વસુધા/અરે કે– - Revision history

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

2023-05-24T14:30:46Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

← Older revision		Revision as of 14:30, 24 May 2023
Line 3:		Line 3:

	<poem>		<poem>
	અરે કે હમણાંનું આ ~~દયને~~ થયું છે જ શું?		અરે કે હમણાંનું આ હૃદયને થયું છે જ શું?

	બને છ નિત એવું કે રખડુ માર્ગમાર્ગો તણું		બને છ નિત એવું કે રખડુ માર્ગમાર્ગો તણું
	જરાક મહીં ~~કેઈને~~ નિરખી ~~તુત~~ તેને જ તે		જરાક મહીં કોઈને નિરખી તુર્ત તેને જ તે
	ગ્રહી નિજ વિષે લઈ કરી મુકે છે પોતાતણું,		ગ્રહી નિજ વિષે લઈ કરી મુકે છ પોતાતણું,
	અને લઘુક ઓરડી નિજની દેઈ સોંપી સુખે		અને લઘુક ઓરડી નિજની દેઈ સોંપી સુખે
	અહોનિશ રહે ખડું નિજ ગૃહ-સ્થ–તેહનાતમાં.		અહોનિશ રહે ખડું નિજ ગૃહ-સ્થ–તેહનાતમાં.
Line 18:		Line 18:

	પુરા દુખ હતું જ કે હૃદય ઉગ્ર આત્મસ્થ આ		પુરા દુખ હતું જ કે હૃદય ઉગ્ર આત્મસ્થ આ
	સદા ખડકી વાસીને જ ~~સડતું'તું~~ આ ખોળિયે,		સદા ખડકી વાસીને જ સડતું’તું આ ખોળિયે,
	નિમેષ પણ ~~કેઈને~~ અહીં ન સ્થાન ~~ર્હેતું~~ હતું.		નિમેષ પણ કોઈને અહીં ન સ્થાન ર્‌હેતું હતું.

	હવે છ દુઃખ એટલું હૃદય એવું થૈ ગ્યું છે કે		હવે છ દુઃખ એટલું:-હૃદય એવું થૈ ગ્યું છ કે
	સમાસ કરવો કશે અતિથિ થોકબંધ તણો		સમાસ કરવો કશે અતિથિ થોકબંધ તણો
	ઉકેલ ન જડે. અહીં લઘુક ઓરડીમાં જુનું		ઉકેલ ન જડે. અહીં લઘુક ઓરડીમાં જુનું
	પડ્યું ગુણિયું એક ને નથી સુમાર સૂનારનો.		પડ્યું ગુણિયું એક ને નથી સુમાર સૂનારનો.
	નિમંત્રણ અનેકને મુરખ દેઈ આવ્યું છ ને		નિમંત્રણ અનેકને મુરખ દેઈ આવ્યું છ ને
	ન સોઈ લવ છે કરી. – ફિકર ના અમારા સમાં ૨૦		ન સોઈ લવ છે કરી. — ફિકર ના અમારા સમાં ૨૦
	અવસ્ત્ર જન કેરી, તે જ્યમત્યમે જ રહેશે પડી.		અવસ્ત્ર જન કેરી, તે જ્યમત્યમે જ રહેશે પડી.
	પરન્તુ વસતાં જ જે મખમલી ઊંચા ગાલીચે		પરન્તુ વસતાં જ જે મખમલી ઊંચા ગાલીચે
	જનોનું અહીં શું થશે?~~—ફિકર~~ એ મને મૂંઝવે.		જનોનું અહીં શું થશે? — ફિકર એ મને મૂંઝવે.

	અરે ફિકર કેટલી પણ કરું હું? ક્યારે જ એ		અરે ફિકર કેટલી પણ કરું હું? ક્યારે જ એ
	મને પુછી કરે છે કામ?		મને પુછી કરે છ કામ?
	અને બધું ય આમ કેમ નભશે જ? દ્હાડા બધા		અને બધું ય આમ કેમ નભશે જ? દ્હાડા બધા
	જશે ક્યમ કરી સદા ઘટતી ટૂંકી પૂંજી વડે?		જશે ક્યમ કરી સદા ઘટતી ટૂંકી પૂંજી વડે?

	કદી મુરખ જે બની ગયું જ સાવ નાદાર કે		કદી મુરખ જે બની ગયું જ સાવ નાદાર કે
	કદી અબુધ ગાંડું થે સળગી ઊઠ્યું જાતે જ તો		કદી અબુધ ગાંડું થૈ સળગી ઊઠ્યું જાતે જ તો
	થશે શું જીવ! તારું રે? ૩૦		થશે શું જીવ! તારું રે? ૩૦
	::: પણ હવે બને શું બીજું?		::: પણ હવે બને શું બીજું?

MeghaBhavsar at 05:39, 12 October 2022

2022-10-12T05:39:57Z

← Older revision		Revision as of 05:39, 12 October 2022
Line 28:		Line 28:
	ન સોઈ લવ છે કરી. – ફિકર ના અમારા સમાં ૨૦		ન સોઈ લવ છે કરી. – ફિકર ના અમારા સમાં ૨૦
	અવસ્ત્ર જન કેરી, તે જ્યમત્યમે જ રહેશે પડી.		અવસ્ત્ર જન કેરી, તે જ્યમત્યમે જ રહેશે પડી.

	પરન્તુ વસતાં જ જે મખમલી ઊંચા ગાલીચે		પરન્તુ વસતાં જ જે મખમલી ઊંચા ગાલીચે
	જનોનું અહીં શું થશે?—ફિકર એ મને મૂંઝવે.		જનોનું અહીં શું થશે?—ફિકર એ મને મૂંઝવે.

	અરે ફિકર કેટલી પણ કરું હું? ક્યારે જ એ		અરે ફિકર કેટલી પણ કરું હું? ક્યારે જ એ
	મને પુછી કરે છે કામ?		મને પુછી કરે છે કામ?

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|અરે કે–|}} અરે કે હમણાંનું આ દયને થયું છે જ શું? બને છ નિત એવું કે રખડુ માર્ગમાર્ગો તણું જરાક મહીં કેઈને નિરખી તુત તેને જ તે ગ્રહી નિજ વિષે લઈ કરી મુકે છે પોતાતણું, અને લઘુક ઓ..."

2022-09-14T11:55:46Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|અરે કે–|}} <poem> અરે કે હમણાંનું આ દયને થયું છે જ શું? બને છ નિત એવું કે રખડુ માર્ગમાર્ગો તણું જરાક મહીં કેઈને નિરખી તુત તેને જ તે ગ્રહી નિજ વિષે લઈ કરી મુકે છે પોતાતણું, અને લઘુક ઓ..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|અરે કે–|}}

<poem>
અરે કે હમણાંનું આ દયને થયું છે જ શું?

બને છ નિત એવું કે રખડુ માર્ગમાર્ગો તણું
જરાક મહીં કેઈને નિરખી તુત તેને જ તે
ગ્રહી નિજ વિષે લઈ કરી મુકે છે પોતાતણું,
અને લઘુક ઓરડી નિજની દેઈ સોંપી સુખે
અહોનિશ રહે ખડું નિજ ગૃહ-સ્થ–તેહનાતમાં.

ન એમ ગણશો જ કે ભમતું રૂપ પૂંઠે જ એ.
નથી નથી જ એવું કૈં, કંઈ બી હોય રૂપાળું કે
વિરૂપ, શિશુ કે યુવાન, જન કોઈ કેવું ય હો,
પરંતુ ઘડીમાં શું જાય છે બની જ કે કોઈ યે ૧૦
જરીક નજરે પડ્યું, કે બસ તેનું આવી બન્યું!

પુરા દુખ હતું જ કે હૃદય ઉગ્ર આત્મસ્થ આ
સદા ખડકી વાસીને જ સડતું'તું આ ખોળિયે,
નિમેષ પણ કેઈને અહીં ન સ્થાન ર્હેતું હતું.

હવે છ દુઃખ એટલું હૃદય એવું થૈ ગ્યું છે કે
સમાસ કરવો કશે અતિથિ થોકબંધ તણો
ઉકેલ ન જડે. અહીં લઘુક ઓરડીમાં જુનું
પડ્યું ગુણિયું એક ને નથી સુમાર સૂનારનો.
નિમંત્રણ અનેકને મુરખ દેઈ આવ્યું છ ને
ન સોઈ લવ છે કરી. – ફિકર ના અમારા સમાં ૨૦
અવસ્ત્ર જન કેરી, તે જ્યમત્યમે જ રહેશે પડી.

પરન્તુ વસતાં જ જે મખમલી ઊંચા ગાલીચે
જનોનું અહીં શું થશે?—ફિકર એ મને મૂંઝવે.
અરે ફિકર કેટલી પણ કરું હું? ક્યારે જ એ
મને પુછી કરે છે કામ?
અને બધું ય આમ કેમ નભશે જ? દ્હાડા બધા
જશે ક્યમ કરી સદા ઘટતી ટૂંકી પૂંજી વડે?

કદી મુરખ જે બની ગયું જ સાવ નાદાર કે
કદી અબુધ ગાંડું થે સળગી ઊઠ્યું જાતે જ તો
થશે શું જીવ! તારું રે? ૩૦
::: પણ હવે બને શું બીજું?
મળ્યું હૃદય જેવું, તેવું નભવ્યે જ છે છૂટકો.
</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = કમલદલમાં
|next = દ્યુતિ પલકતાં
}}