યાત્રા/તારી શી કૃતિ! - Revision history

Meghdhanu: formatting corrected.

2023-05-20T03:36:32Z

formatting corrected.

← Older revision		Revision as of 03:36, 20 May 2023
Line 2:		Line 2:
	{{Heading\|તારી શી કૃતિ!\|}}		{{Heading\|તારી શી કૃતિ!\|}}

	<poem>		{{block center\| <poem>
	અહો અહો, અદ્‌ભુત તારી શી કૃતિ!		અહો અહો, અદ્‌ભુત તારી શી કૃતિ!
	ગુરુત્વને તું લઘુતાથી સજ્જતી.		ગુરુત્વને તું લઘુતાથી સજ્જતી.
Line 35:		Line 35:
	જોઈ રહી ભૂચર આ મનુષ્યને		જોઈ રહી ભૂચર આ મનુષ્યને
	સુધાસ્મિતે મંડિત તારી આકૃતિ!		સુધાસ્મિતે મંડિત તારી આકૃતિ!
	~~</poem>~~

	~~{{Right\|ઓક્ટોબર, ૧૯૪૫}}~~

			<small>{{Right\|ઓક્ટોબર, ૧૯૪૫}}</small>
			</poem>}}
	<br>		<br>
	<br>		<br>

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

2023-05-14T05:48:07Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

← Older revision		Revision as of 05:48, 14 May 2023
Line 3:		Line 3:

	<poem>		<poem>
	અહો અહો, ~~અદ્ભુત~~ તારી શી કૃતિ!		અહો અહો, અદ્‌ભુત તારી શી કૃતિ!
	ગુરુત્વને તું લઘુતાથી સજ્જતી.		ગુરુત્વને તું લઘુતાથી સજ્જતી.
	લઘુત્વમાં તું ગુરુતા નિપાવતી.		લઘુત્વમાં તું ગુરુતા નિપાવતી.

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|તારી શી કૃતિ!|}} અહો અહો, અદ્ભુત તારી શી કૃતિ! ગુરુત્વને તું લઘુતાથી સજ્જતી. લઘુત્વમાં તું ગુરુતા નિપાવતી. રચી રહી નૂતન તાલમાન! અચેતનાની જડ આ શિલા વિષે પ્રગાઢ પાર્થિવ્ય તણા..."

2022-11-22T10:10:14Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|તારી શી કૃતિ!|}} <poem> અહો અહો, અદ્ભુત તારી શી કૃતિ! ગુરુત્વને તું લઘુતાથી સજ્જતી. લઘુત્વમાં તું ગુરુતા નિપાવતી. રચી રહી નૂતન તાલમાન! અચેતનાની જડ આ શિલા વિષે પ્રગાઢ પાર્થિવ્ય તણા..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|તારી શી કૃતિ!|}}

<poem>
અહો અહો, અદ્ભુત તારી શી કૃતિ!
ગુરુત્વને તું લઘુતાથી સજ્જતી.
લઘુત્વમાં તું ગુરુતા નિપાવતી.
રચી રહી નૂતન તાલમાન!

અચેતનાની જડ આ શિલા વિષે
પ્રગાઢ પાર્થિવ્ય તણા પથારા
ખેંચી રહે ભૂતલ મેર, ઊડવા
જતા કિશોરાત્મ તણા શરીરને.

તું તાહરી ચેતનસર્જિકા દ્યુતિ
પ્રક્ષેપી એ દીર્ધ ગુરુત્વ જાડ્યનાં
આકર્ષણોનું બલ સંહરે શી!

ને ચેતનાની લઘુ બાલચંદ્ર શી
આ ક્ષીણ રેખા પ્રગટે અનંતશઃ
વિસ્તીર્ણ નિશ્ચિતન સૃષ્ટિપૃષ્ઠે.

વેળુપટે અંકિત ચિત્ર પેઠે
ભૂંસી શકે વાયુલહેર એને,
કો નાનકા વાદળની હથેલી યે
એનું શકે આવરી મંદ તેજ.

એ ક્ષીણતાને તવ પૂર્ણતાના
પયોધિથી સંગમતી તું, પૂષણા!
કેવી કલાઓ રચતી વિરાટની!

મહા મહા તારી રસાળ આ કૃતિ.
સૌ ઊર્ધ્વનાં શ્રેયસ પ્રેયસોને
ઊભેલ તું અંગુલિટેરવે ધરી;
જોઈ રહી ભૂચર આ મનુષ્યને
સુધાસ્મિતે મંડિત તારી આકૃતિ!
</poem>

{{Right|ઓક્ટોબર, ૧૯૪૫}}

<br>
<br>
{{HeaderNav2
|previous = દેજે
|next = ચિત્તપૂર્ણતા
}}