વસુધા/નમું - Revision history

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

2023-05-24T01:38:30Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

← Older revision		Revision as of 01:38, 24 May 2023
Line 3:		Line 3:

	<poem>		<poem>
	નમું તને, પથ્થરને? ~~નહીં~~, ~~નહીં~~,		નમું તને, પથ્થરને? નહિ, નહિ,
	~~શ્રદ્ધા તણા~~ આસનને નમું નમું:		શ્રદ્ધાતણા આસનને નમું નમું:

	જ્યાં માનવીનાં શિશુ અંતરોની		જ્યાં માનવીનાં શિશુ અંતરોની
	શ્રદ્ધાભરી પાવન અર્ચના ઠરી,		શ્રદ્ધાભરી પાવન અર્ચના ઠરી,
	કે મુક્ત તલ્લીન પ્રભુપ્રમત્તની		કે મુક્ત તલ્લીન પ્રભુપ્રમત્તની
	આંખો જહીં પ્રેમળતા ~~ઝરી ઝરી~~.		આંખો જહીં પ્રેમળતા ઝરીઝરી.

	તું માનવીના મનમાં વસ્યો અને		તું માનવીના મનમાં વસ્યો અને
	~~તનેય~~ આ માનવ માનવે કર્યો;		તને ય આ માનવ માનવે કર્યો;
	મનુષ્યની માનવતાની જીત આ		મનુષ્યની માનવતાની જીત આ
	થયેલ ભાળી અહીં, તેહને નમું.		થયેલ ભાળી અહીં, તેહને નમું. ૧૦

	તું કાષ્ઠમાં, પથ્થર, વૃક્ષ, સર્વમાં,		તું કાષ્ઠમાં, પથ્થર, વૃક્ષ સર્વમાં,
	શ્રદ્ધા ઠરી જ્યાં જઈ ત્યાં, બધે જ તું.		શ્રદ્ધા ઠરી જ્યાં જઈ ત્યાં, બધે જ તું.
	તને નમું, ~~પથ્થરનેય~~ હું નમું,		તને નમું, પથ્થરને ય હું નમું,
	શ્રદ્ધા તણું આસન જ્યાં નમું તહીં.		શ્રદ્ધા તણું આસન જ્યાં નમું તહીં.

MeghaBhavsar at 10:45, 14 September 2022

2022-09-14T10:45:26Z

← Older revision		Revision as of 10:45, 14 September 2022
Line 27:		Line 27:
	{{HeaderNav2		{{HeaderNav2
	\|previous = હંકારી જા		\|previous = હંકારી જા
	\|next = ~~નવા વર્ષની ઉષાને~~		\|next = વિરાટની પગલી
	}}		}}

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|નમું|}} નમું તને, પથ્થરને? નહીં, નહીં, શ્રદ્ધા તણા આસનને નમું નમું: જ્યાં માનવીનાં શિશુ અંતરોની શ્રદ્ધાભરી પાવન અર્ચના ઠરી, કે મુક્ત તલ્લીન પ્રભુપ્રમત્તની આંખો જહીં પ્રે..."

2022-09-14T10:43:31Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|નમું|}} <poem> નમું તને, પથ્થરને? નહીં, નહીં, શ્રદ્ધા તણા આસનને નમું નમું: જ્યાં માનવીનાં શિશુ અંતરોની શ્રદ્ધાભરી પાવન અર્ચના ઠરી, કે મુક્ત તલ્લીન પ્રભુપ્રમત્તની આંખો જહીં પ્રે..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|નમું|}}

<poem>
નમું તને, પથ્થરને? નહીં, નહીં,
શ્રદ્ધા તણા આસનને નમું નમું:

જ્યાં માનવીનાં શિશુ અંતરોની
શ્રદ્ધાભરી પાવન અર્ચના ઠરી,
કે મુક્ત તલ્લીન પ્રભુપ્રમત્તની
આંખો જહીં પ્રેમળતા ઝરી ઝરી.

તું માનવીના મનમાં વસ્યો અને
તનેય આ માનવ માનવે કર્યો;
મનુષ્યની માનવતાની જીત આ
થયેલ ભાળી અહીં, તેહને નમું.

તું કાષ્ઠમાં, પથ્થર, વૃક્ષ, સર્વમાં,
શ્રદ્ધા ઠરી જ્યાં જઈ ત્યાં, બધે જ તું.
તને નમું, પથ્થરનેય હું નમું,
શ્રદ્ધા તણું આસન જ્યાં નમું તહીં.

{{Right|૨૭ જુલાઈ, ૧૯૩૯}}
</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = હંકારી જા
|next = નવા વર્ષની ઉષાને
}}