https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%9C%E0%AB%87%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0_%E0%AA%AA%E0%AA%9F%E0%AB%87%E0%AA%B2%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AA%B5%E0%AA%B8%E0%AB%8D%E0%AA%A4%E0%AB%81%E0%AA%93%E0%AA%A8%E0%AB%81%E0%AA%82_%E0%AA%A4%E0%AB%82%E0%AA%9F%E0%AA%B5%E0%AB%81%E0%AA%82 2026-05-20T02:04:02Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%9C%E0%AB%87%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%B0_%E0%AA%AA%E0%AA%9F%E0%AB%87%E0%AA%B2%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AA%B5%E0%AA%B8%E0%AB%8D%E0%AA%A4%E0%AB%81%E0%AA%93%E0%AA%A8%E0%AB%81%E0%AA%82_%E0%AA%A4%E0%AB%82%E0%AA%9F%E0%AA%B5%E0%AB%81%E0%AA%82&diff=77925&oldid=prev 2024-08-25T01:49:50Z

<p>+1</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|૯. વસ્તુઓનું તૂટવું|}}<br /> <br /> {{Block center|&lt;poem&gt;<br /> ક્યારેક આપણાથી <br /> વસ્તુઓ તૂટતી હોય છે<br /> તૂટ્યા વગર.<br /> વૃદ્ધ ‘મા’ના મોંની કરચલીઓ તેની ચાડી ખાય,<br /> સવારના પ્હોરમાં વેરાયેલાં પાંદડાં<br /> વાત વહેતી મૂકે,<br /> દીવાલમાં પડેલી તિરાડ આંખ બની તગતગે,<br /> કોઈને હુલાવેલા શબ્દો<br /> લોહીલુહાણ થઈ કણસ્યા કરે... અને આમ,<br /> કોઈ પણ પગરવ વગર વસ્તુઓ<br /> અગણિત રજકણો બની<br /> ઘૂમરાયા કરે, આપણી આસપાસ.<br /> અને<br /> વધતી ઉંમરની જેમ,<br /> પડતર જમીનની જેમ,<br /> બરડ હાડકાંની જેમ,<br /> વસ્તુઓ તૂટી તૂટીને પડઘાતી રહે અવિરત.<br /> પૃથ્વીમાં પડતી તરડથી<br /> પ્લાસ્ટિક તરડાઈ જવા સુધી<br /> બધુંય તૂટતું હોય છે,<br /> ફરી ફરીને<br /> તૂટી તૂટીને<br /> અથવા<br /> તૂટ્યા વગર.<br /> પછી તિરાડમાં<br /> હવા, ભેજ ને અજવાળું નૃત્ય કરે. <br /> અવકાશ લીલા કરે <br /> એકમાંથી અનેક <br /> અને અનેક બની જાય એકાકી <br /> ને પાછું કશુંક તૂટે <br /> તડાક... તડ... તડ... કરતું.<br /> <br /> વળી, તે વેરવિખેર થઈ <br /> શ્વાસ ઉચ્છ્‌વાસમાં વહેવા માંડે. <br /> ધીરે ધીરે ધરતીના કણ કણમાં ભળવા માંડે.<br /> અજાણી ઉલ્કા પડ્યે જાય. <br /> ફળ સડ્યે જાય. <br /> ફૂલ કરમાઈને નીચે પડ્યે જાય, <br /> ઉપરથી નીચે ને <br /> નીચેથી અંદર <br /> બધુંય તૂટે, ચુપચાપ. <br /> વસ્તુઓ તૂટતી હોય છે આપોઆપ <br /> અથવા <br /> ફરી ફરીને તોડતું હોય છે કશુંક ને કશુંક. <br /> તે બે-લગામ ઘોડાની જેમ <br /> ધસી જાય એકમેક પર, <br /> મૃતાત્મા બની લુપ્ત થાય, <br /> પોતાની અંદર <br /> પોતાની વડે. <br /> ઘણી વાર <br /> વસ્તુઓ આમ સમજતાં સમજતાં <br /> તૂટી જતી હોય છે <br /> કશું જ કર્યા વગર.<br /> પણ વસ્તુ એ વસ્તુ છે. <br /> તે રહે છે અકબંધ <br /> આપણા અવાજમાં <br /> અવાજ વસ્તુઓને વિસ્તારે છે <br /> તેથી સ્તો, વસ્તુઓ તૂટતી નથી <br /> અવાજના ઉજાસમાં.<br /> <br /> વસ્તુઓ હમેશાં તૂટીને <br /> અવાજ રૂપે, ઉજાસ વેરે છે <br /> આપણા ખ્યાલ બહાર.<br /> &lt;/poem&gt;}}<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ધૂળ<br /> |next = ટેબલ અને હું<br /> }}</div>

Meghdhanu