%E0%AA%9B%E0%AB%8B%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AB%80મનીષા જોષીની કવિતા/ખૂંધવાળી છોકરી - Revision history2026-05-19T16:46:39ZRevision history for this page on the wikiMediaWiki 1.38.2https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AE%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%B7%E0%AA%BE_%E0%AA%9C%E0%AB%8B%E0%AA%B7%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AA%96%E0%AB%82%E0%AA%82%E0%AA%A7%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B3%E0%AB%80_%E0%AA%9B%E0%AB%8B%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AB%80&diff=70461&oldid=prevMeghdhanu: +12024-03-02T01:04:05Z<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<center><big><big>'''ખૂંધવાળી છોકરી'''</big></big></center><br />
<br />
<poem><br />
આમ તો રૂપાળી છે, પણ ખૂંધવાળી છે એ છોકરી.<br />
એનાં મા-બાપ લાખ વાનાં કરીને ઘરે બોલાવે છે મુરતિયાઓને<br />
પણ જેવી એ છોકરી આવે છે, મહેમાનો સામે<br />
કમરેથી સાવ ઝૂકેલી, હાથમાં ચાની ટ્રે લઈને<br />
કે મુરતિયાઓ જતા રહે છે ઊભા પગે.<br />
મા-બાપ પણ હવે તો ટેવાઈ ગયાં છે<br />
તે રાત્રે સૂઈ જાય છે ઘસઘસાટ, ઝાઝી ચિંતા વગર.<br />
જોકે કોઈને ક્યાં ખબર છે કે એ છોકરી, રોજ મધરાતે<br />
જઈને ઊભી રહે છે, ઘરની અગાશીએ<br />
સીધી, ટટ્ટાર, સુરેખ.<br />
એને જોવા આવે છે કંઈ કેટલાયે રાજાઓ<br />
રાજકુમારો ને કુશળ ઘોડેસવારો.<br />
સ્વયંવર રચાય છે એના, આ અગાશીએ રોજ રાત્રે<br />
અને પછી હારેલા રાજકુમારો યુદ્ધે ચડે છે એના માટે.<br />
ક્યારેક તો અપહરણ પણ થઈ જાય છે એનું આ અગાશીએથી<br />
સવારે એ જાગે ત્યારે, ફરી ઊગી આવી હોય છે એની ખૂંધ<br />
પણ મને લાગે છે કે, એને હવે ગમી ગઈ છે એની આ ખૂંધ<br />
આ ખૂંધ જ છે, જે બચાવી લે છે એને, આ દિવસથી<br />
અને જિવાડે છે એને, રોજ રાત્રે ઊગતી એ ભવ્ય રાત માટે<br />
ફૂલોની વેલીઓથી સુગંધિત, શીતલ<br />
તારાઓ મઢી અગાશીએ ઊતરી આવતી રાતે<br />
ચાંદનીથી સુશોભિત, એ સ્વરૂપવાન, સુરેખા<br />
ખડખડાટ હસી પડીને મશ્કરી કરે છે<br />
વયસ્ક રાજાઓની, નિશાન ચૂકી જતા રાજકુમારોની<br />
ને ઘોડા પરથી નીચે ઊથલી પડતા ઘોડેસવારોની.<br />
અપમાનિત મુરતિયાઓને એ પાછા વાળી દે છે, અગાશીએથી<br />
અને એ પોતે, અભિમાની, અભિયુક્ત, સારિકા<br />
ફૂલોની વેલીઓને લપેટાઈને આનંદ કરતી રહે છે રાતભર.<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = આવરણ<br />
|next = ઉદાસી<br />
}}</div>Meghdhanu