યાત્રા/અહીં હું – - Revision history

Meghdhanu: formatting corrected.

2023-05-20T03:17:19Z

formatting corrected.

← Older revision		Revision as of 03:17, 20 May 2023
Line 2:		Line 2:
	{{Heading\|અહીં હું —\|}}		{{Heading\|અહીં હું —\|}}

	<poem>		{{block center\|<poem>
	અહીં હું વિરમું હવે સકલ પૃથ્વીને આવરી,		અહીં હું વિરમું હવે સકલ પૃથ્વીને આવરી,
	વિરાટ્ ગરુડ શો, પ્રલંબ મુજ પંખ આ વિસ્તરું,		વિરાટ્ ગરુડ શો, પ્રલંબ મુજ પંખ આ વિસ્તરું,
Line 20:		Line 20:
	અહો ગગનશાયિ! આવ, મુજ પૃષ્ઠ આસીન થા,		અહો ગગનશાયિ! આવ, મુજ પૃષ્ઠ આસીન થા,
	મને વહન સોંપી તારું, જયસિદ્ધિમાં લીન થા.		મને વહન સોંપી તારું, જયસિદ્ધિમાં લીન થા.
	~~</poem>~~

	~~{{Right\|માર્ચ, ૧૯૪૫}}~~

			<small>{{Right\|માર્ચ, ૧૯૪૫}}</small>
			</poem>}}
	<br>		<br>
	{{HeaderNav2		{{HeaderNav2

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

2023-05-13T03:06:04Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

← Older revision		Revision as of 03:06, 13 May 2023
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}
	{{Heading\|અહીં હું –\|}}		{{Heading\|અહીં હું —\|}}

	<poem>		<poem>
Line 11:		Line 11:
	બળો અજગરો સમાં સળવળી મથી સૌ હવે		બળો અજગરો સમાં સળવળી મથી સૌ હવે
	થતાં શિથિલ શાંત, કોક વળ ખાઈ ઝાવું ભરે,		થતાં શિથિલ શાંત, કોક વળ ખાઈ ઝાવું ભરે,
	અરે, પણ બધી ય એની ગતિ ~~ફ્લાન્ત~~ થૈને ઢળે.		અરે, પણ બધી ય એની ગતિ ક્‌લાન્ત થૈને ઢળે.

	ધરા-તલથી ઊર્ધ્વદેહ, ગિરિ - અગ્ર ઉત્તુંગ શો,		ધરા-તલથી ઊર્ધ્વદેહ, ગિરિ-અગ્ર ઉત્તુંગ શો,
	હવે ગગન મેર ચંચુ મુજ હું વિકાસી રહું;		હવે ગગન મેર ચંચુ મુજ હું વિકાસી રહું;
	ખુટ્યા ભરખ ભૂમિના, ગગનના અમીકૂપની		ખુટ્યા ભરખ ભૂમિના, ગગનના અમીકૂપની

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|અહીં હું –|}} અહીં હું વિરમું હવે સકલ પૃથ્વીને આવરી, વિરાટ્ ગરુડ શો, પ્રલંબ મુજ પંખ આ વિસ્તરું, વટાવી ક્ષિતિજો સુદૂર દિકપ્રાન્તને સ્પર્શતો, પ્રશાન્ત પરમા મુદાની કમનીય શાં..."

2022-11-22T09:00:03Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|અહીં હું –|}} <poem> અહીં હું વિરમું હવે સકલ પૃથ્વીને આવરી, વિરાટ્ ગરુડ શો, પ્રલંબ મુજ પંખ આ વિસ્તરું, વટાવી ક્ષિતિજો સુદૂર દિકપ્રાન્તને સ્પર્શતો, પ્રશાન્ત પરમા મુદાની કમનીય શાં..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|અહીં હું –|}}

<poem>
અહીં હું વિરમું હવે સકલ પૃથ્વીને આવરી,
વિરાટ્ ગરુડ શો, પ્રલંબ મુજ પંખ આ વિસ્તરું,
વટાવી ક્ષિતિજો સુદૂર દિકપ્રાન્તને સ્પર્શતો,
પ્રશાન્ત પરમા મુદાની કમનીય શાંતિ સ્રવું.

અને મુજ નખો તણી પકડમાં પડ્યાં પૃથ્વીનાં
બળો અજગરો સમાં સળવળી મથી સૌ હવે
થતાં શિથિલ શાંત, કોક વળ ખાઈ ઝાવું ભરે,
અરે, પણ બધી ય એની ગતિ ફ્લાન્ત થૈને ઢળે.

ધરા-તલથી ઊર્ધ્વદેહ, ગિરિ - અગ્ર ઉત્તુંગ શો,
હવે ગગન મેર ચંચુ મુજ હું વિકાસી રહું;
ખુટ્યા ભરખ ભૂમિના, ગગનના અમીકૂપની
દિશે નયન માંડી આતુર અગાધ ઝંખી રહું.

અહો ગગનશાયિ! આવ, મુજ પૃષ્ઠ આસીન થા,
મને વહન સોંપી તારું, જયસિદ્ધિમાં લીન થા.
</poem>

{{Right|માર્ચ, ૧૯૪૫}}

<br>
{{HeaderNav2
|previous = તંબૂરના તાર
|next = શિખરો પરથી
}}