https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AA%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5%2F%E0%AB%AB._%E0%AA%B0%E0%AA%82%E0%AA%97%E0%AA%B0%E0%AB%87%E0%AA%9C%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%A6%E0%AB%80%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AB%80 2026-05-17T08:58:17Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AA%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5/%E0%AB%AB._%E0%AA%B0%E0%AA%82%E0%AA%97%E0%AA%B0%E0%AB%87%E0%AA%9C%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%A6%E0%AB%80%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AB%80&diff=16482&oldid=prev 2021-09-17T14:47:55Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|૫. રંગરેજની દીકરી }} &lt;poem&gt; શંકરલાલ દિગ્વિજયી પણ્ડિત. તીક્ષ્ણ...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|૫. રંગરેજની દીકરી }}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> શંકરલાલ દિગ્વિજયી પણ્ડિત.<br /> તીક્ષ્ણ એની બુદ્ધિ,<br /> બાજ પંખીની ચાંચ જેવી,<br /> વિપક્ષની દલીલ પર તૂટી પડે વિદ્યુતવેગે —<br /> એનો પક્ષ છિન્ન કરી નાખે,<br /> એને કરે ધૂળભેગો<br /> રાજદરબારમાં નૈયાયિક આવ્યા છે દ્રાવિડથી.<br /> વાદમાં જેનો જય થશે તે પામશે રાજાની જયપત્રી.<br /> આહ્વાન સ્વીકારી લીધું છે શંકરે. <br /> એવામાં નજર પડી પાઘડી પર,<br /> ખૂબ મેલી થઈ ગઈ છે.<br /> એ ગયો રંગરેજને ઘરે.<br /> કસુમ્બી ફૂલનું ખેતર, મેંદીની વાડે ઘેર્યું,<br /> એને એક ખૂણે રહે છે જસીમ રંગરેજ.<br /> એની છોકરી અમીના, સત્તરેક વરસની હશે.<br /> ગાતી જાય ને રંગ મેળવતી જાય. <br /> વાળની લટમાં ગૂંથે છે લાલ રંગની ફીત,<br /> ચોળી પહેરે છે બદામી રંગની,<br /> સાડી પહેરે છે આસમાની રંગની.<br /> બાપ કપડાં રંગે<br /> રંગની મેળવણી કરી આપે અમીના.<br /> રંગની સાથે રંગ ભેળવે.<br /> શંકરે કહ્યું, ‘જસીમ, <br /> પાઘડી રંગી આપ કેસરી રંગે,<br /> રાજદરબારમાંથી તેડું આવ્યું છે.<br /> નાળામાંથી ખળખળ કરતું પાણી વહી જાય છે.<br /> કસુમ્બી ફૂલના ખેતરમાં.<br /> અમીના પાઘડી ધોવા ગઈ. <br /> નાળા પાસે શેતુરના ઝાડની છાયામાં બેસીને.<br /> ફાગણનો તડકો ચળક્યા કરે છે પાણીમાં,<br /> દૂર આંબાવાડિયામાં હોલો ઘૂ ઘૂ કરે છે.<br /> ધોવાનું પૂરું થયું, પ્રહર વીતી ગયો.<br /> પાઘડી જ્યારે ઘાસ પર બિછાવી<br /> ત્યારે જોયું તો એને એક ખૂણે<br /> લખ્યું છે એક શ્લોકનું એક ચરણ —<br /> ‘તમારાદ્વ શ્રીપદ મારે લલાટે વિરાજે.’<br /> બેઠી બેઠી એ વિચારે ચઢી ગઈ, <br /> આંબાની ડાળે હોલો ઘૂ ઘૂ બોલવા લાગ્યો.<br /> રંગીન દોરો લઈ આવી ઘરમાંથી.<br /> પાસે બીજું ચરણ લખી દીધું —<br /> ‘સ્પર્શ એનો થયો નહીં તેથી જ આ હૃદયને —’<br /> <br /> બે દિવસ વીતી ગયા. <br /> શંકર આવ્યો રંગરેજને ઘરે.<br /> પૂછ્યું, ‘પાઘડીમાંનું લખાણ કોના હાથનું?’<br /> જસીમને મનમાં ભય લાગ્યો.<br /> સલામ ભરીને બોલ્યો, ‘પણ્ડિતજી,<br /> અણસમજુ મારી દીકરી, <br /> માફ કરો એની નાદાનિયત.<br /> તમે તમારે ચાલ્યા જાઓ રાજદરબારે.<br /> ત્યાં એ લખાણને કોઈ જોવાનું નથી, કોઈ જાણવાનું નથી.’<br /> શંકર અમીના તરફ જોઈને બોલ્યો,<br /> ‘અમીના,<br /> અહંકારના વમળમાં ઘેરાયેલા લલાટેથી<br /> તેં નમાવી આણ્યો છે<br /> શ્રીચરણના સ્પર્શને હૃદયતલે<br /> તારા હાથની રંગીન રેખાને પથે.<br /> રાજદરબારનો માર્ગ મારો હવે ગયો ભુલાઈ,<br /> હવે એ શોધ્યોય નહીં જડે.’<br /> <br /> {{Right| (પુનશ્ચ)}}<br /> {{Right| વાણી : આષાઢ-શ્રાવણ, ૨૦૦૪}}<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> <br /> <br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ૪. પ્રાણનો રસ<br /> |next = ૬. રમકડાંની મુક્તિ<br /> }}</div>

Atulraval