MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|મૃત્યુનો ગરબો|}} [ઝોક: ‘આભમાં ઝીણી ઝબૂકે વીજળી રે’]..."

2022-01-25T11:12:16Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|મૃત્યુનો ગરબો|}} <poem> <center>[ઝોક: ‘આભમાં ઝીણી ઝબૂકે વીજળી રે’]</center>..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|મૃત્યુનો ગરબો|}}

<poem>
<center>[ઝોક: ‘આભમાં ઝીણી ઝબૂકે વીજળી રે’]</center>
માડી! તને લોક બોલે બિહામણી રે;
મેં તો મુખ દીઠાં રળિયાત
– કે જાવું જગજનનીને ખોળલે રે.
માડી! તારી છાતીમાં છલકી રહ્યા રે;
જીવન-મૃત્યુના બે કુંભ
– કે જાવું જગજનનીને ખોળલે રે.
માડી! અમે જમણે સ્તન ધાવી રહ્યાં રે;
– દેતી ડાબલે પડખે દૂધ
– કે જાવું જગજનનીને ખોળલે રે.
માડી! તું તો સોડ્યે લઈ સુવરાવતી રે;
દિનભર રમતે થાક્યાં બાળ
– કે જાવું જગજનનીને ખોળલે રે.
માડી! અમે મેલાં: તું નવરાવતી રે;
ચૂમી ચૂમી નવલાં દેતી ચીર
– કે જાવું જગજનનીને ખોળલે રે.
માડી! તારાં પરગટ રૂપ રોવરાવતાં રે;
ભીતર મલકે મોહન-ભાત
– કે જાવું જગજનનીને ખોળલે રે.
માડી! તારાં કાળાં ભીષણ ઓઢણાં રે;
કોરમોર ઝલકે શ્વેત કિનાર
– કે જાવું જગજનનીને ખોળલે રે.
માડી! તારી ભગવી કંથા ભયભરી રે;
માંહીં રમે ગોરાં ગોરાં રૂપ
– કે જાવું જગજનનીને ખોળલે રે.
માડી! તારાં કાળાં કાળ-અંધારિયાં રે;
માંહીં ઝૂલે તારલિયાળું આભ
– કે જાવું જગજનનીને ખોળલે રે.
માડી! તું તો અણજાણી અધ-પા ઘડી રે;
પલમાં યુગયુગની ઓળખાણ
– કે જાવું જગજનનીને ખોળલે રે.
{{Right|૧૯૩૦}}
</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = તરુણોનું મનોરાજ્ય
|next = ઓતરાદા વાયરા, ઊઠો!
}}

યુગવંદના/મૃત્યુનો ગરબો - Revision history

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|મૃત્યુનો ગરબો|}} [ઝોક: ‘આભમાં ઝીણી ઝબૂકે વીજળી રે’]..."