યાત્રા/હૃદયદર્પણ - Revision history

Meghdhanu: formatting corrected.

2023-05-19T02:04:09Z

formatting corrected.

← Older revision		Revision as of 02:04, 19 May 2023
Line 2:		Line 2:
	{{Heading\|હૃદય દર્પણ\|}}		{{Heading\|હૃદય દર્પણ\|}}

	<poem>		{{block center\| <poem>
	ઘણાક વદતા જ કે હૃદય નિર્મળું આરસી		ઘણાક વદતા જ કે હૃદય નિર્મળું આરસી
	સમાન નિત ધારવું, પણ નિતાન્ત નૈર્મલ્ય એ		સમાન નિત ધારવું, પણ નિતાન્ત નૈર્મલ્ય એ
Line 22:		Line 22:
	અનંત પુલકાવલીભરી લલામ કાયા તણો		અનંત પુલકાવલીભરી લલામ કાયા તણો
	રહે છ કટકો વસી સઘન શ્યામ રંગે ભર્યો.		રહે છ કટકો વસી સઘન શ્યામ રંગે ભર્યો.
	{{Right\|નવેમ્બર, ૧૯૩૮}}
	</poem>		{{Right\|<small> નવેમ્બર, ૧૯૩૮</small> }}
			</poem>}}

	<br>		<br>

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

2023-05-08T16:32:37Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

← Older revision		Revision as of 16:32, 8 May 2023
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}
	{{Heading\|~~હૃદયદર્પણ~~\|}}		{{Heading\|હૃદય દર્પણ\|}}

	<poem>		<poem>
	ઘણાક વદતા જ કે હૃદય નિર્મળું આરસી		ઘણાક વદતા જ કે હૃદય નિર્મળું આરસી
	સમાન નિત ધારવું, પણ નિતાન્ત નૈર્મલ્ય એ		સમાન નિત ધારવું, પણ નિતાન્ત નૈર્મલ્ય એ
	પ્રભુનું વરદાન કે ન સમજું ~~છું~~ એ શાપ છે.		પ્રભુનું વરદાન કે ન સમજું હું એ શાપ છે.

	હવે નથી જ એહ પાસ નિજ લેશ છાયા રહી,		હવે નથી જ એહ પાસ નિજ લેશ છાયા રહી,
	ન આકૃતિ, ન ભાવ; નિર્મળ બની અહીં બેઠું છેઃ		ન આકૃતિ, ન ભાવ; નિર્મળ બની અહીં બેઠું છેઃ
	અનંત જગમાર્ગમાં પળત એની પાસે થઈ		અનંત જગમાર્ગમાં પળત એની પાસે થઈ
	પ્રવાસી નરનારની છબી ગ્રહે છે, કંજૂસ શું		પ્રવાસી નરનારની છબી ગ્રહે છ, કંજૂસ શું
	રહે છ મથી સર્વને ચપસી રાખવાને કને.		રહે છ મથી સર્વને ચપસી રાખવાને કને.

	અરે જગતનાં પરંતુ પળનાર તે કોણને		અરે જગતનાં પરંતુ પળનાર તે કોણને
	પડી જ કંઈ કે અહીં વિરમી લેશ ~~વાસે~~ કરે?		પડી જ કંઈ કે અહીં વિરમી લેશ વાસો કરે?
	હશે કંઈક માર્ગમાં અણગણ્યા અરીસા સમું		હશે કંઈક માર્ગમાં અણગણ્યા અરીસા સમું

	અહીં ય પણ આ ઉભેલું લલચાવવા-માનીને		અહીં ય પણ આ ઉભેલું લલચાવવા-માનીને
	લિયે નિજ સ્વરૂપ જોઈ, હરખી, ~~ઠસે~~ કૈં કરી,		લિયે નિજ સ્વરૂપ જોઈ, હરખી, ઠસો કૈં કરી,
	બધાં નિજ પળે પળે; હૃદય આ ~~દિનાને~~ અને		બધાં નિજ પળે પળે; હૃદય આ દિનાન્તે અને
	અટૂલું રહી જાય છે, ગહન રાત્રિની માત્ર ત્યાં		અટૂલું રહી જાય છે, ગહન રાત્રિની માત્ર ત્યાં

	અનંત પુલકાવલીભરી લલામ કાયા તણો		અનંત પુલકાવલીભરી લલામ કાયા તણો
	રહે છ ~~કટકે~~ વસી સઘન શ્યામ રંગે ભર્યો.		રહે છ કટકો વસી સઘન શ્યામ રંગે ભર્યો.
	{{Right\|નવેમ્બર, ૧૯૩૮}}		{{Right\|નવેમ્બર, ૧૯૩૮}}
	</poem>		</poem>

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|હૃદયદર્પણ|}} ઘણાક વદતા જ કે હૃદય નિર્મળું આરસી સમાન નિત ધારવું, પણ નિતાન્ત નૈર્મલ્ય એ પ્રભુનું વરદાન કે ન સમજું છું એ શાપ છે. હવે નથી જ એહ પાસ નિજ લેશ છાયા રહી, ન આકૃતિ, ન ભાવ;..."

2022-11-18T10:58:01Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|હૃદયદર્પણ|}} <poem> ઘણાક વદતા જ કે હૃદય નિર્મળું આરસી સમાન નિત ધારવું, પણ નિતાન્ત નૈર્મલ્ય એ પ્રભુનું વરદાન કે ન સમજું છું એ શાપ છે. હવે નથી જ એહ પાસ નિજ લેશ છાયા રહી, ન આકૃતિ, ન ભાવ;..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|હૃદયદર્પણ|}}

<poem>
ઘણાક વદતા જ કે હૃદય નિર્મળું આરસી
સમાન નિત ધારવું, પણ નિતાન્ત નૈર્મલ્ય એ
પ્રભુનું વરદાન કે ન સમજું છું એ શાપ છે.

હવે નથી જ એહ પાસ નિજ લેશ છાયા રહી,
ન આકૃતિ, ન ભાવ; નિર્મળ બની અહીં બેઠું છેઃ
અનંત જગમાર્ગમાં પળત એની પાસે થઈ
પ્રવાસી નરનારની છબી ગ્રહે છે, કંજૂસ શું
રહે છ મથી સર્વને ચપસી રાખવાને કને.

અરે જગતનાં પરંતુ પળનાર તે કોણને
પડી જ કંઈ કે અહીં વિરમી લેશ વાસે કરે?
હશે કંઈક માર્ગમાં અણગણ્યા અરીસા સમું

અહીં ય પણ આ ઉભેલું લલચાવવા-માનીને
લિયે નિજ સ્વરૂપ જોઈ, હરખી, ઠસે કૈં કરી,
બધાં નિજ પળે પળે; હૃદય આ દિનાને અને
અટૂલું રહી જાય છે, ગહન રાત્રિની માત્ર ત્યાં

અનંત પુલકાવલીભરી લલામ કાયા તણો
રહે છ કટકે વસી સઘન શ્યામ રંગે ભર્યો.
{{Right|નવેમ્બર, ૧૯૩૮}}
</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = રાધવનું હૃદય
|next = એ ના ગઈ!
}}