https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AA%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5%2F%E0%AB%AC._%E0%AA%B0%E0%AA%AE%E0%AA%95%E0%AA%A1%E0%AA%BE%E0%AA%82%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%AE%E0%AB%81%E0%AA%95%E0%AB%8D%E0%AA%A4%E0%AA%BF 2026-04-18T05:37:51Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%AA%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B5/%E0%AB%AC._%E0%AA%B0%E0%AA%AE%E0%AA%95%E0%AA%A1%E0%AA%BE%E0%AA%82%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%AE%E0%AB%81%E0%AA%95%E0%AB%8D%E0%AA%A4%E0%AA%BF&diff=16483&oldid=prev 2021-09-17T14:50:08Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|રમકડાંની મુક્તિ| }} &lt;poem&gt; એક હતાં મણિબહેન. ને એક હતી એમની જાપાન...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|રમકડાંની મુક્તિ| }}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> એક હતાં મણિબહેન.<br /> ને એક હતી એમની જાપાની પૂતળી —<br /> એમની સાથે એમને ઘરે જ રહે.<br /> નામ એનું હાનાસાન.<br /> એ જાપાની ચણિયો પહેરે —<br /> આછો લીલો રંગ, ઉપર સોનેરી રંગનાં ફૂલ ભરેલાં.<br /> એને માટે વર પણ શોધી કાઢ્યો હતો<br /> વિલાયતના હાટમાંથી.<br /> તે જમાનાના રાજપુત્રની જેમ એ કમરે તલવાર બાંધે, <br /> માથાના મુકુટ પર પીંછાંની કલગી ખોસે.<br /> કાલે થશે ગ્રહશાન્તિ, પરમ દિવસે લગન.<br /> <br /> સાંજ પડી.<br /> હાનાસાન પલંગમાં સૂતી છે. <br /> વીજળીનો દીવો બળે છે. <br /> ત્યાં ક્યાંકથી આવી ચઢ્યું એક ચામાચિડિયું,<br /> ગોળ ગોળ ઘૂમતું જાય ને ઊડતું જાય,<br /> સાથે ભમે એની છાયા.<br /> હાનાસાને એને સાદ દીધો,<br /> ‘ચામાચિડિયા, ઓ મારા ભાઈ ચામાચિડિયા, મને<br /> ઉડાવીને લઈ જાઓને વાદળોના દેશમાં.<br /> હું જન્મી છું રમકડું થઈને, —<br /> જ્યાં રમતોનું સ્વર્ગ રહ્યું છે.<br /> ત્યાં મને લઈ જાઓ<br /> મુક્તિની રમત રમવા.’<br /> <br /> મણિબહેન આવીને જુએ છે તો પલંગમાં હાનાસાન નથી.<br /> ક્યાં ગઈ? ક્યાં ગઈ?<br /> હવે આંગણાની પાસે એક વડનું ઝાડ,<br /> ત્યાં વાસ કરે છે દેડકાભાઈ;<br /> એ કહે, ‘હું જાણું છું<br /> ચામાચિડિયાભાઈ<br /> એને લઈને ઊડી ગયા છે.’<br /> મણિ કહે, ‘તો મારા ભાઈ, દેડકાભાઈ<br /> મનેય ત્યાં લઈ જાઓ ને,<br /> હું એને પાછી લઈ આવું.’<br /> દેડકાભાઈએ તો પાંખ ફફડાવી, <br /> મણિબહેને આખી રાત ઊડ્યા જ કર્યું.<br /> સવાર થઈ ત્યાં આવ્યો ચિત્રકૂટગિરિ,<br /> અહીં જ છે વાદળોનો વાસ.<br /> મણિએ સાદ દીધો, ‘હાનાસાન, ઓ હાનાસાન!<br /> ક્યાં છે તું?<br /> તારા વિના મારી રમત અધૂરી પડી રહી.’<br /> <br /> ત્યાં નીલું વાદળું આવીને કહે,<br /> ‘માણસને તે કાંઈ રમતાં આવડે?<br /> એ તો જેની સાથે રમે તેને માત્ર જકડીને બાંધી રાખે.’<br /> મણિ કહે, ‘ત્યારે તમારી રમત કેવી હોય છે?’<br /> કાળું વાદળું પાસે સરી આવ્યું,<br /> એ ચળકચળક હસે, <br /> ઘર્ ઘર્ ઘર્ અવાજે બોલે.<br /> એ કહે, ‘આ જુઓ ને, હાનાસાન અહીં<br /> વિખેરાઈ ગઈ છે અનેક થઈને,<br /> એ મુક્તિ પામી છે અનેક રંગે,<br /> અનેક આકૃતિએ, <br /> અનેક દિશાએ,<br /> પવને પવને,<br /> પ્રકાશે પ્રકાશે.’<br /> મણિ કહે, ‘દેડકાભાઈ,<br /> આ બાજુ આપણે ઘરે તો લગન ઠર્યાં છે, <br /> વર આવશે તેને કહીશું શું?’<br /> દેડકાભાઈ હસીને કહે, <br /> ‘આ ચામાચિડિયાભાઈ છે ને,<br /> વરનેય આ પાર ઉડાવી લાવશે. <br /> લગનની રમત પણ<br /> સૂર્યાસ્તના શૂન્યે આવી<br /> ભળી જશે સાંજના વાદળમાં.’<br /> મણિ રડતી રડતી કહે, ‘ત્યારે<br /> આખરે બાકી રહેશે માત્ર રડવાની જ રમત?’<br /> દેડકાભાઈ કહે, ‘મણિબહેન,<br /> આ રાત તો થશે પૂરી,<br /> ને કાલે સવારે વરસાદમાં ન્હાઈને ખીલેલાં<br /> માલતીનાદ્વ ફૂલમાં<br /> એ રમતનેય કોઈ નહીં ઓળખે.’<br /> <br /> {{Right| (પુનશ્ચ)}}<br /> {{Right| વાણી : આષાઢ-શ્રાવણ ૨૦૦૪}}<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> <br /> <br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ૫. રંગરેજની દીકરી<br /> |next = ૭. છેલ્લો પત્ર<br /> }}</div>

Atulraval