https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AA%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5%2F%E0%AB%A7%E0%AB%AB%E0%AB%AB._%E2%80%98%E0%AA%B0%E0%AB%8B%E0%AA%97%E0%AA%B6%E0%AA%AF%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%BE%E0%AA%AF%E2%80%99 2026-04-11T07:38:00Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AA%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5/%E0%AB%A7%E0%AB%AB%E0%AB%AB._%E2%80%98%E0%AA%B0%E0%AB%8B%E0%AA%97%E0%AA%B6%E0%AA%AF%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%BE%E0%AA%AF%E2%80%99&diff=18311&oldid=prev 2021-10-05T08:14:15Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|૧૫૫. ‘રોગશય્યાય’| }} &lt;poem&gt; એ ફળિયામાં એક ક્લબ છે, મારા ઘરનો પહેલ...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|૧૫૫. ‘રોગશય્યાય’| }}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> એ<br /> ફળિયામાં એક ક્લબ છે,<br /> મારા ઘરનો પહેલો માળ<br /> મેં એમને કાઢી આપ્યો છે.<br /> વર્તમાનપત્રમાં મારી પ્રશંસા થઈ છે,<br /> એ લોકોએ મીટંગિ ભરીને મને હારતોરા કર્યા છે.<br /> <br /> આજ આઠ વરસથી<br /> સૂનું છે મારું ઘર.<br /> ઓફિસેથી પાછો વળીને જોઉં —<br /> એ જ ઘરના એક ભાગમાં<br /> ટેબલ પર પગ મૂકીને<br /> કોઈ વાંચે છે પેપર,<br /> કોઈ ખેલે છે ગંજીફો;<br /> કોઈ ચઢ્યું છે ચર્ચાની ચડસે.<br /> <br /> તમાકુના ધુમાડામાં <br /> બંધિયાર હવા ભારે થઈ ઊઠી છે; <br /> રાખદાનીમાં ઢગલો થતો જાય છે<br /> રાખનો, દીવાસળીનો, <br /> ફૂંકેલી સિગારેટનાં ઠૂંઠાંનો.<br /> <br /> આ ભારે ડહોળા આલાપના<br /> શોરબકોરથી<br /> દિવસ પછી દિવસ<br /> મારી સાંજવેળાની શૂન્યતા ભરી દઉં છું.<br /> વળી રાતના દશ પછી<br /> ખાલી થઈ જાય છે<br /> ઊંધો વાળી દીધેલો અજીઠો અવકાશ.<br /> બહારથી આવે છે ટ્રામનો ખખડાટ;<br /> કોઈ દિવસ એકલો એકલો સાંભળું છું<br /> ગ્રામોફોનનાં ગીત,<br /> જે કાંઈ રેકર્ડ મારી પાસે છે<br /> ફરી ફરી તેની તે વગાડું છું.<br /> આજે એ લોકો કોઈ આવ્યા નથી;<br /> ગયા છે હાવરા સ્ટેશને<br /> સ્વાગત કરવા —<br /> કોઈ તાજી જ લઈ આવ્યો છે <br /> સમુદ્રપારથી તાળીઓ<br /> પોતાના નામ સાથે બાંધીને<br /> <br /> મેં દીવો બુઝાવી નાખ્યો છે.<br /> <br /> જેને કહીએ ‘આજકાલ’<br /> અનેક દિવસ પછી <br /> એ આજકાલ, દિનપ્રતિદિનનો એ પડદો,<br /> આજે સાંજ વેળાએ નથી મારા ઘરમાં.<br /> આઠ વરસ પહેલાં<br /> અહીં હતો હવામાં વિખેરાયેલો જે સ્પર્શ,<br /> કેશની જે અસ્પષ્ટ વાસ,<br /> તેની જ કશીક વેદના અડી ગઈ છે<br /> ઘરમાં જે કાંઈ છે તેને.<br /> જાણે હમણાં કશુંક સાંભળીશ<br /> એમ કાન માંડીને બેઠો છું;<br /> પેલી ફૂલની કોતરામણીવાળી ઢાકાની <br /> પુરાણી ખાલી ખુરશી<br /> જાણે કશાક ખબર પામી છે.<br /> <br /> પિતામહના વખતનું<br /> પુરાણું મુચકુન્દ વૃક્ષ<br /> ઊભું છે બારીની સામે<br /> કૃષ્ણ રાતના અન્ધકારમાં.<br /> રસ્તાની બીજી બાજુનું ઘર<br /> અને આ વૃક્ષની વચ્ચે જેટલું આકાશ છે<br /> તેમાં દેખાય છે<br /> ટમટમતો એક તારો.<br /> હું એના ભણી મીટ માંડીને જોઈ રહ્યો,<br /> હૃદયની અંદર કશુંક થડકી ઊઠ્યું.<br /> જુગલ જીવનના જુવાળના જળમાં<br /> કેટલીય સાંજે ઝૂલી છે આ તારાની છાયા.<br /> <br /> ઘણી ઘણી વાતો પૈકી<br /> યાદ આવે છે નાની સરખી એક વાત.<br /> તે દિવસે સવારે <br /> પેપર વાંચી શકાયું નો’તું કામની ભીડમાં; <br /> સાંજવેળાએ એ લઈને <br /> બેઠો હતો આ જ ઓરડામાં, <br /> આ જ બારીની પાસે, <br /> આ જ ખુરશીમાં.<br /> ગુપચુપ એ આવી પાછળથી,<br /> ઝટ લઈને પેપર ખૂંચવી લીધું હાથમાંથી,<br /> લુંટાયેલા માલનો મેં ઉદ્ધાર કર્યો,<br /> હઠ કરીને ફરી વાંચવા બેઠો. <br /> એકાએક એણે દીવો હોલવી નાખ્યો.<br /> મારો તે દિવસનો <br /> હારની સ્વીકૃતિથી ભરેલો અન્ધકાર<br /> આજે મને સર્વાંગે ઘેરી વળ્યો છે,<br /> જેવી રીતે એ એક દિવસ મને વીંટળાઈ વળી હતી.<br /> ડંગોિ કરતા નીરવ હાસ્યથી ભર્યા<br /> વિજયી એના બે બાહુથી <br /> તે દિવસના હોલવાયેલા દીવાના એકાન્તમાં.<br /> એકાએક સળવળી ઊઠી હવા<br /> વૃક્ષની ડાળે ડાળે,<br /> બારી ખડખડવા લાગી,<br /> બારણાંની પાસેનો પડદો<br /> ઊડીને ફરફરવા લાગ્યો અસ્થિર થઈને.<br /> <br /> હું બોલી ઊઠ્યો, <br /> ‘અરે, આજે તારા ઘરમાં તું આવી છે કે<br /> મરણલોકમાંથી<br /> તારી બદામી રંગની સાડી પહેરીને?’ <br /> એક નિ:શ્વાસ સ્પર્શી ગયો મારા અંગને;<br /> સાંભળી અશ્રુત વાણી,<br /> ‘કોની પાસે આવું?’<br /> મેં કહ્યું,<br /> ‘જોઈ શકતી નથી શું મને?’<br /> સાંભળ્યું,<br /> ‘પૃથ્વી પર આવીને<br /> જાણ્યો હતો એકલાને<br /> એ મારો ચિરકિશોર સખા<br /> તેને તો આજે જોઈ શકતી નથી આ ઘરમાં.’<br /> મેં પૂછ્યું, ‘એ શું ક્યાંય નથી?’<br /> મૃદુ શાન્ત સૂરે એ બોલી,<br /> ‘એ છે ત્યાં જ<br /> જ્યાં હું છું.<br /> બીજે ક્યાંય નહીં.’<br /> <br /> બારણાં આગળ સાંભળ્યો ઉત્તેજિત કલરવ,<br /> હાવરા સ્ટેશનેથી <br /> એ લોકો પાછા ફર્યા છે.<br /> {{Right|ક્ષિતિજ : ૨, ૮}}<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> <br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ૧૫૪. પ્રભાતે પ્રભાતે<br /> |next = ૧૫૬. અકાળ નિદ્રા<br /> }}</div>

MeghaBhavsar