યાત્રા/ગાતું હતું યૌવન - Revision history

Meghdhanu: formatting corrected.

2023-05-20T02:45:12Z

formatting corrected.

← Older revision		Revision as of 02:45, 20 May 2023
Line 2:		Line 2:
	{{Heading\|ગાતું હતું યૌવન\|}}		{{Heading\|ગાતું હતું યૌવન\|}}

	<poem>		{{block center\| <poem>
	ગાતું હતું યૌવન તહીં,		ગાતું હતું યૌવન તહીં,
	એની કનક શી કાયમાં.		એની કનક શી કાયમાં.
Line 37:		Line 37:
	એને અનંત વિરામહીણી શાશ્વતીમાં		એને અનંત વિરામહીણી શાશ્વતીમાં
	કોઈ પણ રીતે જડી દેવાય તો!		કોઈ પણ રીતે જડી દેવાય તો!
	~~</poem>~~

	~~{{Right\|જૂન, ૧૯૪૫}}~~

			<small>{{Right\|જૂન, ૧૯૪૫}}</small>
			</poem>}}
	<br>		<br>
	{{HeaderNav2		{{HeaderNav2

Meghdhanu at 13:40, 12 May 2023

2023-05-12T13:40:51Z

← Older revision		Revision as of 13:40, 12 May 2023
Line 31:		Line 31:
	પ્રત્યેક હા વાયુ તણા ઉચ્છ્વાસથી!		પ્રત્યેક હા વાયુ તણા ઉચ્છ્વાસથી!
	જિંદગી–વીણા હજારો તારની		જિંદગી–વીણા હજારો તારની
	~~----~~		____
	તે પૂર્વ પણ ઝંકારી ઉઠતી શી સ્વયં!		તે પૂર્વ પણ ઝંકારી ઉઠતી શી સ્વયં!

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન (એક લાઈન ખૂટે)

2023-05-12T02:12:39Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન (એક લાઈન ખૂટે)

← Older revision		Revision as of 02:12, 12 May 2023
Line 7:		Line 7:
	મેળવેલી બીન કેરા તાર શાં,		મેળવેલી બીન કેરા તાર શાં,
	અંગ અંગ અહા કશાં ઝંકારતાં		અંગ અંગ અહા કશાં ઝંકારતાં
	ગાન કે ~~લીલામીનું અદ્ભુત~~.		ગાન કે લીલામયીનું અદ્‌ભુત.

	આ જિન્દગી, ને તે વિષે જોબન ભળ્યું!		આ જિન્દગી, ને તે વિષે જોબન ભળ્યું!
	પૃથ્વી તણા ઉત્તમ ~~રસેના~~ અર્ક શું,		પૃથ્વી તણા ઉત્તમ રસોના અર્ક શું,
	રક્ત એના કાનની કુમળી કિનારે		રક્ત એના કાનની કુમળી કિનારે
	શી ગુલાબી ઝાંયને રચતું હતું,		શી ગુલાબી ઝાંયને રચતું હતું,
	ઊગતા એ ચંદ્ર જેવી અરુણિમા		ઊગતા એ ચંદ્ર જેવી અરુણિમા
	કેવી ~~કપલે~~ ધારી એ લસતું હતું!		કેવી કપોલે ધારી એ લસતું હતું!
	ને મસ્ત એના શક્ત ભુજની અંગુલી		ને મસ્ત એના શક્ત ભુજની અંગુલી
	મસળી રહી’તી મસ્તીમાં,		મસળી રહી’તી મસ્તીમાં,
Line 20:		Line 20:
	કૈં કો અજાણી તાનમાં–		કૈં કો અજાણી તાનમાં–
	આ કોર પાલવની લઈ એ આમળા દેતી હતી,		આ કોર પાલવની લઈ એ આમળા દેતી હતી,
	કે કેશની લટ આમળી ~~પૃષ્ઠ~~ પછાડી દેતી ~~'તી~~,		કે કેશની લટ આમળી પૃષ્ઠે પછાડી દેતી ’તી,
	કે હૃદય પરનો હાર ગુંચવી રમ્ય ગૂંચે,		કે હૃદય પરનો હાર ગુંચવી રમ્ય ગૂંચે,
	હારનાં મોતી કઠણ હૈયા સહે એ ચાંપી લેતી છાનું છાનું;		હારનાં મોતી કઠણ હૈયા સહે એ ચાંપી લેતી છાનું છાનું;
	કે ચડેલી ચિંતને,		કે ચડેલી ચિંતને,
	આંગળીનાં ટેરવાં ટુકડા સમાં પરવાળના		આંગળીનાં ટેરવાં ટુકડા સમાં પરવાળના
	કરડી ~~રહી’તી~~ અર્ધ-વિકસિત અધરથી!		કરડી રહી ’તી અર્ધ-વિકસિત અધરથી!

	જિંદગીના ધનુષની ખેંચેલ જાણે પણછ એ,		જિંદગીના ધનુષની ખેંચેલ જાણે પણછ એ,
Line 31:		Line 31:
	પ્રત્યેક હા વાયુ તણા ઉચ્છ્વાસથી!		પ્રત્યેક હા વાયુ તણા ઉચ્છ્વાસથી!
	જિંદગી–વીણા હજારો તારની		જિંદગી–વીણા હજારો તારની
			----
	તે પૂર્વ પણ ઝંકારી ઉઠતી શી સ્વયં!		તે પૂર્વ પણ ઝંકારી ઉઠતી શી સ્વયં!

	જિંદગી! તારી મધુરતમ આ ક્ષણો–		જિંદગી! તારી મધુરતમ આ ક્ષણો–
	એને અનંત ~~વિરામહીણું~~ શાશ્વતીમાં		એને અનંત વિરામહીણી શાશ્વતીમાં
	કોઈ પણ રીતે જડી દેવાય તો!		કોઈ પણ રીતે જડી દેવાય તો!
	</poem>		</poem>

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|ગાતું હતું યૌવન|}} ગાતું હતું યૌવન તહીં, એની કનક શી કાયમાં. મેળવેલી બીન કેરા તાર શાં, અંગ અંગ અહા કશાં ઝંકારતાં ગાન કે લીલામીનું અદ્ભુત. આ જિન્દગી, ને તે વિષે જોબન ભળ્યું! પૃથ..."

2022-11-22T06:01:45Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|ગાતું હતું યૌવન|}} <poem> ગાતું હતું યૌવન તહીં, એની કનક શી કાયમાં. મેળવેલી બીન કેરા તાર શાં, અંગ અંગ અહા કશાં ઝંકારતાં ગાન કે લીલામીનું અદ્ભુત. આ જિન્દગી, ને તે વિષે જોબન ભળ્યું! પૃથ..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|ગાતું હતું યૌવન|}}

<poem>
ગાતું હતું યૌવન તહીં,
એની કનક શી કાયમાં.
મેળવેલી બીન કેરા તાર શાં,
અંગ અંગ અહા કશાં ઝંકારતાં
ગાન કે લીલામીનું અદ્ભુત.

આ જિન્દગી, ને તે વિષે જોબન ભળ્યું!
પૃથ્વી તણા ઉત્તમ રસેના અર્ક શું,
રક્ત એના કાનની કુમળી કિનારે
શી ગુલાબી ઝાંયને રચતું હતું,
ઊગતા એ ચંદ્ર જેવી અરુણિમા
કેવી કપલે ધારી એ લસતું હતું!
ને મસ્ત એના શક્ત ભુજની અંગુલી
મસળી રહી’તી મસ્તીમાં,
કૈં અરધપરધા ભાનમાં,
કૈં કો અજાણી તાનમાં–
આ કોર પાલવની લઈ એ આમળા દેતી હતી,
કે કેશની લટ આમળી પૃષ્ઠ પછાડી દેતી 'તી,
કે હૃદય પરનો હાર ગુંચવી રમ્ય ગૂંચે,
હારનાં મોતી કઠણ હૈયા સહે એ ચાંપી લેતી છાનું છાનું;
કે ચડેલી ચિંતને,
આંગળીનાં ટેરવાં ટુકડા સમાં પરવાળના
કરડી રહી’તી અર્ધ-વિકસિત અધરથી!

જિંદગીના ધનુષની ખેંચેલ જાણે પણછ એ,
કેવું મધુરું રણકતી
પ્રત્યેક હા વાયુ તણા ઉચ્છ્વાસથી!
જિંદગી–વીણા હજારો તારની
તે પૂર્વ પણ ઝંકારી ઉઠતી શી સ્વયં!

જિંદગી! તારી મધુરતમ આ ક્ષણો–
એને અનંત વિરામહીણું શાશ્વતીમાં
કોઈ પણ રીતે જડી દેવાય તો!
</poem>

{{Right|જૂન, ૧૯૪૫}}

<br>
{{HeaderNav2
|previous = એક મિત્રયુગલને
|next = કર અભય
}}