https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AE%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%B7%E0%AA%BE_%E0%AA%9C%E0%AB%8B%E0%AA%B7%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AA%A0%E0%AA%BE%E0%AA%95%E0%AB%8B%E0%AA%B0%E0%AA%9C%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AA%BE_%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%98%E0%AA%BEમનીષા જોષીની કવિતા/ઠાકોરજીના વાઘા - Revision history2026-05-21T02:10:43ZRevision history for this page on the wikiMediaWiki 1.38.2https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AE%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%B7%E0%AA%BE_%E0%AA%9C%E0%AB%8B%E0%AA%B7%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AA%A0%E0%AA%BE%E0%AA%95%E0%AB%8B%E0%AA%B0%E0%AA%9C%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AA%BE_%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%98%E0%AA%BE&diff=70491&oldid=prevMeghdhanu: +12024-03-03T00:07:30Z<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<center><big><big>'''ઠાકોરજીના વાઘા'''</big></big></center><br />
<br />
<poem><br />
કોઈ યુવાન પરિણીતા આવે છે એની પાસે<br />
કટોરીવાળું બ્લાઉઝ સીવડાવવા<br />
તો કોઈ સગર્ભા સ્ત્રી આવે છે<br />
ખોળો ભરવાના પ્રસંગે મળેલી<br />
તેની નવી સાડીમાં ફોલ નખાવવા.<br />
કોઈ ડિપ્રેશનથી પિડાતી, જાડી થઈ રહેલી ગૃહિણી પણ આવે છે<br />
તેના તંગ થઈ રહેલા કુરતાની સિલાઈ ખોલાવવા.<br />
હાઈસ્કૂલમાં ભણતો કોઈ છોકરો આવે છે<br />
યુનિફૉર્મ સીવડાવવા માટે<br />
તો કોઈ મધ્યમવર્ગીય પુરુષ આવે છે<br />
તેના ઑફિસમાં પહેરવાના શર્ટને રફુ કરાવવા.<br />
<br />
એ દરજી સીવે છે કપડાં તમામ પ્રકારનાં<br />
અસ્તરવાળાં ને અસ્તર વગરનાં,<br />
ગોઠવાતી રહે છે કપડાંની થપ્પીઓ એની દુકાનમાં<br />
સિલ્કની અલગ અને સૂતરાઉની અલગ<br />
ને રંગબેરંગી દોરા તો આવે તેવા વપરાઈ જાય.<br />
પુરાતું રહે છે તેલ એના સંચામાં સવાર-સાંજ<br />
અને સંચા કરતાયે ઝડપથી, ફરતી રહે છે એની આંગળીઓ.<br />
એક નજરે માપી લે છે એ સૌને<br />
છતાંયે ડોળ કરે છે માપ લેવાનો.<br />
ઘણીવા૨ માપનું જૂનું બ્લાઉઝ હોય છતાંયે<br />
ગ્રાહક મહિલા જ આગ્રહ કરે, ‘માપ લઈ જ લોને.’<br />
અને એમ વધતી રહે એની શાખ.<br />
<br />
કમી નથી કામની એ દરજી પાસે.<br />
દુકાનોના ગાદી-તકિયા તો બારેમાસ અને<br />
નવરાત્રિ ને લગનગાળામાં તો વેઇટિંંગ ટાઇમ.<br />
સીવાતા રહે છે વસ્ત્રો રાતભર, નિર્વસ્ત્ર શરીરો માટે.<br />
સવાર પડ્યે, એ દુકાનમાં કચરો વાળે ત્યારે<br />
જાતજાતનાં વધેલાં કપડાંના<br />
નાના નાના, રંગબેરંગી ટૂકડા આવે એના હાથમાં<br />
અને કોઈ ભિખારણ બાઈ લઈ જાય<br />
એ વધેલા કપડાંના ટુકડા, હોંશે હોંશે<br />
એના નાનકડા દીકરા માટે ગોદડી બનાવવા.<br />
<br />
આ દરજીની દુકાનમાં ઠલવાતું રહે છે કપડું દિવસરાત.<br />
કોઈ આવે છે દીકરીની ઢીંગલી માટે ફ્રૉક સીવડાવવા<br />
તો કોઈ આવે છે ઠાકોરજીના વાઘા સીવડાવવા.<br />
ને એણે સીવેલાં કપડાં<br />
જીવતાં રહે છે, અવનવા જીવન<br />
નવાં હોય ત્યારે અને જૂનાં થાય ત્યારે પણ.<br />
વાઘા બદલતા રહે છે ઠાકોરજી<br />
નિતનવાં દર્શન માટે.<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = લીલો દુકાળ<br />
|next = મૃત્યુ, તું દુષ્ટ નથી<br />
}}</div>Meghdhanu