KhyatiJoshi at 12:37, 26 July 2022

2022-07-26T12:37:33Z

← Older revision		Revision as of 12:37, 26 July 2022
Line 138:		Line 138:
	\|'''ઇલા''' :		\|'''ઇલા''' :
	\|બહેનો, ચુપ કરો, હૃદય તૂટી પડે છે. તોડી નાખો એ દીપમાલાને અને કહો, પેલી નિર્લજ્જ પૂર્ણિમાના દીવાને કોણ ઓલવી નાખશે? આજ કાં એવું લાગે, કે મારા જીવતરનો સૂર્ય પણ આથમતા સૂર્યની સાથોસાથ જ પશ્ચિમે ડૂબી ગયો? મને — ઇલાને — પોતાની છાયા બનાવીને એ અસ્તને પંથે કાં ન લઈ ગયો?		\|બહેનો, ચુપ કરો, હૃદય તૂટી પડે છે. તોડી નાખો એ દીપમાલાને અને કહો, પેલી નિર્લજ્જ પૂર્ણિમાના દીવાને કોણ ઓલવી નાખશે? આજ કાં એવું લાગે, કે મારા જીવતરનો સૂર્ય પણ આથમતા સૂર્યની સાથોસાથ જ પશ્ચિમે ડૂબી ગયો? મને — ઇલાને — પોતાની છાયા બનાવીને એ અસ્તને પંથે કાં ન લઈ ગયો?
			}}


			<br>
			{{HeaderNav2
			\|previous = ચોથો પ્રવેશ2
			\|next = પહેલો પ્રવેશ3
	}}		}}

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પાંચમો પ્રવેશ|'''ત્રીજો અંક'''}} {{Space}}સ્થળ : ત્રિચૂડ રાજ્યમાં..."

2022-07-26T11:55:07Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પાંચમો પ્રવેશ|'''ત્રીજો અંક'''}} {{Space}}સ્થળ : ત્રિચૂડ રાજ્યમાં..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|પાંચમો પ્રવેશ|'''ત્રીજો અંક'''}}

{{Space}}સ્થળ : ત્રિચૂડ રાજ્યમાં ક્રીડા-ઉદ્યાન. ઇલાની સખીઓ.

{{Ps
|'''પહેલી સખી''' :
|રોશની ક્યાં ક્યાં થવાની, બહેન?
}}
{{Ps
|'''બીજી''' :
|રોશનીની ચિંતા ન કર. રોશની તો બસ એક જ રાત મળવાની. પણ બંસી હજુ કાં ન આવી? બંસી બજ્યા વિના મને લહેર નથી પડતી, બહેન!
}}
{{Ps
|'''ત્રીજી''' :
|બંસીવાળાને તો ઠેઠ કાશ્મીરથી તેડવા ગયેલ છે. હવે તો આવીયે પહોંચ્યા હશે. હવે ક્યારે બજશે, ભલા?
}}
{{Ps
|'''પહેલી''' :
|બજશે, બાપુ, બજશે. તારા કર્મમાંયે એક દિવસ બજશે. ધીરી તો થા!
}}
{{Ps
|'''ત્રીજી ''':
|બળ્યું, બહેન! મનેય બંસીના જ ઉચાટ થયા કરે છે.
}}
<center>[પહેલી સખી ગાય છે]</center>
<center>પિયુ આવીને બંસી બજાવશે </center>
:::<center> બેની, જોને સાજન ઘેર આવે! </center>
<center>એ તો નાજુક બંસરી લાવશે </center>
:::<center> સખી, જો ને સાજન ઘેર આવે! </center>
<center>અંતરની બધી વાત અંતરમાં</center>
<center>શમી જઈને શરમાવશે, </center>
:::<center> સખી, જો ને સાજન ઘેર આવે! </center>
<center>આછે અધરે હાસ્ય રેલાવશે </center>
:::<center> બેની, જો ને સાજન ઘેર આવે! </center>
<center>નીર ભર્યા એનાં નયન છલકતે </center>
:::<center> બેની, જોને સાજન ઘેર આવે! </center>
<center>સ્નેહનાં સુખ અકળાવશે, </center>
:::<center> સખી, જો ને સાજન ઘેર આવે! </center>
<center>એને ઉરે અગન સળગાવશે </center>
:::<center> બેની જો ને સાજન ઘેર આવે!</center>
{{Ps
|'''બીજી''' :
|ગાવું રહેવા દેને, બાપુ! વારે વારે મારા હૈયામાં જાણે બળ્યા જ કરે છે. મનમાં થાય છે કે જાણે રોશની, હાસ્ય-કલ્લોલ અને ગાવું-બજાવવું — બસ, એક જ રાત રહેવાનાં; અને વળતે દિવસથી જ જાણે અંધારાં ઊતરવાનાં.
}}
{{Ps
|'''પહેલી ''':
|રોવાના દિવસ તો ઘણાય છે, બાપુ, આ બે દિવસ તો નરી આનંદ કરી લે! હું તો, બહેન, જો ફૂલ ન કરમાતાં હોત તો આજથી જ માળા ગૂંથવા માંડત.
}}
{{Ps
|'''બીજી''' :
|હું વરરાજાનું શયન-ગૃહ શણગારીશ.
}}
{{Ps
|'''પહેલી''' :
|હું કુંવરીબાને શણગાર સજાવીશ.
}}
{{Ps
|'''ત્રીજી ''':
|ત્યારે હું શું કરું?
}}
{{Ps
|'''પહેલી ''':
|અલી, તું પોતે જ શણગાર સજજે. કોને ખબર છે, યુવરાજ કદાચ તારા ઉપર મોહી પડે!
}}
{{Ps
|'''ત્રીજી''' :
|તું તો, બાપુ, હાંસી જ કર્યા કરવાની ને! તારાથી ન મોહાયા, એ મારા પર તો શે મોહે? અરે! જેણે કુંવરીબાને એક વાર જોયાં હોય, એનું મન તે કદી આડેઅવળે રસ્તે મોહાય? લો, આ આવી બંસી. સાંભળ તો, બંસી બજવા મંડી.
}}
<center>[પહેલી સખીનું ગીત]</center>
<center>રે! મીઠી વાંસળી વાગે; </center>
:::<center> વનમાં વાગે, એના મનમાં વાગે,</center>
:::<center> મીઠી વાંસળી વાગે. </center>
<center>વાય વસંતની લહેર ક્યંહી, </center>
:::<center> ક્યંહી ફૂલડાં ડોલે, </center>
<center>કહે રે સખી! રૂડી સ્નેહ-રાતલડીની </center>
:::<center> પૂનમ ક્યાં થકી રેલે? </center>
<center>વનમાં રેલે, એના મનમાં રેલે, </center>
:::<center> મીઠી વાંસળી વાગે. </center>
<center>જાઉં કે જાઉં ના, લાજી મરું </center>
<center>સખી, લોક શું કે’શે? </center>
<center>હું શું જાણું મારો પ્રીતમ વ્યાકુલ </center>
:::<center> ભમતો હશે છાને વેશે? </center>
:::<center> વનને દેશે મારા દિલને દેશે</center>
:::<center> મીઠી વાંસળી વાગે.</center>
{{Ps
|'''બીજી''' :
|અલી, ચુપ; જો, કુમારસેન આવ્યા.
}}
{{Ps
|'''ત્રીજી''' :
|ચાલો, બહેન, આપણે જરા ઓથે ઊભાં રહીએ. તમને તો કાંઈ નથી થતું, પણ બહેનો, કોણ જાણે શાથી યુવરાજની સમીપે જતાં મને કંઈક થઈ જાય છે.
}}
{{Ps
|'''બીજી''' :
|પરંતુ આ જયકુમાર એકાએક કવખતે કેમ આવ્યા?
}}
{{Ps
|'''પહેલી''' :
|અલી ઘેલી, એને તે હવે શું વખત-કવખત હોય? રાજાના પુત્ર થયા એટલે શું મદનરાજ એને એકને જ અણવીંધ્યા છોડશે? ન રહેવાય, બાપુ! ન સહેવાય!
}}
{{Ps
|'''ત્રીજી''' :
|ચાલો, ઓથે ચાલો.
}}
{{Right|[પછવાડે જાય છે. કુમારસેન અને ઇલા પ્રવેશ કરે છે.]}}
{{Ps
|'''ઇલા''' :
|બસ, પ્રભુ, વધુ બોલવાની જરૂર નથી. ‘જરૂરી કામ છે! રાજ્ય છોડીને જવું પડે છે! માટે થોડો સમય વિવાહ ઠેલવા પડે છે!’ બસ? એથી વધુ કંઈ સાંભળવાનું રહે છે?
}}
{{Ps
|'''કુમારસેન''' :
|સદાય મારા ઉપર એવો જ વિશ્વાસ ધરજો, કુમારી! વિશ્વાસથી જ મનેમન પરસ્પરની વાતો સમજી જશે. અબોલ અંતરની વાતોને વિશ્વાસ જ ખેંચીને બહાર લાવી શકે છે. આ ઉપવનની અંદર, આ ઝરણાને તીરે, આ લતામંડપ તળે, આ સંધ્યાકાળે, પશ્ચિમ આકાશને સીમાડે, એ શુક્ર તારાની સામે જોઈને તમારા પ્રવાસી પતિને યાદ કરતાં રહેજો. અને સંભારજો કે હુંયે સમી સાંજે કોઈ તરુવરને છાંયડે એકલો બેઠો આ એ જ શુક્ર તારાની ઉપર તમારી આંખોના તારલા છવાયેલા જોતો હઈશ. મનમાં કલ્પજો, કુમારી, કે એ નીલ આકાશની અંદર ફૂલોની સુવાસ સરખી આપણ બન્નેની પ્રીતિ પરસ્પર લપેટાઈ રહી છે. સમજજો કે બન્નેની વિરહ-રાત્રી ઉપર એકનો એક જ ચંદ્ર ઉદય પામ્યો છે.
}}
{{Ps
|'''ઇલા''' :
|જાણું છું, જાણું છું, નાથ! તમારા હૃદયને હું બરાબર સમજું છું. બીજું કાંઈ કહેવું બાકી છે?
}}
{{Ps
|'''કુમારસેન''' :
|ત્યારે હવે, અયિ અંતરની લક્ષ્મી, જીવનની મર્મમૂર્તિ, અયિ સર્વાધિક સહચરી! હું જાઉં છું.
}}
{{Right|[જાય છે. સખીઓ પ્રવેશ કરે છે.]}}
{{Ps
|'''બીજી''' :
|હાય હાય! આ શું કહેવાય?
}}
{{Ps
|'''ત્રીજી''' :
|બહેન, જાવા કાં દીધા?
}}
{{Ps
|'''પહેલી''' :
|એ સારું જ કર્યું. રાજી થઈને રજા ન દીધી હોય તો બધાં બંધનો તોડીને કદાચ સદાને માટે નાસી છૂટે! હાય રે બહેનો, અંતે શું આ ઉત્સવના દીવા બુઝાવાનું જ સરજ્યું હશે!
}}
{{Ps
|'''ઇલા''' :
|બહેનો, ચુપ કરો, હૃદય તૂટી પડે છે. તોડી નાખો એ દીપમાલાને અને કહો, પેલી નિર્લજ્જ પૂર્ણિમાના દીવાને કોણ ઓલવી નાખશે? આજ કાં એવું લાગે, કે મારા જીવતરનો સૂર્ય પણ આથમતા સૂર્યની સાથોસાથ જ પશ્ચિમે ડૂબી ગયો? મને — ઇલાને — પોતાની છાયા બનાવીને એ અસ્તને પંથે કાં ન લઈ ગયો?
}}

રાજા-રાણી/પાંચમો પ્રવેશ2 - Revision history

KhyatiJoshi at 12:37, 26 July 2022

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પાંચમો પ્રવેશ|'''ત્રીજો અંક'''}} {{Space}}સ્થળ : ત્રિચૂડ રાજ્યમાં..."