રણજિતરામ ગદ્યસંચય – ૨/બચપણના વિનોદો - Revision history

Meghdhanu: +1

2026-06-07T01:25:02Z

← Older revision		Revision as of 01:25, 7 June 2026
Line 396:		Line 396:
	<br>		<br>
	{{HeaderNav2		{{HeaderNav2
	\|previous = ~~વિદ્યાપતિ~~		\|previous = ગાથાસપ્તશતીનો સમસામયિક સંસાર
	\|next = ~~સંસ્કૃત કવયિત્રીઓ~~		\|next = પહેલી ગુજરાતી કેળવણી પરિષદ
	}}		}}

Meghdhanu at 01:22, 7 June 2026

2026-06-07T01:22:51Z

← Older revision		Revision as of 01:22, 7 June 2026
Line 9:		Line 9:
	{{gap\|1em}}ચાંદા ચાંદા! ઘી ગોળ માંડા, દહીં કે દૂધડાં માંખણ ફૂદડી,		{{gap\|1em}}ચાંદા ચાંદા! ઘી ગોળ માંડા, દહીં કે દૂધડાં માંખણ ફૂદડી,
	{{gap\|1em}}ખાય મારો બેટડો હફૂક પોળી.		{{gap\|1em}}ખાય મારો બેટડો હફૂક પોળી.
	૪. ચાંદા પોળી, ઘીમાં બોળી(ઝબોળી)<ref>જ્યાં જ્યાં બોલફેર સાંભળવામાં આવ્યા છે, ત્યાં ત્યાં આવા કૌંસથી તે ફેર બતાવ્યો છે.</ref>		૪. ચાંદા પોળી, ઘીમાં બોળી(ઝબોળી)<ref>જ્યાં જ્યાં બોલફેર સાંભળવામાં આવ્યા છે, ત્યાં ત્યાં આવા કૌંસથી તે ફેર બતાવ્યો છે.</ref> સૌ છોકરાંને કડકો પોળી,
	સૌ છોકરાંને કડકો પોળી,		{{gap\|1em}}<ref>રમનાર બાળકનું નામ બોલવામાં આવે છે અથવા તેની જાતિ પ્રમાણે ભાઈ કે બહેન બોલવામાં આવે છે.</ref>ભાઈ(બહેન)ને આખી પોળી, લે રે મોંઢા લબુક ઢીકો ખાધો ઢબુક.</poem>'''}}
	{{gap\|1em}}<ref>રમનાર બાળકનું નામ બોલવામાં આવે છે અથવા તેની જાતિ પ્રમાણે ભાઈ કે બહેન બોલવામાં આવે છે.</ref>
	ભાઈ(બહેન)ને આખી પોળી, લે રે મોંઢા લબુક ઢીકો ખાધો ઢબુક.</poem>'''}}
	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}
	[આ નાનાં બાળકોની રમત છે. એમાં રમાડનાર બાળકની હથેલીમાં પોતાની આંગળી ફેરવે છે અને ચાંદા જેવું ગોળ કૂંડાળું કરે છે અને ઉપર પ્રમાણે બોલે છે. ‘લે રે મોઢા લબુક’ કહેતાં બાળકના મોઢામાં કાંઈ મૂકતાં હોય તેમ કરવામાં આવે છે અને ‘ઢીકો ખાધો ઢબુક’ કહેતાં વાંસામાં હળવેથી ઢીકો મારવામાં આવે છે.]		[આ નાનાં બાળકોની રમત છે. એમાં રમાડનાર બાળકની હથેલીમાં પોતાની આંગળી ફેરવે છે અને ચાંદા જેવું ગોળ કૂંડાળું કરે છે અને ઉપર પ્રમાણે બોલે છે. ‘લે રે મોઢા લબુક’ કહેતાં બાળકના મોઢામાં કાંઈ મૂકતાં હોય તેમ કરવામાં આવે છે અને ‘ઢીકો ખાધો ઢબુક’ કહેતાં વાંસામાં હળવેથી ઢીકો મારવામાં આવે છે.]
Line 177:		Line 175:
	૨૧. આંબરડું ફોફરડું, કોઠી ને કોઠીમડું, ગા રે ગા તું મારી મા, નત નત ડુંગરે ચરવા જા, ચરી કરી પાછી વળી, ગંગાજળ પાણી પીને વળી, સામે મળ્યો શિવનો વાઘ, વાઘ કહે હું તને ખાઉં, ના રે ભાઈ મને કેમ ખવાય, ગાના છાણનો ચોકો દેવાય, ગાના ઘીનો દીવો બળે, ગાનું દૂધ મહાદેવને ચડે.		૨૧. આંબરડું ફોફરડું, કોઠી ને કોઠીમડું, ગા રે ગા તું મારી મા, નત નત ડુંગરે ચરવા જા, ચરી કરી પાછી વળી, ગંગાજળ પાણી પીને વળી, સામે મળ્યો શિવનો વાઘ, વાઘ કહે હું તને ખાઉં, ના રે ભાઈ મને કેમ ખવાય, ગાના છાણનો ચોકો દેવાય, ગાના ઘીનો દીવો બળે, ગાનું દૂધ મહાદેવને ચડે.
	૨૨. જમીન પર બેસી બે ઘૂંટણ પર હથેલી ઢાંકી હથેલી તળે કાંકરી મૂકી રમનાર છોકરી બોલે છે :		૨૨. જમીન પર બેસી બે ઘૂંટણ પર હથેલી ઢાંકી હથેલી તળે કાંકરી મૂકી રમનાર છોકરી બોલે છે :
	‘ગણ ગણ બોસલો’ તેલ તેલ પળી, ઊઠ રે લાલીયા, ઝૂંપડી બળી.		{{Poem2Close}}
	બળતી હોય તો બળવા દેજો, ચારે ખાને આવરે કાગડા કાઢી પીવા’		{{Block center\|'''<poem>‘ગણ ગણ બોસલો’ તેલ તેલ પળી, ઊઠ રે લાલીયા, ઝૂંપડી બળી.
			બળતી હોય તો બળવા દેજો, ચારે ખાને આવરે કાગડા કાઢી પીવા’</poem>'''}}
			{{Poem2Open}}
	૨૩. ‘આપડી થાપડી, ગોળાચી થાપડી, ધમક લાડુ, તેલ પાડુ, ધડકે બીબી ને સાત કાન’ આમ બોલી એકબીજાના કાન ઝાલી બાળકે બેલે છે:		૨૩. ‘આપડી થાપડી, ગોળાચી થાપડી, ધમક લાડુ, તેલ પાડુ, ધડકે બીબી ને સાત કાન’ આમ બોલી એકબીજાના કાન ઝાલી બાળકે બેલે છે:
	‘ચારોળી ભાઈ ચારોળી, શેર ઘઉંની ચારોળી.’		{{Poem2Close}}
			{{Block center\|'''<poem>‘ચારોળી ભાઈ ચારોળી, શેર ઘઉંની ચારોળી.’</poem>'''}}
			{{Poem2Open}}
	૨૪. ભેંસ દેવ, ભેંસ દેવ! આપો દૂધડાં પીવડાઉં કૂતરા ને, લડાઉં કૂસ્તીડાં, ખોદાઉં મટોડી, ઘડાઉં ઘડુલો, કઢાઉં પાણીલાં, ધોઉં ચાંચુડી, ખાઉં કોઠીમડું, બડુક બડુક.’		૨૪. ભેંસ દેવ, ભેંસ દેવ! આપો દૂધડાં પીવડાઉં કૂતરા ને, લડાઉં કૂસ્તીડાં, ખોદાઉં મટોડી, ઘડાઉં ઘડુલો, કઢાઉં પાણીલાં, ધોઉં ચાંચુડી, ખાઉં કોઠીમડું, બડુક બડુક.’
	૨૫. ‘એક હતો મગ, તેનાં લાંબા લાંબા પગ, થોડી છે પણ થડથી કહું.’		૨૫. ‘એક હતો મગ, તેનાં લાંબા લાંબા પગ, થોડી છે પણ થડથી કહું.’

Meghdhanu at 01:18, 7 June 2026

2026-06-07T01:18:49Z

Show changes

Meghdhanu at 00:55, 7 June 2026

2026-06-07T00:55:10Z

Show changes

Meghdhanu at 03:32, 6 June 2026

2026-06-06T03:32:06Z

@@ Line 256: / Line 256: @@
 |}
 </center>
+{{Poem2Open}}
 ૧. અડકણ દડકણ, દહીંના ટાંકણ, દહીં દૂઝે – દુઝામણ દૂઝે, શ્રાવણ મહિને વેલો ફૂટે, ઉર મુર ધંતુરાનું ફૂલ, સાકર શેલડી ખાંડ ને ખજૂર; ઘીંસોડે ઘી તાવીઆં, આખું ગામ જમાડીઆં; એક બડવો ભૂખ્યો, થાળી લઈને ઊઠ્યો.
@@ Line 398: / Line 367: @@
 ‘વારુ બહેન, પણ જેણે એમને આવાં અજાયબ જેવાં બનાવ્યાં છે તે પ્રભુ, ના વીસરતી. દરેકને સુખી કરવા ઊગતા છોડને અને ગાતા પંખીને મદદ કરવા, જંગલમાં ફરતા રાની પશુની તેમ જ પોતાની માને વળગતી નાની છોકરીની તબિયત ખુશ કરવા પાણીનાં ટીપાં સ્વર્ગમાં વિરાજતો આપણાં સર્વનો પિતા મોકલે છે. બહેન મેના, પ્રભુની આટલી બધી કૃપા અજાયબ જેવી નથી? એના પર આપણું હેત કેટલું બધું ઢળે છે?’
 મેનાએ પોતાની માના ખોળામાં વહાલથી માથું મૂક્યું અને બોલી : ‘બા, એના પર મારી ઘણી જ પ્રીતિ થાય છે. તે બહુ દયાળુ છે.’
 {{Poem2Close}}
+ <hr>
 {{reflist}}
 <br>

Meghdhanu: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|બચપણના વિનોદો}} {{Block center|'''૧. આજ દિવાળી, કાલ દિવાળી, {{gap|1em}}ગામનાં છોકરાં ખાય સુંવાળી, મેઘ મેઘ રાજા. ૨. સૂરજ બાપજી તડકો કરો, તમારાં છોકરાં ટાઢે મરે; {{gap|1em}}ટાઢે મરે તો તાપે, ઘી ને રોટલા ક..."

2026-06-06T03:29:59Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|બચપણના વિનોદો}} {{Block center|'''<poem>૧. આજ દિવાળી, કાલ દિવાળી, {{gap|1em}}ગામનાં છોકરાં ખાય સુંવાળી, મેઘ મેઘ રાજા. ૨. સૂરજ બાપજી તડકો કરો, તમારાં છોકરાં ટાઢે મરે; {{gap|1em}}ટાઢે મરે તો તાપે, ઘી ને રોટલા ક..."

Show changes