યાત્રા/રાધવનું હૃદય - Revision history

Meghdhanu: formatting corrected.

2023-05-19T02:02:59Z

formatting corrected.

← Older revision		Revision as of 02:02, 19 May 2023
Line 2:		Line 2:
	{{Heading\|રાઘવનું હૃદય\|}}		{{Heading\|રાઘવનું હૃદય\|}}

	<poem>		{{block center\| <poem>
	મને આપો આપો હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું,		મને આપો આપો હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું,
	તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં ધર્માર્થ સ્ફુરતાં.		તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં ધર્માર્થ સ્ફુરતાં.
Line 35:		Line 35:
	મને કોઈ આપો હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું,		મને કોઈ આપો હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું,
	તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં દિવ્યાર્થ સ્ફુરતાં.		તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં દિવ્યાર્થ સ્ફુરતાં.
	{{Right\|~~ઓગસ્ટ~~, ૧૯૪૦}}
	</poem>		{{Right\|<small>ઑગસ્ટ, ૧૯૪૦</small> }}
			</poem>}}

	<br>		<br>

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

2023-05-08T16:28:01Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

← Older revision		Revision as of 16:28, 8 May 2023
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}
	{{Heading\|~~રાધવનું~~ હૃદય\|}}		{{Heading\|રાઘવનું હૃદય\|}}

	<poem>		<poem>
	મને આપો આપ હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું,		મને આપો આપો હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું,
	તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં ધર્માર્થ સ્ફુરતાં.		તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં ધર્માર્થ સ્ફુરતાં.

	અહા જેને કાજે શિવધનુષ ભંજી, પરશુના		અહા જેને કાજે શિવધનુષ ભંજી, પરશુના
	~~પ્રહર્તાને હા~~ પ્રલય સમ ક્રોધાગ્નિ વિષમ,		પ્રહર્તાનો વ્હોર્યો પ્રલય સમ ક્રોધાગ્નિ વિષમ,
	વળી જેને કાજે વનવન મહીં મંગળ રચ્યાં,		વળી જેને કાજે વનવન મહીં મંગળ રચ્યાં,
	અને જેને કાજે કપટમૃગની કીધી મૃગયા;		અને જેને કાજે કપટમૃગની કીધી મૃગયા;
	હરાતાં જે, ~~આંખે~~ ભરી ભરી કશાં આંસુ બહવ્યાં,		હરાતાં જે, આંખો ભરી ભરી કશાં આંસુ બહવ્યાં,
	અને નાથ્યો અબ્ધિ, દશશિર શું સંગ્રામ ~~રચિયા~~,		અને નાથ્યો અબ્ધિ, દશશિર શું સંગ્રામ રચિયો,
	અને જેને પાછી નિજ હૃદય ~~સેડે~~ ગ્રહી સુખે		અને જેને પાછી નિજ હૃદય સોડે ગ્રહી સુખે
	વિમાને આરોહી, પુનિત અભિષેકે નિજ કરી		વિમાને આરોહી, પુનિત અભિષેકે નિજ કરી
	સુભાગી સામ્રાજ્ઞી, વિપુલ ~~વિભાની~~ સહચરી.		સુભાગી સામ્રાજ્ઞી, વિપુલ વિભવોની સહચરી.
	અને જેના જેના મૃદુ મૃદુલ હા દોહદ કશા		અને જેના જેના મૃદુ મૃદુલ હા દોહદ કશા
	પુછ્યા ~~પ્રીછવા~~ મીઠા અમૃત વચને, ને અવનવા		પુછ્યા પ્રીછ્યા મીઠા અમૃત વચને, ને અવનવા
	જગાવ્યા ~~ઉત્સાહી~~ સહચરણ ઉલ્લાસ રસના.		જગાવ્યા ઉત્સાહો સહચરણ ઉલ્લાસ રસના.

	ક્ષણુમાં તેને રે નિજ અનુજની સંગ વનમાં		ક્ષણુમાં તેને રે નિજ અનુજની સંગ વનમાં
	વિદા કીધી, રે રે ~~સુખ~~ નિરખવા એ નવ ચહ્યું,		વિદા કીધી, રે રે મુખ નિરખવા એ નવ ચહ્યું,
	હતી જે પોતાનું અવર ઉર, જે અમૃત સમી		હતી જે પોતાનું અવર ઉર, જે અમૃત સમી
	હતી અંગે અંગે, ~~નયનદ્રયની~~ કૌમુદી હતી –		હતી અંગે અંગે, નયનદ્વયની કૌમુદી હતી –
	અરે તેને ~~જેવા~~ ચિરવિરહ-~~આરંભ સમયે~~		અરે તેને જોવા ચિરવિરહ-આરંભસમયે
	– જરા જોઈ લેવા મન નવ કર્યું, માત્ર ઉરને		– જરા જોઈ લેવા મન નવ કર્યું, માત્ર ઉરને
	કર્યું એવું, જેવો કઠિન પણ ~~ગાવા~~ નવ બને.		કર્યું એવું, જેવો કઠિન પણ ગ્રાવા નવ બને.

	અને જે જેતાએ દશશિરની સામે કપિદલો		અને જે જેતાએ દશશિરની સામે કપિદલો
	લિધાં સંગે, તેણે અવ ન નિજ સંગે જન ગ્રહ્યું,		લિધાં સંગે, તેણે અવ ન નિજ સંગે જન ગ્રહ્યું,
	અને એકાકીએ ~~પ્રિયવિરહને~~ અગ્નિ જિરવ્યો,		અને એકાકીએ પ્રિયવિરહનો અગ્નિ જિરવ્યો,
	પચાવ્યો ને ભાર્યો હૃદયપુટ જે માંહિ, અહ તે		પચાવ્યો ને ભાર્યો હૃદયપુટ જે માંહિ, અહ તે
	કશું કૂણું ને હા, કશું કઠિન તે વજ્જર સમું!		કશું કૂણું ને હા, કશું કઠિન તે વજ્જર સમું!

	મને કોઈ ~~આપે~~ હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું,		મને કોઈ આપો હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું,
	તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં દિવ્યાર્થ સ્ફુરતાં.		તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં દિવ્યાર્થ સ્ફુરતાં.
	{{Right\|ઓગસ્ટ, ૧૯૪૦}}		{{Right\|ઓગસ્ટ, ૧૯૪૦}}

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|રાધવનું હૃદય|}} મને આપો આપ હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું, તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં ધર્માર્થ સ્ફુરતાં. અહા જેને કાજે શિવધનુષ ભંજી, પરશુના પ્રહર્તાને હા પ્રલય સમ ક્રોધાગ્નિ વિષમ, વ..."

2022-11-18T10:55:49Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|રાધવનું હૃદય|}} <poem> મને આપો આપ હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું, તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં ધર્માર્થ સ્ફુરતાં. અહા જેને કાજે શિવધનુષ ભંજી, પરશુના પ્રહર્તાને હા પ્રલય સમ ક્રોધાગ્નિ વિષમ, વ..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|રાધવનું હૃદય|}}

<poem>
મને આપો આપ હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું,
તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં ધર્માર્થ સ્ફુરતાં.

અહા જેને કાજે શિવધનુષ ભંજી, પરશુના
પ્રહર્તાને હા પ્રલય સમ ક્રોધાગ્નિ વિષમ,
વળી જેને કાજે વનવન મહીં મંગળ રચ્યાં,
અને જેને કાજે કપટમૃગની કીધી મૃગયા;
હરાતાં જે, આંખે ભરી ભરી કશાં આંસુ બહવ્યાં,
અને નાથ્યો અબ્ધિ, દશશિર શું સંગ્રામ રચિયા,
અને જેને પાછી નિજ હૃદય સેડે ગ્રહી સુખે
વિમાને આરોહી, પુનિત અભિષેકે નિજ કરી
સુભાગી સામ્રાજ્ઞી, વિપુલ વિભાની સહચરી.
અને જેના જેના મૃદુ મૃદુલ હા દોહદ કશા
પુછ્યા પ્રીછવા મીઠા અમૃત વચને, ને અવનવા
જગાવ્યા ઉત્સાહી સહચરણ ઉલ્લાસ રસના.

ક્ષણુમાં તેને રે નિજ અનુજની સંગ વનમાં
વિદા કીધી, રે રે સુખ નિરખવા એ નવ ચહ્યું,
હતી જે પોતાનું અવર ઉર, જે અમૃત સમી
હતી અંગે અંગે, નયનદ્રયની કૌમુદી હતી –
અરે તેને જેવા ચિરવિરહ-આરંભ સમયે
– જરા જોઈ લેવા મન નવ કર્યું, માત્ર ઉરને
કર્યું એવું, જેવો કઠિન પણ ગાવા નવ બને.

અને જે જેતાએ દશશિરની સામે કપિદલો
લિધાં સંગે, તેણે અવ ન નિજ સંગે જન ગ્રહ્યું,
અને એકાકીએ પ્રિયવિરહને અગ્નિ જિરવ્યો,
પચાવ્યો ને ભાર્યો હૃદયપુટ જે માંહિ, અહ તે
કશું કૂણું ને હા, કશું કઠિન તે વજ્જર સમું!

મને કોઈ આપે હૃદય પ્રભુ તે રાઘવ તણું,
તજી જેણે સીતા વિપળ મહીં દિવ્યાર્થ સ્ફુરતાં.
{{Right|ઓગસ્ટ, ૧૯૪૦}}
</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = રસઉગ્રતા
|next = હૃદયદર્પણ
}}