યાત્રા/સરોજ તું – - Revision history

Meghdhanu: formatting corrected.

2023-05-20T02:43:30Z

formatting corrected.

← Older revision		Revision as of 02:43, 20 May 2023
Line 2:		Line 2:
	{{Heading\|સરોજ તું –\|}}		{{Heading\|સરોજ તું –\|}}

	<poem>		{{block center\| <poem>
	અહીં જગસરોવરે વિકસિયાં સરોજો મહીં		અહીં જગસરોવરે વિકસિયાં સરોજો મહીં
	સરોજ તું અનન્ય એક મૃદુ નીલ કો ઉત્પલ,		સરોજ તું અનન્ય એક મૃદુ નીલ કો ઉત્પલ,
Line 14:		Line 14:
	અને પરમ પ્રોલ્લસે સ્મિત-પરાગ સૌને મુખે–		અને પરમ પ્રોલ્લસે સ્મિત-પરાગ સૌને મુખે–
	ઉદાસ હતભાગ્ય ગ્લાનિભર માનવોને મુખે.		ઉદાસ હતભાગ્ય ગ્લાનિભર માનવોને મુખે.
	~~</poem>~~

	~~{{Right\|ઑક્ટોબર, ૧૯૩૮}}~~

			<small>{{Right\|ઑક્ટોબર, ૧૯૩૮}}</small>
			</poem>}}
	<br>		<br>
	{{HeaderNav2		{{HeaderNav2

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

2023-05-12T02:00:43Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

← Older revision		Revision as of 02:00, 12 May 2023
Line 3:		Line 3:

	<poem>		<poem>
	અહીં જગસરોવરે વિકસિયાં ~~સરોજે~~ મહીં		અહીં જગસરોવરે વિકસિયાં સરોજો મહીં
	સરોજ તું અનન્ય એક મૃદુ નીલ કે ઉત્પલ,		સરોજ તું અનન્ય એક મૃદુ નીલ કો ઉત્પલ,
	સુનીલ અવકાશ કેરી ઘન શ્યામળી કોમળી		સુનીલ અવકાશ કેરી ઘન શ્યામળી કોમળી
	કંઈ તરલ ઝાંય તું મહીં ઝિલાઈ હ્યાં ઊતરી,		કંઈ તરલ ઝાંય તું મહીં ઝિલાઈ હ્યાં ઊતરી,
	સ્ફુરી લસી રહી સુરમ્ય દલથી, મૃદુ સૌરભે,		સ્ફુરી લસી રહી સુરમ્ય દલથી, મૃદુ સૌરભે,
	મુખે ~~મિત~~ સુહાવતી, સ્મિત તણી મહા ચાહક.		મુખે સ્મિત સુહાવતી, સ્મિત તણી મહા ચાહક.

	સુહાય તુજથી સરોવર, સરોવરે તું સુહે.		સુહાય તુજથી સરોવર, સરોવરે તું સુહે.
	અહો તવ સુહાગ વિશ્વ મહીં ~~ઈચ્છું~~ વ્યાપે બધે,		અહો તવ સુહાગ વિશ્વ મહીં ઇચ્છું વ્યાપે બધે,
	અને પરમ પ્રોલ્લસે સ્મિત-પરાગ સૌને મુખે–		અને પરમ પ્રોલ્લસે સ્મિત-પરાગ સૌને મુખે–
	ઉદાસ હતભાગ્ય ગ્લાનિભર માનવોને મુખે.		ઉદાસ હતભાગ્ય ગ્લાનિભર માનવોને મુખે.

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|સરોજ તું –|}} અહીં જગસરોવરે વિકસિયાં સરોજે મહીં સરોજ તું અનન્ય એક મૃદુ નીલ કે ઉત્પલ, સુનીલ અવકાશ કેરી ઘન શ્યામળી કોમળી કંઈ તરલ ઝાંય તું મહીં ઝિલાઈ હ્યાં ઊતરી, સ્ફુરી લસી રહ..."

2022-11-22T05:56:28Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|સરોજ તું –|}} <poem> અહીં જગસરોવરે વિકસિયાં સરોજે મહીં સરોજ તું અનન્ય એક મૃદુ નીલ કે ઉત્પલ, સુનીલ અવકાશ કેરી ઘન શ્યામળી કોમળી કંઈ તરલ ઝાંય તું મહીં ઝિલાઈ હ્યાં ઊતરી, સ્ફુરી લસી રહ..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|સરોજ તું –|}}

<poem>
અહીં જગસરોવરે વિકસિયાં સરોજે મહીં
સરોજ તું અનન્ય એક મૃદુ નીલ કે ઉત્પલ,
સુનીલ અવકાશ કેરી ઘન શ્યામળી કોમળી
કંઈ તરલ ઝાંય તું મહીં ઝિલાઈ હ્યાં ઊતરી,
સ્ફુરી લસી રહી સુરમ્ય દલથી, મૃદુ સૌરભે,
મુખે મિત સુહાવતી, સ્મિત તણી મહા ચાહક.

સુહાય તુજથી સરોવર, સરોવરે તું સુહે.
અહો તવ સુહાગ વિશ્વ મહીં ઈચ્છું વ્યાપે બધે,
અને પરમ પ્રોલ્લસે સ્મિત-પરાગ સૌને મુખે–
ઉદાસ હતભાગ્ય ગ્લાનિભર માનવોને મુખે.
</poem>

{{Right|ઑક્ટોબર, ૧૯૩૮}}

<br>
{{HeaderNav2
|previous = તને લહું છું ને–
|next = એક મિત્રયુગલને
}}