MeghaBhavsar at 05:22, 29 June 2022

2022-06-29T05:22:55Z

← Older revision		Revision as of 05:22, 29 June 2022
Line 26:		Line 26:
	‘ઈ તો ખરે ખબર્યું થાય, એવો સમો આવશે તો ભાઈબંધ પણ આડા ઘા ઝીલશે–’ ગોબર શ્રદ્ધાપૂર્વક કહેતો હતો, પણ સંતુને ગળે વાત ઊતરતી નહોતી.		‘ઈ તો ખરે ખબર્યું થાય, એવો સમો આવશે તો ભાઈબંધ પણ આડા ઘા ઝીલશે–’ ગોબર શ્રદ્ધાપૂર્વક કહેતો હતો, પણ સંતુને ગળે વાત ઊતરતી નહોતી.

	*		<center>*</center>

	ઓસરીમાં સૂતેલી ઉજમને થોડી વારે દમના હુમલાની ધાંસ ચડતી હતી. એનો અવાજ આ નવદંપતીને વારંવાર ખલેલ કરી રહ્યો હતો. ફળિયામાં ખાટલો ઢાળીને પડેલ હાદા પટેલનાં નસકોરાંનો ઘરડ...ઘરડ અવાજ એકધારો સંભળાતો હતો. કણબીપા અને મુમણાવાડને મિલનસ્થળે બન્ને લત્તાઓનાં કૂતરાંઓ કોઈક નાજુક પ્રકારના પ્રશ્ન પર સામસામાં ભસતાં હતાં એમાં ડાઘિયા કૂતરાનો ભયંકર અવાજ પણ આ યુગલને ઊંઘમાં ખલેલ કરી રહ્યો હતો. અને આટલું કેમ જાણે ઓછું હોય, તે પછીતની દિશામાંથી એકાએક લયબદ્ધ અવાજ શરૂ થયો :		ઓસરીમાં સૂતેલી ઉજમને થોડી વારે દમના હુમલાની ધાંસ ચડતી હતી. એનો અવાજ આ નવદંપતીને વારંવાર ખલેલ કરી રહ્યો હતો. ફળિયામાં ખાટલો ઢાળીને પડેલ હાદા પટેલનાં નસકોરાંનો ઘરડ...ઘરડ અવાજ એકધારો સંભળાતો હતો. કણબીપા અને મુમણાવાડને મિલનસ્થળે બન્ને લત્તાઓનાં કૂતરાંઓ કોઈક નાજુક પ્રકારના પ્રશ્ન પર સામસામાં ભસતાં હતાં એમાં ડાઘિયા કૂતરાનો ભયંકર અવાજ પણ આ યુગલને ઊંઘમાં ખલેલ કરી રહ્યો હતો. અને આટલું કેમ જાણે ઓછું હોય, તે પછીતની દિશામાંથી એકાએક લયબદ્ધ અવાજ શરૂ થયો :
Line 143:		Line 143:

	‘ભલે, દહને બદલે વીહ ગાઉ આઘો રૈશ; હવે છે કાંઈ ? ઊંઘી જા ભલી થઈને !’		‘ભલે, દહને બદલે વીહ ગાઉ આઘો રૈશ; હવે છે કાંઈ ? ઊંઘી જા ભલી થઈને !’
			<center>***</center>

	પણ આજે આ દંપતીનાં નસીબમાં ઊંઘ હતી જ ક્યાં ? જરાક જંપ્યાં. ન જંપ્યાં–ત્યાં તો પછીતની પેલી બાજુથી સાંકળ ખખડી અને ધીમો પડકાર થયો :		પણ આજે આ દંપતીનાં નસીબમાં ઊંઘ હતી જ ક્યાં ? જરાક જંપ્યાં. ન જંપ્યાં–ત્યાં તો પછીતની પેલી બાજુથી સાંકળ ખખડી અને ધીમો પડકાર થયો :
Line 240:		Line 241:
	સંતાનો અંગે ઉચ્ચારાતાં ઝમકુનાં આ સ્વસ્તિવચનોએ સંતુને વધારે અસ્વસ્થ કરી મૂકી, માંડ માંડ ભુલાયેલાં ભાવિ જીવનનાં કેટલાંક વરવા દૃશ્યો ફરી આંખ આગળ તરી આવ્યાં. એકાએક ઓરડામાં દીવાનો ઉજાસ ઓસરતો લાગ્યો. જોયું તો મોઢિયા દીવા ઉપર મોગરો બહુ મોટો થઈ ગયો હતો; સંતુએ ઊઠીને દીવા પરથી મોગરો ખંખેર્યો.		સંતાનો અંગે ઉચ્ચારાતાં ઝમકુનાં આ સ્વસ્તિવચનોએ સંતુને વધારે અસ્વસ્થ કરી મૂકી, માંડ માંડ ભુલાયેલાં ભાવિ જીવનનાં કેટલાંક વરવા દૃશ્યો ફરી આંખ આગળ તરી આવ્યાં. એકાએક ઓરડામાં દીવાનો ઉજાસ ઓસરતો લાગ્યો. જોયું તો મોઢિયા દીવા ઉપર મોગરો બહુ મોટો થઈ ગયો હતો; સંતુએ ઊઠીને દીવા પરથી મોગરો ખંખેર્યો.

			<center>***</center>
	પાછી આવીને ઢોલિયા પર બેઠી ત્યાં તો ફળિયામાં કાબરી ભાંભરી.		પાછી આવીને ઢોલિયા પર બેઠી ત્યાં તો ફળિયામાં કાબરી ભાંભરી.

Line 286:		Line 288:
	‘હાશ ! હવે મને નિરાંત્ય વળી !’ કહીને સંતુએ ગોબરની છાતી ઉપર અખૂટ વિશ્વાસથી માથું ઢાળી દીધું. અત્યારે એને મન પતિ એ માત્ર પોષણહાર નહિ પણ રક્ષણહાર બની રહ્યો. એની હૂંફમાં પોતે હેમખેમ છે, સલામત છે, એવી સાહજિક લાગણી અનુભવી રહેતાં એણે ઊંડો પરિતોષકસૂચક દીર્ઘ ઉચ્છવાસ મુક્યો. ગોબર એના માથા પર પ્રેમાળ હાથ પસવારી રહ્યો.		‘હાશ ! હવે મને નિરાંત્ય વળી !’ કહીને સંતુએ ગોબરની છાતી ઉપર અખૂટ વિશ્વાસથી માથું ઢાળી દીધું. અત્યારે એને મન પતિ એ માત્ર પોષણહાર નહિ પણ રક્ષણહાર બની રહ્યો. એની હૂંફમાં પોતે હેમખેમ છે, સલામત છે, એવી સાહજિક લાગણી અનુભવી રહેતાં એણે ઊંડો પરિતોષકસૂચક દીર્ઘ ઉચ્છવાસ મુક્યો. ગોબર એના માથા પર પ્રેમાળ હાથ પસવારી રહ્યો.

			<center>***</center>
	મોંસૂઝણું થવાને હજી સારી વાર હતી ત્યાં જ ગુંદાસર ગામ જાગી ગયું. ઉગમણે ઝાંપે ભૂતેશ્વરમાં ઈશ્વરગિરિએ પરભાતિયાં ગાવાં શરૂ કર્યા. આથમણે ઝાંપે પીરના તકિયા પર મુલ્લાંએ બાંગ પોકારી. ખેડુઓએ ગાડાં જોડ્યાં. કામઢી વહુવારુઓએ ઘંટી શરૂ કરી. કોઈ કોઈ ખોરડે તો શિરામણ માટેના ઊના ઊના રોટલા પણ ઢિબાવા લાગ્યા. હાદા પટેલની ખડકીમાં ઊજમ રાબેતા મુજબ સહુથી પહેલી ઊઠીને ઘંટીએ બેસી ગઈ હતી. એની ઘંટીનો ઘમ્મર ઘેરો નાદ ગાઢ આશ્લેષમાં પોઢેલાં આ નવદંપતીની નિદ્રામાં ખલેલ કરી શકતો નહોતો.		મોંસૂઝણું થવાને હજી સારી વાર હતી ત્યાં જ ગુંદાસર ગામ જાગી ગયું. ઉગમણે ઝાંપે ભૂતેશ્વરમાં ઈશ્વરગિરિએ પરભાતિયાં ગાવાં શરૂ કર્યા. આથમણે ઝાંપે પીરના તકિયા પર મુલ્લાંએ બાંગ પોકારી. ખેડુઓએ ગાડાં જોડ્યાં. કામઢી વહુવારુઓએ ઘંટી શરૂ કરી. કોઈ કોઈ ખોરડે તો શિરામણ માટેના ઊના ઊના રોટલા પણ ઢિબાવા લાગ્યા. હાદા પટેલની ખડકીમાં ઊજમ રાબેતા મુજબ સહુથી પહેલી ઊઠીને ઘંટીએ બેસી ગઈ હતી. એની ઘંટીનો ઘમ્મર ઘેરો નાદ ગાઢ આશ્લેષમાં પોઢેલાં આ નવદંપતીની નિદ્રામાં ખલેલ કરી શકતો નહોતો.

Line 333:		Line 336:

	‘ઈ તો ગળ ખાય ઈણે ચોકડાં તો ખમવાં જ પડે ને !’		‘ઈ તો ગળ ખાય ઈણે ચોકડાં તો ખમવાં જ પડે ને !’
			<center> ***</center>
	પારેવડાંને ચણ વેરીને અને આ મહત્ત્વના સમાચાર કાનમાં સંઘરીને હાદા પટેલ ઘર તરફ પાછા ફરતા હતા ત્યાં જ વખતી સુયાણી સામી મળી. પૂછ્યું :		પારેવડાંને ચણ વેરીને અને આ મહત્ત્વના સમાચાર કાનમાં સંઘરીને હાદા પટેલ ઘર તરફ પાછા ફરતા હતા ત્યાં જ વખતી સુયાણી સામી મળી. પૂછ્યું :

Line 391:		Line 395:
	ધનિયો ડેલી બહાર નીકળ્યો ત્યારે એની પાછળ પાછળ જઈ રહેલી કાબરીને જોઈને સંતુ રોમરોમ ઝણઝણાટી અનુભવી રહી.		ધનિયો ડેલી બહાર નીકળ્યો ત્યારે એની પાછળ પાછળ જઈ રહેલી કાબરીને જોઈને સંતુ રોમરોમ ઝણઝણાટી અનુભવી રહી.

			<center>*</center>
	{{Poem2Close}}		{{Poem2Close}}

	<br>		<br>
	{{HeaderNav2		{{HeaderNav2
	\|previous = ~~આખરી ગાન~~		\|previous = બે ગવતરીનાં વળામણાં
	\|next = ~~સમશેર તારી ભોંઠી પડી રે~~		\|next = ખૂટતી કડી
	}}		}}

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|વિયોગના ઓછાયા વચ્ચે|}} {{Poem2Open}} “અરરર ! ઈ કાળમખાને આપણે ઊંબરે શ..."

2022-06-28T05:11:31Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|વિયોગના ઓછાયા વચ્ચે|}} {{Poem2Open}} “અરરર ! ઈ કાળમખાને આપણે ઊંબરે શ..."

Show changes

લીલુડી ધરતી - ૧/વિયોગના ઓછાયા વચ્ચે - Revision history

MeghaBhavsar at 05:22, 29 June 2022

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|વિયોગના ઓછાયા વચ્ચે|}} {{Poem2Open}} “અરરર ! ઈ કાળમખાને આપણે ઊંબરે શ..."