https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AE%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%B7%E0%AA%BE_%E0%AA%9C%E0%AB%8B%E0%AA%B7%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%B2%E0%AA%B0_%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%A3%E0%AB%80 2026-05-19T02:13:19Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AE%E0%AA%A8%E0%AB%80%E0%AA%B7%E0%AA%BE_%E0%AA%9C%E0%AB%8B%E0%AA%B7%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%B2%E0%AA%B0_%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%A3%E0%AB%80&diff=70497&oldid=prev 2024-03-03T00:13:05Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} &lt;center&gt;&lt;big&gt;&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;પાલર પાણી&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;&lt;/big&gt;&lt;/center&gt; &lt;poem&gt; હું કહેતી, ચા પીધી. તમે કહેતા, ચા પીધો. અને એમ, આપણે પ્રેમ કર્યો આપણી પોતાની માલિકીની આ ગુજરાતી ભાષાને ને એમ, આપણે લખી થોડીક કવિતાઓ, ગુજરાતીમાં ક્યાર...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> &lt;center&gt;&lt;big&gt;&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;પાલર પાણી&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> હું કહેતી, ચા પીધી.<br /> તમે કહેતા, ચા પીધો.<br /> અને એમ, આપણે પ્રેમ કર્યો<br /> આપણી પોતાની માલિકીની<br /> આ ગુજરાતી ભાષાને<br /> <br /> ને એમ, આપણે લખી થોડીક કવિતાઓ, ગુજરાતીમાં<br /> ક્યારેક કોઈ જાહેર રસ્તા પર<br /> હારબંધ ગોઠવાયેલી સ્ટ્રીટલાઇટોની રોશનીમાં<br /> તો ક્યારેક કોઈ ઘરની પછીતે રેલાતા<br /> દીવાના ઝાંખા ઝાંખા પ્રકાશમાં.<br /> ક્યારેક હાઇવે પર, સામેથી પૂરપાટ દોડી આવતી<br /> અને આપણને અથડાઈને નાસી જતી<br /> લખપતથી કોલસા ભરીને આવતી<br /> ટ્રકની હેડલાઇટના પચરંગી અજવાળામાં<br /> તો ક્યારેક વળી<br /> કાગળ પર દોરેલા સૂરજના<br /> આંધળા કરી દેતા ઉજાસમાં.<br /> <br /> ક્યારેક ગુજરાતી ભાષા ધસી આવી આપણી કવિતામાં<br /> ભુજના હમીરસર તળાવની પાળી તોડીને<br /> ગઢની રાંગ સુધી ઊછળતા પાણીની જેમ<br /> તો ક્યારેક, આપણે વાગોળતાં રહ્યાં શબ્દો<br /> મનમાં ને મનમાં<br /> કચ્છના વગડામાં<br /> ગાંડા બાવળની ફળીઓ ચાવ્યા કરતી<br /> કોઈ એકલદોકલ બકરીની જેમ.<br /> અને ક્યારેક વળી, કેલિફોર્નિયા જતા-આવતા<br /> વિમાનની અંદર<br /> અંગ્રેજીમાં સંભળાયા કરતી જીવન-મરણની સૂચનાઓનો<br /> રીડિંગ લૅમ્પની, માંદી, ડીમ લાઇટમાં<br /> આપણે કરતા રહ્યા તરજુમો<br /> ગુજરાતી કવિતામાં,<br /> <br /> એક સમય હતો, જ્યારે<br /> ગુજરાતમાં બોલાતી ગુજરાતી ભાષા સાંભળવા માટે<br /> આમ વાદળોને ચીરી નાંખતો પ્રવાસ નહોતો કરવો પડતો<br /> પણ મૃત્યુ, હંમેશ આપણી નજીક રહ્યું<br /> વડોદરાનાં વૃક્ષોની જેમ.<br /> <br /> ‘મૃત્યુ દુષ્ટ હોવું જોઈએ, નહીં તો દેવો શા માટે અમરત્વને પસંદ કરે?’<br /> પ્રાચીન ગ્રીક કવયિત્રી સાફોએ કરેલો આવો એક સવાલ<br /> મેં ફરી પૂછ્યો હતો તમને, વર્ષો પહેલાં<br /> વડોદરાની કોઈ વૈશાખી બપોરે<br /> પણ તમે કોઈ જવાબ નહોતા આપી શક્યા<br /> અને એમ, મેં મેળવી લીધો હતો એક જવાબ.<br /> <br /> પછી તો આપણી કવિતાઓમાં જીવતાં થયાં<br /> કંઈ કેટલાંય જનાવરો<br /> પાલતું પ્રાણીઓ અને રાની પશુઓ.<br /> ઈજા પામ્યાં તેઓ ક્યારેક<br /> પણ જીવતાં રહ્યાં<br /> આપણે પણ<br /> એ જનાવરો ભેગાં<br /> મૃત્યુ પામ્યા વિના<br /> હાથીઓ માટે બનાવાયેલા ખાડામાં.<br /> <br /> હાથીઓની લંબાતી સૂંઢો, લાંબા દાંત, પાગલ ચિત્કાર<br /> અને આપણને કચડી નાખવા ઉગામેલા વજનદાર પગ તળે<br /> જમીન સરસાં પડેલાં આપણે<br /> જીવતાં રહ્યાં, મૃત્યુની સાવ લગોલગ જઈને.<br /> <br /> હવે ન કોઈ સવાલ જીવન વિશે<br /> ન મૃત્યુ વિશે<br /> કે ન તો અમરત્વ વિશે.<br /> હવે તો બસ, વિમાનના સ્થગિત વાતાવરણમાં<br /> અડધી-પડધી ઊંઘમાં, અધખુલ્લી આંખોએ<br /> વિચારે ચડી જઈએ<br /> શુદ્ધ ગુજરાતીમાં.<br /> ત્યારે વિમાનમાં બાજુની સીટ ૫૨ બેઠેલી<br /> કોઈ અમેરિકન વ્યક્તિ પૂછે, અંગ્રેજીમાં<br /> ‘તમે કંઈ કહ્યું?’<br /> અને આપણે જવાબ આપીએ, ધરા૨, ગુજરાતીમાં જ,<br /> ‘ના, કંઈ નહીં.’<br /> <br /> હાથી હવે પગ ઉગામશે<br /> સિંહ હવે મોઢું ખોલશે<br /> મૃત્યુ આવી રહ્યું છે<br /> નજીક, વધુ નજીક<br /> ને હું,<br /> દિલ્હીના લોધી ગાર્ડનમાં ચાલતાં ચાલતાં<br /> એક વૃક્ષ પર લાગેલી તકતીમાં, ‘પ્રોઝોપીસ જૂલીફલોરા’ નામ વાંચીને<br /> તમને કહી રહી છું, ‘આ એ જ છે, કચ્છનો ગાંડો બાવળ, આ તેનું વૈજ્ઞાનિક નામ.’<br /> પછી જરા ત્યાં અટકીને, આપણે આગળ વધી જઈએ છીએ.<br /> <br /> કચ્છના કોઈ ગામમાં, આંગણામાં મૂકેલા પ્યાલામાં<br /> નળિયા પરથી નીતરતું, વરસાદનું ચોખ્ખું, પાલર પાણી ભેગું થતું રહેશે.<br /> <br /> મને બહુ ગમતો, આ ગુજરાતી શબ્દ<br /> આજે, કેટલાયે વખત પછી, અચાનક યાદ આવ્યો<br /> અમરત્વની આ ઘડીએ.<br /> <br /> મૃત્યુ, તું દુષ્ટ નથી.<br /> <br /> (આ કવિતા – મૃત્યુ માટે, ગુજરાતી ભાષા માટે, સિતાંશુ માટે)<br /> &lt;/poem&gt;<br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = સાધના ટોકીઝના ખાંચામાં<br /> |next = માંડવો પાન, શેકેલ સોપારી, તૂફાન તમાકુ<br /> }}</div>

Meghdhanu