https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AA%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5%2F%E0%AB%AC%E0%AB%AE._%E0%AA%AE%E0%AB%83%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%81 2026-04-09T12:07:49Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AA%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5/%E0%AB%AC%E0%AB%AE._%E0%AA%AE%E0%AB%83%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%81&diff=18190&oldid=prev 2021-10-02T11:42:56Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|૬૮. મૃત્યુ| }} &lt;poem&gt; એ લોકો આવીને મને કહે: ‘કવિ, મૃત્યુની વાત સાં...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|૬૮. મૃત્યુ| }}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> એ લોકો આવીને મને કહે:<br /> ‘કવિ, મૃત્યુની વાત સાંભળવાની ઇચ્છા છે તમારે મુખે.’<br /> <br /> હું કહું:<br /> ‘મૃત્યુ તો મારું અન્તરંગ<br /> એ તો જડાઈને રહ્યું છે મારા દેહના સકળ તન્તુએ.<br /> એનો છન્દ મારા હૃદયના સ્પન્દને,<br /> મારા રક્તે એના આનન્દનો પ્રવાહ.’<br /> <br /> કહે છે એ, ‘ચાલો, ચાલો;<br /> ચાલો ભાર ઉતારતા ઉતારતા;<br /> ચાલો મરતાં મરતાં નિમેષે નિમેષે<br /> મારા જ આકર્ષણે, મારા જ વેગે.’<br /> <br /> કહે છે, ‘સૂનમૂન થઈને જો બેસી રહેશો,<br /> જે કાંઈ સમસ્ત છે તેને બાઝી પડીને,<br /> તો જોશો:<br /> તમારા જગતમાં<br /> ફૂલ વાસી થઈ ગયાં હશે,<br /> કાદવ દેખાવા માંડ્યો હશે સુકાએલી નદીમાં<br /> મ્લાન થઈ ગયો હશે તમારા તારાનો પ્રકાશ.’<br /> <br /> કહે છે, ‘થોભશો નહીં, થોભશો નહીં;<br /> પાછળ ફરી ફરીને જોશો નહીં;<br /> ઉલ્લંઘી જાઓ પુરાતનને, જીર્ણને, ક્લાન્તને, અચલને.<br /> <br /> ‘હું મૃત્યુગોવાળ<br /> સૃષ્ટિને ચારતો ચારતો લઈ જાઉં છું <br /> જુગ થકી જુગાન્તરે<br /> નવા નવા ચારણક્ષેત્રે.<br /> <br /> ‘જીવનની ધારા જ્યારે વહી નીકળી<br /> ત્યારથી જ ચાલ્યો આવું છું એની પાછળ પાછળ,<br /> એને થંભી જવા દીધી નથી કોઈ ખાડામાં.<br /> <br /> કાંઠાના બન્ધનને છેદતાં છેદતાં<br /> હાંક દઈને લઈ જાઉં છું એને મહાસમુદ્રે —<br /> એ સમુદ્ર હું જ.<br /> વર્તમાન ઠસી રહેવા ચાહે<br /> એ લાદી દેવા ચાહે<br /> એનો બધો ભાર તમારે માથે —<br /> તમારું બધું કાંઈ એના જઠરે.<br /> <br /> પછી અવિચલ થઈને રહેવા ચાહે<br /> આસ્વાદપૂર્ણ દાનવની જેમ<br /> જાગરણહીન નિદ્રામાં.<br /> એનું જ નામ પ્રલય.<br /> <br /> આ અનન્ત અચંચલ વર્તમાનના પંજામાંથી<br /> હું સૃષ્ટિનું પરિત્રાણ કરવા આવ્યો છું<br /> અન્તહીન નવ નવ અનાગતે.’<br /> {{Right|ક્ષિતિજ : ઓગસ્ટ ૧૯૬૧}}<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ૬૭. આમલીનું ફૂલ<br /> |next = ૬૯. પત્રપુટ : ૪<br /> }}</div>

MeghaBhavsar