Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

2023-06-18T02:08:39Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

← Older revision		Revision as of 02:08, 18 June 2023
Line 9:		Line 9:
	::: તે કૂકડાના રવ આંહિ આવે,		::: તે કૂકડાના રવ આંહિ આવે,
	::: તે ભૂંગળો કૈં મિલની ભુંકારતી		::: તે ભૂંગળો કૈં મિલની ભુંકારતી
	::: ઘેરું ~~અમને~~ પણ હ્યાં જગાવે.		::: ઘેરું અમોને પણ હ્યાં જગાવે.

	::: ઉષાતણા એ નવરંગ સાથિયા		::: ઉષાતણા એ નવરંગ સાથિયા
Line 28:		Line 28:
	::: પ્રભાત મીઠાં ફૂટતાં અહીં યે,		::: પ્રભાત મીઠાં ફૂટતાં અહીં યે,
	::: મધ્યાહ્ન તીખા તપતા વળી ય, ૨૦		::: મધ્યાહ્ન તીખા તપતા વળી ય, ૨૦
	::: બપોરના ને નમતા પર સૌ		::: બપોરના ને નમતા પહોર સૌ
	::: ઢળી જતા સૌમ્ય સુરંગી સાંજમાં.		::: ઢળી જતા સૌમ્ય સુરંગી સાંજમાં.

Line 36:		Line 36:
	::: અદૃશ્ય ભંગે નિશિપાત્રમાં ઠરે.		::: અદૃશ્ય ભંગે નિશિપાત્રમાં ઠરે.

	::: એવાં ઘણાં કૂજન-નાદ ~~કોટિશ~~;		::: એવાં ઘણાં કૂજન-નાદ કોટિશઃ;
	::: પંખીતણા પિચ્છપ્રસાર શોભિતા,		::: પંખીતણા પિચ્છપ્રસાર શોભિતા,
	::: સંધ્યાઉષાની અલબેલડી છટા,		::: સંધ્યાઉષાની અલબેલડી છટા-
	::: મીઠી પ્રસાદી જગની શી વિસ્તરે!		::: મીઠી પ્રસાદી જગની શી વિસ્તરે!

Line 47:		Line 47:
	ખખડે બારણે તાળાં, આઘાં એ જગઆંગણાં!		ખખડે બારણે તાળાં, આઘાં એ જગઆંગણાં!

	::: પ્રકાશની પાંખડી ~~છુક~~ યે સરે,		::: પ્રકાશની પાંખડી શુક્ર યે સરે,
	::: ગૂંચાય તારા સહુ વૃક્ષવૃન્દમાં,		::: ગૂંચાય તારા સહુ વૃક્ષવૃન્દમાં,
	::: ને આંધળું ફાનસ ભીંતગોખમાં		::: ને આંધળું ફાનસ ભીંતગોખમાં
Line 53:		Line 53:

	::: સૂની બરાકે જગ શૂન્ય સૌ બને,		::: સૂની બરાકે જગ શૂન્ય સૌ બને,
	::: અસ્વસ્થતાનો દિલડે ~~ડુમે~~ ચડે, ૪૦		::: અસ્વસ્થતાનો દિલડે ડુમો ચડે, ૪૦
	::: આશ્વાસનો સૌ દિલનાં સરી જતાં,		::: આશ્વાસનો સૌ દિલનાં સરી જતાં,
	::: ને રાત્રિ ઑથાર ચડે જ જાગતાં.		::: ને રાત્રિ ઑથાર ચડે જ જાગતાં.
Line 68:		Line 68:
	લંબાતી અંગુલિ આવે શાતા એક અનેકની. ૫૦		લંબાતી અંગુલિ આવે શાતા એક અનેકની. ૫૦

	::: ~~સદ્ભાવના~~ સજ્જન લોકની શું,		::: સદ્‌ભાવના સજ્જન લોકની શું,
	::: ને સ્નેહકેરી સ્થિર પ્રેમજ્યોત શું,		::: ને સ્નેહકેરી સ્થિર પ્રેમજ્યોત શું,
	::: અમીટ મીટે નિજ ચક્ષુને રસ		::: અમીટ મીટે નિજ ચક્ષુને રસ

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પ્રદીપની અંગુલિએ|}} ઓળંગી દુર્ગની ભીંતો દુનિયા આવતી ધસી, જતા સત્કારવા એનાં દુર્ગમાં પગલાં હસી. ::: પ્રભાતના પૂર્વ પ્રશાન્ત પ્હોરના ::: તે કૂકડાના રવ આંહિ આવે, ::: તે ભૂંગળો કૈં..."

2022-10-10T07:35:43Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|પ્રદીપની અંગુલિએ|}} <poem> ઓળંગી દુર્ગની ભીંતો દુનિયા આવતી ધસી, જતા સત્કારવા એનાં દુર્ગમાં પગલાં હસી. ::: પ્રભાતના પૂર્વ પ્રશાન્ત પ્હોરના ::: તે કૂકડાના રવ આંહિ આવે, ::: તે ભૂંગળો કૈં..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|પ્રદીપની અંગુલિએ|}}

<poem>
ઓળંગી દુર્ગની ભીંતો દુનિયા આવતી ધસી,
જતા સત્કારવા એનાં દુર્ગમાં પગલાં હસી.

::: પ્રભાતના પૂર્વ પ્રશાન્ત પ્હોરના
::: તે કૂકડાના રવ આંહિ આવે,
::: તે ભૂંગળો કૈં મિલની ભુંકારતી
::: ઘેરું અમને પણ હ્યાં જગાવે.

::: ઉષાતણા એ નવરંગ સાથિયા
::: નવાનવા નિત્ય નિહાળીએ નભે,
::: મીઠાં વળી તે સવિતાપિતાનાં
::: સોને રસ્યાં તેજ અહીં રમાડીએ. ૧૦

::: તે વાયુની લ્હેર નદી વળોટી
::: અહીં ધુમાડા લઈ બાષ્પયાનના
::: આવે, અને તે ઉતરાણકેરા
::: તૂટ્યા પતંગો પણ ખેંચી લાવે.

::: સંક્રાન્તિની શીતળતા ય સોંસરી
::: વીંધી વહે, ગ્રીષ્મની ઉષ્ણતા યે
::: હંફાવતી દીન કબૂતરોને
::: છાંયે છુપાવે ખિસકોલીઓને.

::: પ્રભાત મીઠાં ફૂટતાં અહીં યે,
::: મધ્યાહ્ન તીખા તપતા વળી ય, ૨૦
::: બપોરના ને નમતા પર સૌ
::: ઢળી જતા સૌમ્ય સુરંગી સાંજમાં.

::: ને રાત્રિમાં વિશ્વ ઢળે ધીરેકથી,
::: લસી રહે સુસ્મિત શુક્ર કેરું,
::: ગુંજી ઉઠંતા રવ આરતીના,
::: અદૃશ્ય ભંગે નિશિપાત્રમાં ઠરે.

::: એવાં ઘણાં કૂજન-નાદ કોટિશ;
::: પંખીતણા પિચ્છપ્રસાર શોભિતા,
::: સંધ્યાઉષાની અલબેલડી છટા,
::: મીઠી પ્રસાદી જગની શી વિસ્તરે!

ઓળંગી દુર્ગની ભીંતો દુનિયા આવતી ધસી,
અરે, સત્કારવા જાતાં સ્વચ્છતા ત્યાં જતી ખસી.

સ્મરાવી કેદી છો એવું ભીડાતાં ભડ બારણાં,
ખખડે બારણે તાળાં, આઘાં એ જગઆંગણાં!

::: પ્રકાશની પાંખડી છુક યે સરે,
::: ગૂંચાય તારા સહુ વૃક્ષવૃન્દમાં,
::: ને આંધળું ફાનસ ભીંતગોખમાં
::: ફેંકી રહે કંજુસ તેજ ધૂંધળું.

::: સૂની બરાકે જગ શૂન્ય સૌ બને,
::: અસ્વસ્થતાનો દિલડે ડુમે ચડે, ૪૦
::: આશ્વાસનો સૌ દિલનાં સરી જતાં,
::: ને રાત્રિ ઑથાર ચડે જ જાગતાં.

આઘેરાં મુક્ત લોકોનાં ખુલ્લાં એ મિષ્ટ આંગણાં,
બંધાયા દીન કેદીનાં ઉરમાં ઉગ્ર રોદણાં!

::: ત્યાં દુર્ગની દુર્ગમ ભીંત ઠેકી,
::: ગલકુંચી વૃક્ષ ગણોની ભેદી,
::: તુરંગના આ સળિયાની સોંસરી
::: આવે સરી અંગુલિ એક તેજની.

સ્ટેશને થાંભલા બળતી બત્તી એકની
લંબાતી અંગુલિ આવે શાતા એક અનેકની. ૫૦

::: સદ્ભાવના સજ્જન લોકની શું,
::: ને સ્નેહકેરી સ્થિર પ્રેમજ્યોત શું,
::: અમીટ મીટે નિજ ચક્ષુને રસ
::: તુરંગમાં રેડી રહે અનર્ગલ.

સૂતેલાં સ્વપ્નને તાજી સાંકળ સાંધતી હતી,
ભાંગતાં કંઈ હૈયાની બાંધી દે કેડને કસી.

::: ભલે ચડે શ્યામ નિશા અઘોર,
::: અને નિરાશા મચવે જ શોર,
::: છતાં ગ્રહી અંગુલિ દીપકેરી
::: નિશા-નિરાશા-વનને વટાવશું. ૬૦
</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = અહીં
|next = ગુર્જરીના ગૃહકુંજે
}}

વસુધા/પ્રદીપની અંગુલિએ - Revision history

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન