https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AA%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5%2F%E0%AB%A7%E0%AB%AB%E0%AB%AD._%E0%AA%86%E0%AA%95%E0%AA%B8%E0%AB%8D%E0%AA%AE%E0%AA%BF%E0%AA%95_%E0%AA%AE%E0%AA%BF%E0%AA%B2%E0%AA%A8 2026-04-17T22:51:38Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AA%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5/%E0%AB%A7%E0%AB%AB%E0%AB%AD._%E0%AA%86%E0%AA%95%E0%AA%B8%E0%AB%8D%E0%AA%AE%E0%AA%BF%E0%AA%95_%E0%AA%AE%E0%AA%BF%E0%AA%B2%E0%AA%A8&diff=18313&oldid=prev 2021-10-05T08:18:44Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|૧૫૭. આકસ્મિક મિલન| }} &lt;poem&gt; રેલગાડીના ડબ્બામાં મેં એને એકાએક દ...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|૧૫૭. આકસ્મિક મિલન| }}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> રેલગાડીના ડબ્બામાં મેં એને એકાએક દીઠી, <br /> ધાર્યું નહોતું કે એવું બનશે કદી.<br /> <br /> આ પહેલાં એને ઘણી વાર જોઈ છે<br /> લાલ રંગની સાડીમાં<br /> દાડમના ફૂલના જેવી રંગીન;<br /> આજે એણે પહેરી છે કાળી રેશમી સાડી,<br /> છેડો ખેંચી લીધો છે માથા પર<br /> સોનચંપાના જેવા સ્નિગ્ધ ગૌર મુખને ઘેરીને.<br /> મનમાં થયું: કાળા રંગે એણે ગભીર દૂરત્વ<br /> ઘનીભૂત કર્યું છે પોતાની ચારે બાજુ,<br /> જે દૂરત્વ સરસવના ખેતરની શેષ સીમાએ,<br /> શાલવનના નીલાંજને.<br /> થંભી ગયું મારું સમસ્ત મન;<br /> પરિચિત વ્યક્તિને જોઈ અપરિચિતતાના ગાંભીર્યે.<br /> <br /> એકાએક છાપું ફેંકી દઈને<br /> મને કર્યા નમસ્કાર.<br /> સમાજવિધિનો રસ્તો ખૂલી ગયો,<br /> વાતચીત કરી શરૂ, —<br /> ‘કેમ છો? કેમ ચાલે છે સંસાર?’<br /> ઇત્યાદિ.<br /> એ જોતી રહી બારીની બહાર<br /> જાણે પાસેના દિવસના સ્પર્શથી બચવા ઇચ્છતી દૃષ્ટિએ.<br /> સાવ ટૂંકા એક બે જવાબ આપ્યા,<br /> કોઈકના તો આપ્યા સુધ્ધાં નહીં.<br /> સમજાવી દીધું હાથની અસ્થિરતાએ —<br /> ‘શાને આ બધી વાત?<br /> એથી તો ચૂપ રહું હજાર દરજજે સારું!’<br /> હું હતો બીજી પાટલી પર,<br /> એના સાથીઓ સાથે.<br /> એક વાર આંગળીને ઇશારે પાસે આવવાનું કહ્યું.<br /> <br /> મનમાં થયું: આ કાંઈ જેવું તેવું સાહસ નહીં.<br /> એની સાથે એક પાટલી પર બેઠો.<br /> ગાડીના અવાજની ઓથ લઈને <br /> બોલી: મૃદુ સ્વરે <br /> ‘કશું મનમાં આણશો નહીં,<br /> સમય નષ્ટ કરવાનોય ક્યાં છે સમય!<br /> મારે ઊતરવું પડશે બીજે જ સ્ટેશને;<br /> દૂરે જશો તમે,<br /> દર્શન થશે નહીં ફરી કોઈ દિવસ.<br /> તેથી જે પ્રશ્નનો જવાબ આજ સુધી થંભ્યો છે,<br /> તે સાંભળીશ તમારે મુખે.<br /> સાચેસાચું કહેશો ને?’<br /> મેં કહ્યું: ‘કહીશ.’<br /> બહારના આકાશ ભણી જોઈને જ પૂછ્યું:<br /> ‘આપણા જે દિવસો ગયા<br /> તે શું સદાને માટે ગયા?<br /> કશું જ બચ્યું નથી?’<br /> <br /> સહેજ ચૂપ રહી ગયો;<br /> ત્યાર પછી બોલ્યો: <br /> ‘રાતના બધા જ તારા રહ્યા હોય છે<br /> દિવસના પ્રકાશને તળિયે.’<br /> ખટકો લાગ્યો, કોણ જાણે બનાવીને બોલી બેઠો કે શું?<br /> એ બોલી: ‘જવા દો, હવે પણે જતા રહો.’<br /> બધાં જ બીજે સ્ટેશને ઊતરી ગયાં;<br /> હું આગળ વધ્યો એકલો.<br /> {{Right|(શ્યામલી)}}&lt;br&gt;<br /> {{Right|ક્ષિતિજ : એપ્રિલ, ૧૯૬૧}}<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> <br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ૧૫૬. અકાળ નિદ્રા<br /> |next = ૧૫૮. વૈશાખ<br /> }}</div>

MeghaBhavsar