https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%AF%E0%AA%9C%E0%AB%8D%E0%AA%9E%E0%AB%87%E0%AA%B6_%E0%AA%A6%E0%AA%B5%E0%AB%87%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B%2F%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%B0%E0%AB%80_%E0%AA%B6%E0%AB%87%E0%AA%B0%E0%AB%80 2026-05-18T14:06:47Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%AF%E0%AA%9C%E0%AB%8D%E0%AA%9E%E0%AB%87%E0%AA%B6_%E0%AA%A6%E0%AA%B5%E0%AB%87%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B/%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%B0%E0%AB%80_%E0%AA%B6%E0%AB%87%E0%AA%B0%E0%AB%80&diff=69849&oldid=prev 2024-02-18T10:07:04Z

<p>+૧</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> &lt;center&gt;&lt;big&gt;&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;મારી શેરી&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> જ્યાં બાળક ભાષાની પહેલાં ગાળ શીખે છે,<br /> જ્યાં દિવસે અંધારી નવેળીમાં પ્રૌઢ સ્ત્રીઓ નજર ચુકાવી<br /> પેશાબ કરવા જાય છે ઝટપટ,<br /> જ્યાં ચાર વરસની છોકરી હાજત જતી વખતે<br /> આબરૂ ઢાંકે છે ટૂંકા ફ્રોકથી,<br /> જ્યાં આછા કણસાટથી બબડતું શરીર ઊંઘરેટાયેલી આંખે<br /> આવતી કાલના સૂર્યની રાહ જુએ છે<br /> વરસોવરસથી.<br /> <br /> વરસોથી પૂજાતો – લીલથી ય વધુ જમાનાનો ખાધેલ પીપળો.<br /> પીપળાં ફરતાં આંટા મારે ખખડપાંચમ ડોશીઓ.<br /> ડગડગતા બોખા મોંમાંથી ફસકી પડતાં પ્રભાતિયાંઓ.<br /> રાતપાળી કરી આવેલ કાંતિભાઈના મોંમાં સૂર્યનું સળગતું ઢેફું<br /> આળસ ખાતી વખતે દડી પડે છે રોજ.<br /> ને તેમની<br /> બગલનો ઉબાયેલો અંધકાર તેના ગંદા મુખે<br /> સૂર્ય સામે કરે છે ચાળા.<br /> પંદર પૈસાની ચા ને સાથે દુકાનદારની ગાળ માટે<br /> સવારથી જ શરૂ થઈ જાય છે વિનુ અને ફારૂકની દોડાદોડ.<br /> રાતને ખીલે બંધાયેલ ખેરૂનની બકરી હાશ કરતીક<br /> દોડી જાય છે પાસેની શેરીમાં એઠવાડ ચરવા.<br /> લથડતા બે પગ રઝળતા બે હાથને લઈ<br /> નીકળી પડે છે રોજનો રોટલો રળવા.<br /> <br /> રેડિયો પર રેઢિયાળ ગીતોના રીડિયા,<br /> કાળા કાગડાઓની કકલાણ,<br /> ધૂળિયા ઝાડમાં ભરાઈને બેઠેલી કેટલીક ચકલીઓ.<br /> રહી રહીને ઊડી જવા મથતી<br /> ઝાંખરામાં ભરાયેલી ફાટેલી પતંગ,<br /> ડુંગળી, લસણ ને શેકાતી રોટલીની વાસની ભીડ.<br /> અલપઝલપ ઊંઘનું ઝોકું હાટ્ હાટ્ રાંડ મર મૂઈ<br /> રસોડામાં દૂધ પીતી મીંદડી ઠેકી જાય બેચાર ઠામનો ખડખડાટ કરીને<br /> એઠાં વાસણમાં મોં નાખતો કૂતરો,<br /> નળિયાં પર પહોળા પગ કરી બેઠેલો તડકો,<br /> ને<br /> નવેળીની ગંદી ગટરમાં પોતાનું મોં જોતો સૂર્ય.<br /> <br /> મસ્જિદના બે સફેદ મિનારા આકાશની છાતીને તાકે છે શૂળીની જેમ<br /> મુલ્લાની બાંગ મસ્જિદની દીવાલ સાથે અફળાઈ અફળાઈને<br /> વેરાઈ જાય છે ચારેતરફ<br /> લોબાનના વેશમાં આવે છે દૂરનો દરવેશ.<br /> ધૂપતી વાસમાં ચાચર-ચોકમાંથી રૂમઝૂમ રૂમઝૂમ<br /> બહુચર અંબા ઊતરે છે કોઈ ખોરડાના ખૂણામાં<br /> ઝાંખો અરીસો ને અરીસાથીય ઝાંખી મરિયમ<br /> અરીસામાં જુએ છે તેના લમણામાં ફૂટી આવેલા ધોળા વાળ<br /> ને પછી બધાં મરઘાંબતકાંને બુચકારી-બુચકારીને<br /> પૂરી દે છે પેટીમાં.<br /> બકરીને કાન ઝાલીને લઈ આવે છે ગફુરમિયાં<br /> બારીનું નેજવું ઊંચું કરી રાહ જુએ છે એક ઘર.<br /> સાયરનની સાથે જ ખદબદવા લાગે છે શેરી.<br /> સંડાસની ઓરડીમાં સંતાડેલ શીશો<br /> ગટક ગ... ટ્ક ગ..ટ...ક<br /> પથ્થરજડી શેરી પર પરચૂરણનો અવાજ<br /> પાંચસાત પાસા કે ગુલામ, રંડી ને બાદશાનું રાજ.<br /> જલતા-બુઝાતા ટોપકામાં ચમકતી લોલુપ આંખો.<br /> વકરેલા પશુને વશ રાખવા લેંઘો વલૂરતાં-વલૂરતાં<br /> સહુ છૂટા પડે છે<br /> આવતી કાલના રંડીના કે જીતનાં સ્વપ્ન જોતાં.<br /> ફાતિમા કોઈ લફંગા સાથે રમીની છેલ્લી ગેમ રમીને<br /> ફરી પુરાઈ જાય છે તેના કાળમીંઢ કિલ્લામાં<br /> ને છળી મરે છે રાતે<br /> તેનાં ગળેલી કેરી જેવાં સ્તન જોઈને.<br /> બિલાડી પહેરો ભરે છે મૂછો પસવારતી-પસવારતી.<br /> અંધારી નવેળીની ઉબાયેલી હવા ભાગી છૂટે છે<br /> બે હવસખોર છોકરાઓની ચુગલી કરવા.<br /> કોઈ દુઃસ્વપ્ન જેવી ચીબરીઓ આથડ્યા કરે છે આમથી તેમ<br /> આ તારથી પેલે તાર<br /> <br /> ફળિયાના ભીના અંધકારમાં પાંજરામાં આંખો મીંચતો પોપટ યાદ કરી લે છે કે<br /> કદી એક કાળે તે હતો વિદિશા નગરીની ગણિકાનો માનીતો,<br /> કામસૂત્રના પાઠથી આવકારતો પ્રેમિકોને<br /> તર્જની પર બેસતો પ્રેમિકોની<br /> પગમાં ઘૂઘરા ઘમકતા<br /> દોમ-દોમ સાહ્યબી હતી<br /> ને હવે<br /> છળી મરે છે વંડી પરની બિલાડીના પેંતરાથી.<br /> <br /> આ શેરીનો એક છેડો ખૂલે શિકાગોના સબર્બમાં<br /> ને બીજો છેડો ખૂલે કલકત્તાની બસ્તીમાં<br /> સામ્યવાદનું હળ શેરીસોંસરું ચાલે ખચ્ચ<br /> ખચકાતું ખચકાતું;<br /> સમાજવાદનો પોપટ પઢ્યા કરે ઢમઢમ ઢંઢેરામાં.<br /> ‘શેરીનો કૂતરો જો મતપત્રક પર સિક્કો મારી શકતો હોત<br /> તો<br /> તેને પણ કાપડનો તાકો મળ્યો હોત–<br /> તે પણ પાંચ મીટર પૂરો હોં! પણ આપણે શું?<br /> ગુમાવ્યો સાલ્લે.’<br /> દિવસ પછી દિવસ<br /> રાત પછી રાત<br /> ને<br /> સદી પછી સદી<br /> આકાશની બોદી બારીમાં બેઠેલો એ<br /> જાણે કે જુએ છે તોય જોતો નથી.<br /> મારા ખભા પર લટકતા હે સિદ્ધહસ્ત વૈતાલ<br /> તું પૂછીશ નહીં<br /> જોવાનું દુઃખ છે ને જાણ્યાનું ઝાઝું.<br /> ઈ. પૂ. પાંચસોમાં કકુત્થા નગરીમાં આમ જ હતું.<br /> ને<br /> આમ જ રહેશે બે હજાર ને પાંચસોમાં પણ.<br /> તારે પૂછવું હોય તો પૂછ<br /> પણ જવાબ હરિગઝ નહીં આપું.<br /> તારે મારું માથું ધડ પરથી જુદું કરવું હોય તો કર,<br /> મારા રાઈ-રાઈ જેવડા ટુકડા કરવા હોય તો કર,<br /> ભલે મારો અનુત્તર જ મારા શિરચ્છેદનું નિમિત્ત બને.<br /> આમ એક જ ડાળ પર કાચાકાચા લટકી રહેવા કરતાં<br /> રાઈ-રાઈ રોળાઈ જવું સારું<br /> તારે તેમ કરવું હોય તો ભલે તેમ કર.<br /> પણ જવાબ –<br /> જવાબ હરગિઝ નહીં આપું.<br /> &lt;/poem&gt;<br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ‘અશ્વત્થામા’<br /> |next = પૃથ્વી<br /> }}</div>

Meghdhanu